Eigenlijk schrijf ik niet vaak over maatschappelijke onderwerpen op mijn blog. Dat betekent zeker niet dat het me niets doet. Maar ik denk dat we op genoeg andere plekken al artikelen kunnen vinden, geschreven door mensen die dat veel beter kunnen dan ik. Dodenherdenking vind ik anders. Vorig jaar hield ik me die dag bewust niet bezig met bloggen, vandaag vertel ik wél over deze dag en hoe we deze traditie doorgeven aan onze kinderen.

Dodenherdenking als kind

Vroeger begreep ik mijn ouders nooit zo goed. We moesten al om kwart voor 8 binnenkomen en stilstaan bij de oorlog – een vaag begrip dat ik alleen kende uit de verhalen van mijn opa en oma. En die waren eigenlijk vooral heel spannend. Dat ze de afschuwelijke gebeurtenissen achterwege lieten, begreep ik later pas. Wanneer ik vroeg waarom we al zo vroeg naar binnen moesten en meldde dat de buurjongens wel mochten buitenspelen tot 19.55 uur, reageerde mijn moeder dat iedereen zijn eigen regels heeft. En dit waren die van hen. Punt.

Emotie

Toch voelde ik, hoe jong ik ook was en verbolgen dat ik ‘veel eerder’ naar binnen moest, veel emotie tijdens Dodenherdenking. Ook toen ik ouder werd. Want hoewel ik totaal niet begreep dat de Kermis die dag altijd gesloten was (‘Dan gooien ze hem toch gewoon dicht tussen 19.55 en 20.15 uur), hield ik wel vast aan de twee minuten stilte die ik van huis uit had meegekregen. Altijd, overal. De reden daarvoor was eigenlijk vrij simpel: uit respect voor iedereen die wel die oorlog had meegemaakt.

Stilstaan op straat

Acht jaar geleden fietste ik van de sportschool naar huis. Doordat ik iets langer en fanatieker had gesport dan voorgenomen, was ik nog niet thuis en hoorde de kerkklokken al luiden. Het was precies 20.00 uur en ik reed op straat. Voor mij bleef er maar één oplossing over: ik stapte af en herdacht midden op straat alle onnodige slachtoffers die oorlogen waar dan ook ter wereld hebben of hadden gemaakt.

Traditie in ere houden

We willen zelf ook de traditie van het herdenken in ere houden en geven dat ook aan onze dochters mee. Daarom moeten ook zij om 19.45 uur al binnen zijn, ongeacht wat anderen doen. En met het gezin kijken we de ceremonie op de Waalsdorper Vlakte, net als mijn ouders altijd deden. Toen June kleiner was, vertelde ik ook op de dag zelf altijd nog even waarom we moesten stilstaan bij dit moment, inmiddels snapt ze dat prima en vindt ze het zelf ook belangrijk.

We willen onze meisjes meegeven dat in vrede leven helaas nog altijd niet vanzelfsprekend is. En dat onze opa’s en oma’s de Tweede Wereldoorlog nog hebben meegemaakt, aan wiens generatie we veel te danken hebben. Want dat zijn voor ons twee belangrijke lessen: vergeet nooit waar je vandaan komt en wees dankbaar voor wat je hebt.

Traditie omarmen

Het doet me daarom deugd om te zien dat zoveel anderen ook nog steeds blijven vasthouden aan deze traditie. Ook mensen die na hun geboorte pas in Nederland zijn komen wonen. Vrijheid vier je samen, zoals de slogan van morgen inmiddels luidt, maar dat geldt ook voor herdenken. En daarom zijn we vanavond die 2 belangrijke minuten stil.

Hoe geven jullie de traditie van Dodenherdenking mee aan de kinderen?

Nederlandse vlag halfstok – Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

20 Replies to “Dodenherdenking en letterlijk stilstaan bij de slachtoffers

  1. Vrijheid vier je samen, das een mooie. En inderdaad herdenken ook. Mijn opa’s en oma’s hebben altijd veel verteld over de oorlog. Machtig interessant. Mijn gedachten gaan uit naar alle oorlogsslachtoffers vroeger en nu. Naar de mensen die in angst moeten leven, voor wie vrijheid niet vanzelfsprekend was of is. Dit is ook hoe wij het overbrengen op de kinderen.

  2. Vind het heel belangrijk om er even bij stil te staan – letterlijk. Ik zorg altijd dat ik om 20.00 uur 2 minuten stilte hou. Ben meestal thuis of bij iemand anders.

  3. Het is een super mooie traditie. Hier in Zweden krijgen we er niks van mee eigenlijk. Dat vind ik toch wel gek want het land is toch ook zo dichtbij. Zweden hielp beide partijen in de Tweede Wereldoorlog en dat noemde ze dan neutraal. Ik vind het echt belachelijk dat Zweden geld verdiende aan grondstoffen leveren voor kogels aan de Duitsers. Daarom is Zweden nu ook zo’n rijk land. Voor de Tweede wereldoorlog waren ze veel armer.
    sabine onlangs geplaatst…California Blue | PoletteMy Profile

    1. Dat heb ik eigenlijk nooit geweten. Misschien is dat wel de reden waarom ze er weinig gehoor aan geven, uit een soort schaamte? Alhoewel je dan juist ook aandacht mag schenken aan fouten uit het verleden: opdat ze nooit meer gemaakt mogen worden. Neutraal zou ik dat inderdaad ook niet noemen. Maar goed, wat dat betreft verdient de wapenindustrie altijd het meest aan een oorlog. Dat is sowieso schandalig en eigenlijk ook iets om bij stil te staan.

  4. Sinds de kinderen oud genoeg zijn om het te beseffen, gaat mijn man met ze naar de kranslegging bij ons in de stad. Dat is bij ons om de hoek, maar toch ga ik zelf niet mee. Ik ben gewoon een jankerd en via de tv heeft het al meer dan genoeg impact op me.
    Jacqueline onlangs geplaatst…Hoe is het nu met… IsisMy Profile

  5. Dodenherdenking is zeer belangrijk belangrijk voor me. Op momambition schreef ik er ook een blog over. Ik ben wel erg benieuwd hoe de toekomst voor dodenherdenking er uit gaat zien met alle geluiden die uit de samenleving naar voren komen. (btw dacht dat ik al gereageerd had maar zie m niet dus poging 2)
    Annemarel onlangs geplaatst…Happy things in April!My Profile

  6. Vroeger snapte ik er ook weinig van maar nu vind ik het juist erg belangrijk om erbij stil te staan. We moeten onze vrijheid omarmen!
    Liefs,
    Elles

    1. Ja snap ik. Eigenlijk apart dat films gewoon doordraaien, maar goed, dat is dan inderdaad hun keus.
      Mooi dat jullie daar zelf in elk geval wel die afstand in nemen.

  7. Mooi om bij stil te staan en de traditie door te geven. Ik vind persoonlijk dat dit ook hoort. Er zijn zoveel slachtoffers gevallen dat er ook wel bij stilgestaan mag worden. Wij herdenken de overleden slachtoffers maar ook zeker denken wij aan de mensen die de oorlog hebben meegemaakt en nog in leven zijn. We volgende de dienst op tv en doen zeker mee aan 2 minuten stilte. Onze kinderen zijn nog wat te jong en liggen rond die tijd al in bed. Maar wanneer ze het kunnen opbrengen om 2 minuten stil te zijn en het iets kunnen begrijpen delen wij dit zeker met ze.

    1. Nee snap ik, dat kan pas als ze echt begrijpen wat het inhoudt. Maar mooi dat je toch al op jonge leeftijd meegeeft wat Dodenherdenking inhoudt.

  8. Wij staan ook zeker stil bij de dodenherdenking. We proberen het wel aan de kinderen uit te leggen, waarom we stil zijn en dat het heel bijzonder is dat wij leven op een plek waar er geen oorlog is. Helaas kan niet iedereen dat zeggen…

    1. Inderdaad, ik klink nu misschien als een miss, maar ik hoop echt dat we ooit wel kunnen zeggen tegen onze kinderen dat iedereen in vrede leeft.

  9. Mooi inderdaad on bij stil te staan en door te geven. Het zijn dingen die we nooit zouden mogen vergeten. Wat er toen gebeurd is, mag nooit meer gebeuren. En dus extra belangrijk om aan de volgende generatie mee te geven. Mijn kleine is nu nog te klein. Maar zodra hij het zal snappen, zal ik er ook meteen aandacht aan geven. Hoe? Daar ga ik nog even over nadenken
    Leonie van Mil onlangs geplaatst…Zomerdoelen 2017 update #1My Profile

    1. Ja dat is nog even afwachten. Ligt denk ik ook aan het karakter van je kind: als hij vroeg wijs is, zal je misschien sneller en meer meegeven dan bij een gevoelig karakter.

  10. Hier zijn de kinderen nog te jong, tenminste loggen al om 19 uur op bed en zullen het nog niet begrijpen. Als ze wat ouder zijn zullen ook zij op tijd binnen zijn en alles uitgelegd krijgen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge