stiefouder

Je kind laten wennen aan een stiefouder, hoe doe je dat?

De stiefouder

Wanneer je je eerste kindje krijgt, hoop je dat je hem of haar een gezin kan bieden. Het is dan ook verdrietig wanneer je relatie geen standhoudt, hoe hard je ook vecht in het belang van je kind. De eerste maanden, voor sommigen zelfs jaren, moet je er niet aan denken om opnieuw iets te moeten opbouwen met een nieuwe partner. Je liefde is exclusief gereserveerd voor je kinderen. Maar ook de meest toegewijde moeders zijn niet van steen en ongetwijfeld kom je weer iemand tegen. Voor je de sprong in het diepe maakt, is het slim om de kat eens goed uit de boom te kijken. Is deze persoon wel geschikt als stiefouder? Wil hij/zij alleen om jou of ook om je kind gaan geven? Je gaat je op een nieuw gebied begeven en dat is spannend. Je hoopt de juiste keus te maken, maar hoe?

Controlfreak

Inmiddels hebben Ro en ik al een aantal jaar ervaring met het stiefouderschap. Hij als stiefvader van June, ik als biologische ouder die een stapje terug moest doen in de opvoeding. Voor een controlfreak niet direct makkelijk, maar het was de enige manier om de nieuwe situatie te kunnen doen slagen. Je leert door ervaring, ook in deze situatie. Geen kind is hetzelfde, net zo min als partners dat zijn. Maar met de juiste toewijding, goede handvatten en genoeg liefde kom je er wel! Vandaag deel ik welke lessen ik leerde. Volgende week is Ro aan de beurt. Dan vertelt hij hoe het voor hem was om binnen te stappen in een kant-en-klaar gezin en welke hindernissen hij daarbij heeft leren overwinnen.

1. Perfectie bestaat niet

Een van de lastigste dingen om los te laten is perfectionisme. Vooral na een relatiebreuk zit je vaak vol schuldgevoel naar je kind toe en om dat te compenseren probeer je het ouderschap op jouw manier perfect in te vullen. Je wil en mag niet falen. De keus voor een nieuwe partner en dus de stiefouder in jullie gezin is dan ook één van de moeilijkste die je zal maken. Wanneer klopt het? En als het voor jou goed voelt, geldt dat ook voor je kind? Probeer desondanks het streven naar perfectie los te laten. Je hebt de beste intenties en je mag weer gelukkig zijn met een nieuwe partner. Dat zal met vallen en opstaan gaan, daar ontkom je gewoonweg niet aan.

2. Blijf eerlijk tegen elkaar en in gesprek

Niets is lastiger dan ergernissen die niet worden uitgesproken. Vroeg of laat barst je toch wel uit, meestal veel heftiger dan wanneer je het gelijk had gezegd. Ro en ik hebben dus behoorlijk wat eerlijke gesprekken gevoerd. Dan vertelde hij hoe hij zich over een bepaalde gebeurtenis voelde en ik op mijn beurt wat in mijn ogen niet lekker liep. Dit soort gesprekken kunnen heftig zijn. Pijnlijk soms, zeker als er onderlinge irritaties zijn. Maar sta ervoor open en je groeit met elkaar. Ook June werd (en wordt) bij deze open conversaties betrokken. Ze mag ons vertellen hoe ze zich voelt, graag zelfs. Haar geluk staat bij ons voorop en daar kunnen we alleen aan werken als we weten hoe het gaat.

3. Zwitserland

Na voorgaande punt is dit ook extra belangrijk. Je zal vaak een tussenpersoon zijn. Maar besef dat jullie als gezin middenin een proces zitten. Je zoekt met zijn allen naar een nieuwe balans voor het gezin. Dat is een weg met hobbels en die zal je allemaal moeten nemen. Stel dat je jezelf nu uitspreekt voor de één of tegen de ander, dan kan dat je op een later moment worden verweten. Grijp echt alleen in wanneer je ziet dat iemand geschaad wordt, maar probeer stiefouder en -kind ook zelf dingen te laten uitvechten. Alleen dan kunnen ze ook namelijk een goede band op bouwen. (Overigens hoef je hier natuurlijk absoluut niet mee te beginnen op dag één, ik denk dat je zelf goed aanvoelt wanneer het verstandig is) Neem ook stapjes terug in de opvoeding als je naar een gezamenlijk gezag wil binnen het gezin, zodat je kind leert dat je als ouder allebei gelijk bent. Erg lastig, maar de moeite waard!

4. Case of the ex

Met het verbreken van de relatie krijg je automatisch een ex die voor het leven met je verbonden blijft. Als je dan toch altijd contact zal houden, kan je dat maar beter zo soepel mogelijk laten verlopen toch? Nu weet ik best dat zeker niet iedereen zich welwillend opstelt. Toch is het verstandig om te voorkomen dat iemand jullie iets kwalijk kan nemen. Het kind staat voorop, probeer de jaloerse (stief)ouder daarop te wijzen. Geef tegelijkertijd ruimte aan dit soort gevoelens. Ze mogen er zijn, maar de situatie niet overheersen. Zoek waar mogelijk naar oplossingen waar iedereen mee kan leven en waardoor je aan het eind van de dag allemaal door één deur kan. Make it work.

Lees ook: 10 tips voor single ouders: zo ga je om met je ex!

5. Samen zijn

Tijd doorbrengen met zijn tweeën (dus zonder jouw inmenging) is erg belangrijk. Stiefouder en -kind kunnen bijvoorbeeld beginnen met kleine momentjes. Denk bijvoorbeeld aan het voorlezen van een verhaal, samen koken, voetballen of een middagje ‘oppassen’. Zo kunnen ze elkaar voorzichtig leren kennen. Ze ontdekken bovendien gelijke interesses en kunnen daarvanuit gaan bouwen. Zo spelen Ro en June inmiddels om de avond spelletjes voor het slapengaan. De ene keer een potje pesten, dan weer kwartet of regenwormen en als ze daar geen zin in hebben geblinddoekt pictionary. Het doet me dan zo goed als ik ze dan weer keihard hoor lachen!

6. Erken de emoties van je kind

Je kind kan het ontzettend moeilijk hebben met een nieuwe partner. Misschien doordat ze de hele scheiding nog niet hebben verwerkt. Laat zien dat hun emoties erbij horen en dat jij het ook liever anders had gezien, dat is volgens mij helemaal niet verkeerd. Verwacht niet dat je kind zich heel snel onvoorwaardelijk aan je nieuwe partner hecht. Uiteindelijk is je vorige relatie (nota bene met zijn of haar biologische vader) ook stukgelopen, dus wie garandeert dat het niet nog eens gebeurt? Misschien gedragen ze zich een tijdlang heel vervelend om te zien of hun vermoeden klopt. Volgens mij helpt het enorm als je deze emoties erkent en steun biedt. Laat ze bij je huilen en kus hun tranen weg. Het is geen afwijzing van de stiefouder, maar een verwerking van verdriet. Daar mogen ze hun eigen tijd en tempo voor nemen.

7. Maak geen onderscheid (na gezinsuitbreiding)

Voor je partner is dit misschien best een gekke gewaarwording. Nu is er ook een kindje bij het gezin dat biologisch gezien wel van hem is. En ik weet bijna zeker dat het anders voelt. Misschien gaat de ander voor het eerst ontdekken hoe natuurlijk ouderschap voelt. Dat is niet erg. De ander kan evenveel van alle kinderen houden, ook al is het gevoelsmatig op een andere manier. Het zal soms best eens lastig zijn om de balans te bewaken. Je wil namelijk niet dat één kind stelselmatig wordt ‘buitengesloten’. Dat gevoel kan wel opspelen wanneer je met de rest van het gezin steeds leuke dingen onderneemt in het weekend dat je oudste naar zijn/haar andere ouder is. Probeer daar een balans in te vinden, hoe lastig dat soms ook kan zijn.

Maak jij deel uit van een samengesteld gezin?
Zo ja, als biologische- of stiefouder?
Als je aanvullende tips hebt, deel je ze dan?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

11 Replies to “Je kind laten wennen aan een stiefouder, hoe doe je dat?

  1. Wat mooi geschreven. Ik was ( ben) zelf stiefkind en had in het begin veel problemen met mijn stiefmoeder. Maar nu na 32 jaar ben ik nog altijd dankbaar dat zij in mijn leven kwam.
    Nu ik zelf getrouwd ben en 2 bonuskinderen heb, weet ik een beetje hoe mijn (stief) moeder zich voelde. Overigens houd ik me afzijdig van de opvoeding, kinderen (20 en 13) hebben genoeg aan hun ouders. Maar waar ik kan, ben ik er wel voor ze. Al is het maar voor een knuffel of een compliment.
    marieke onlangs geplaatst…Dag lieve schoonvaderMy Profile

    1. Mooi dat jullie een weg hebben gevonden. Denk dat de komst van een stiefouder misschien (zeker op jonge leeftijd) altijd zijn weg echt moet vinden.

      En dat scheelt enorm, leeftijd maakt wel uit in de band die je krijgt. Jonge kinderen zullen je sneller in de ouderlijke rol accepteren, wanneer ze ouder zijn, word je denk ik meer een vertrouwenspersoon.

  2. Mooi geschreven. En ik vind al jouw puntjes helemaal waar 🙂
    Hier ben ik de trotse stiefmama van 2 bengels en trotse mama van een zoon waar mijn man dan stiefpapa van is. We hebben er geen van ons tweetjes.
    Wij hebben vanaf dag 1 echt wel rustig de tijd genomen voor alles, niks geforceerd en alles zoveel mogelijk op het tempo van de kindjes laten gebeuren. Zo hebben we eerst enkele maanden de kindjes helemaal niet bij onze relatie betrokken en het een beetje stil gehouden, kwestie van ook zeker te zijn van onze gevoelens naar elkaar toe. We wilden namelijk niet dat we achteraf zouden merken dat de ander het toch niet ging worden en we er ondertussen de kinderen al in hadden meegesleurd. Je weet het natuurlijk nooit, maar toch… ze hadden al eens hun gezinnetje moeten afgeven, we wilden hen dit geen tweede keer aandoen.
    Eens de kindjes er heel bewust bij betrokken werden hebben we altijd hun geluk en gevoel voorop gesteld. Zo hebben we ook niet meteen ieder moment van de dag/week samen doorgebracht, maar ze echt laten wennen aan de nieuwe personen in hun leven.
    Alles is heel rustig gegaan en het liep allemaal gewoon los. Het is de beste tip die ik iemand kan geven: overhaast niks en al zeker niet naar de kinderen toe 😉
    Anneke onlangs geplaatst…We survived the week(end)! – photo diary – #22My Profile

    1. Ja ik snap jullie overwegingen maar al te goed. Voor een kind is het vaak heel overweldigend wanneer ouders uit elkaar gaan. Wanneer je dan een nieuwe relatie begint is het zeker belangrijk om het rustig aan te doen. Iedereen heeft zijn eigen tempo om aan de nieuwe situatie te wennen. Fijn dat het uiteindelijk allemaal goed is gekomen en jullie nu een schitterend gezin hebben met zijn tweetjes.

    1. Dat kan inderdaad ook nog. Erg eigenlijk dat het zo gemeengoed is geworden om uit elkaar te gaan en een samengesteld gezin te krijgen, dat je die vraag weleens krijgt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge