snoepen

Zwanger en snoepen: waarom gaat die combinatie hier altijd mis?

Overal lekker van snoepen

Zodra ik mijn ogen sluit zie ik knapperige suikerwafels met een dikke laag zoete slagroom. Ik droom over een geldpakhuis, zoals van oom Dagobert, maar dan gevuld met M&M’s. En het water loopt me in de mond tijdens het eten van brownies, gevuld met stukjes melkchocolade die smelten in je mond… Hoewel de eerste maanden van mijn zwangerschap vrij goed verliepen en ik bijna als een havik op mijn gewicht lette, ging het ergens tussen maand 5 en 6 mis. Ik mocht dit keer niet te veel aankomen van mezelf. Daarom had ik het goed onder controle: 3 kilo in twee trimesters. Tot ineens die oncontroleerbare trek in zoetigheid kwam opzetten. Ik probeer mezelf in te houden met dat snoepen, maar er is geen beginnen aan. Tijdens een wandeling door de supermarkt mijd ik als het even kan het koekjespad. En ik zorg er helemaal voor dat ik niet in de buurt kom van chocola.

Met dank aan Chocolonely

En het begon allemaal met de ontdekking van een chocoladeletter met kruidnootjes van Chocolonely. June vond hem niet zo heel lekker, dus ik probeerde een hapje – zonde om weg te gooien. En nog een hapje. In tegenstelling tot haar, vond ik hem heerlijk. Binnen twee dagen was hij helemaal op. Vervolgens kwamen er achter in de kast nog wat verloren muntjes naar boven. Dan was er de inhoud van een verloren adventkalender met chocola en een zak paasM&M’s die eigenlijk niemand heel lekker bleek te vinden. Of misschien hadden ze er de kans niet voor. Ik had ze immers al opgegeten. Inmiddels zorg ik er in elk geval voor dat ik iets zoetigs in huis heb, voor het geval dat. Best sneu trouwens: om mezelf een beetje het gevoel te geven dat ik nog enigszins op mezelf let, eet ik tegenwoordig pure chocoladehagelslag in plaats van melk.

Verschrikkelijke zoetekauw

Waar tijdens de bevalling in één keer een groot deel van je gewicht verdwijnt, kost het deel dat overblijft vaak maanden – al dan niet jaren. Ik heb het al een keer meegemaakt, dus weet wat me te wachten staat. En al is dat een verschrikkelijk vooruitzicht, het weerhoudt me er toch niet van om nog een stroopwafel naar binnen te schuiven. Ze zeggen weleens dat die trek in specifieke dingen, zoals heel zuur of juist heel zoet, na je zwangerschap juist tegen gaat staan. Ik ben helaas, zwanger of niet, een enorme zoetekauw van mezelf, dus verwacht geen wonderen, maar wat zou het heerlijk zijn als ik over een paar maanden inderdaad verlost ben van dat eeuwige snoepen! Nog een paar maanden om die hoop te blijven koesteren…

Duurde het bij jou lang voor je kilo’s waren verdwenen? En bleef jij de gehele zwangerschap gezond eten?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

One Reply to “Zwanger en snoepen: waarom gaat die combinatie hier altijd mis?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge