Hier geen slechte eter!

Ergens is het jammer dat je blogs eeuwig online blijven staan. Zo kunnen jullie namelijk feilloos achterhalen dat ik tijden geleden nog schreef hoe fantastisch onze peuter nog at. Hier geen kieskeurige snoepkont, al hield ik voor de vorm natuurlijk een slag om de arm! Stiekem dacht ik gewoon te kunnen ontsnappen aan een echt slechte eter. Als anderhalfjarige verslond ze namelijk makkelijk twee tot drie boterhammen. Inmiddels staat ze weer een beetje stil qua groei, heb ik het idee. En eindelijk begrijp ik waarom andere ouders regelmatig riepen: ‘Wacht maar tot ze wat ouder is!’ Tja…

Keurig volgens de regels

Het begon allemaal een tijdje geleden. In eerste instantie viste ze stukjes vlees uit haar bord. ‘Hoeve niet hoor, vinnet niet lekker,’ becommentarieerde ze haar eigen gedrag. Als echte modelouders zeiden we: ‘Prima, dan hoef je het niet. Leg maar op tafel neer’ (als alternatief voor de grond) Geen halszaak van maken, dan wordt eten ook geen machtsmiddel. Ja, wij kennen de voorschriften best! Na het vlees volgde de tomaat, zo nu en dan paprika en laatst zelfs hele scheppen rijst. Alleen pasta gaat er mondjesmaat in of rijst met stoofvlees. En dan denk je: gelukkig eet ze tussen de middag en ’s ochtends wel goed. Think again. 

Speciaal voor de slechte eter: een pizza eierkoek

‘Mama ik hoeve niet te eten. Ik wil spelen,’ was het eerste dat ze zei, toen we laatst de huiskamer in liepen. Demonstratief ging ze met haar rug naar me toe zitten om een toren te bouwen van Duplo. Het gesprek dat volgde ging ongeveer zo:

‘Jammer,’ zei ik haar, ‘ik heb lekker eierkoek voor je.’
‘Ik hoef geen eierkoek.’
‘Dan eet ik deze pizza eierkoek wel helemaal zelf op.’
‘O, jaaaaa, pizza eierkoek!’ Met een noodgang rende ze naar de tafel, klom in haar stoel en wipte ongeduldig heen en weer, klaar voor deze speciale verrassing.

Ik sneed hem in acht stukken en om beurten mochten zij en de jongste een stuk pakken. Genietend at ze haar deel op, tot de laatste kruimel zelfs. Met een beetje creativiteit kom je er wel, merken we. Dat onze dochter de hele moeilijk-eten-fase zou overslaan, blijkt echter een grotere desillusie dan toen ik dacht dat negeren haar kon laten stoppen met gillen… Het komt vanzelf wel weer, dat weet ik, maar het blijft soms lastig de neiging te onderdrukken haar niet bij te voeren.

Hoe gaat het bij jullie? Eten ze soms ook zo weinig?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

7 Replies to “Slechte eter in huis? Wees dan creatief en los je problemen op!

  1. Oh wij hebben een hele erge fase met onze tweede zoon gehad. Hij is nu 5 en het gaat steeds beter sinds een jaar, dwz hij eet weer gevarieerd en zijn groente op. Ian begint nu de kaas van zijn brood af te plukken en de boontjes uit de rijst te vissen, haha! Ben benieuwd hoever deze fase bij hem zal komen. De andere twee hadden weinig last.
    Ramona (Kijk, mama!) onlangs geplaatst…Picknicken op de Ginkelse heiMy Profile

    1. Ja dat doet onze jongste nu ook. Net als pindakaas, ze likt het er gewoon af haha. Waarschijnlijk van haar zus gezien… Grappig he, dat het per kind enorm kan verschillen? Meen me te herinneren dat de oudste er bijvoorbeeld ook weinig last van had.

  2. Ja! Wij hebben als regel dat eten nooit hoeft, maar aan tafel zitten wel. Mijn dochter zegt regelmatig dingen zoals: “bah, vind jij (dat betekent ik) dit vies”. Meestal geeft ze het dan weg. “Mamma vind het wel lekker”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge