ruzie met je bff

Ruzie met je BFF: een drama als je nog maar negen bent

Nu June wat ouder wordt, krijgen vriendschappen een nieuwe dimensie. Vriendinnen worden belangrijker en daardoor is het des te vervelend als je ruzie met je BFF hebt. Dat lijkt op je negende het einde van de wereld. Als dertiger weet ik uit ervaring dat het zeker niet zo is (de meeste ruzies komen echt wel weer goed), maar breng dat je dochter maar eens bij…

Spelen met anderen

“Mama,” zucht ze, “ik weet het even niet meer met vriendin X. Eerst speelt ze heel de tijd met mij en nu gaat ze ineens constant met Y. om, dan ben je toch geen BFF’s?” Oei, drama in de tent. Ik voel aan mijn water dat dit weleens zou kunnen leiden tot een nog groter drama, met mij in de hoofdrol als de gedoodverfde bitchy moeder die ‘werkelijk niks begrijpt’ van haar probleem. Het geval wil namelijk nog weleens dat ik allerhande praktische oplossingen aandraag (wat dat betreft ben ik echt net een man) of adviezen geef, waarmee volgens haar onomstotelijk bewezen is dat ik echt uit de oertijd kom..

Lees ook: Logeerpartijtje bij haar BFF: superleuk, maar ook een beetje spannend

Jaloers?

Ik begin gelijk lekker. Voorzichtig vraag ik of ze misschien een beetje jaloers is. Hoe kom ik erbij? Ze weet heus wel wat jaloers zijn is, maar daar heeft zij zéker geen last van. Ok, misschien was deze vraag iets te direct. Omslachtig betoog ik vervolgens dat vriendinnen nu eenmaal weleens strubbelingen hebben, maar dat hoort erbij. En uiteindelijk kun je juist knallende ruzie met je BFF krijgen, om vervolgens halverwege keihard in de lach te schieten. Of niet. Maar uiteindelijk komt dat ook wel weer goed. Ogenschijnlijk ontdooit ze iets, maar ze geeft zich nog niet helemaal gewonnen.

Buitengesloten

“X en Y stonden te praten en ik mocht niet weten waar het over ging, dus ik ben bang dat ze over mij roddelden. Hoe zou jij daarmee omgaan eigenlijk? Als je dus negen was, bedoel ik.” Ik vertel over mezelf, dat mensen weleens over me praten en gepraat hebben. En soms is dat positief, maar regelmatig ook negatief. “Maar is dat erg? Maakt dat jou een minder mens? Nee,” beantwoord ik mijn eigen vragen, “je zult leren dat het erom gaat hoe jij je voelt en gedraagt. Zorg dat je trots kunt zijn op je eigen daden, zodat je geen bevestiging meer nodig hebt van anderen.” Ik voeg eraan toe dat je heus niet al je aandacht exclusief op één vriendin hoeft te richten, zoals Ro gisteravond al uitlegde. Dat maakt de vriendschap echt niet minder sterk.

Andere vriendinnetjes

Ze ontdooit gelukkig weer. “Ja, ik zou dus eigenlijk ook kunnen vragen of ze allebei met me willen spelen. En misschien kan ik ook weereens een ander vriendinnetje meevragen.” Uitbundig bedankt ze me. Als ik door het keukenraam naar haar wil zwaaien, zie ik echter nog net de achterkant donkerblauwe jas. Ik ben trots op haar, maar ook een beetje op mezelf: adviseren zonder direct een knallende ruzie te veroorzaken, gebeurt me immers ook niet dagelijks…

Ruzie met je BFF lijkt een drama als je nog maar negen bent. Wat zou jij adviseren?

Foto van twee beste vriendinnen – Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

3 Replies to “Ruzie met je BFF: een drama als je nog maar negen bent

  1. Allereerst; wat schrijf je geweldig. Nu terugkomen op je verhaal, ik kijk er naar uit dat dochterlief negen is en ik met haar deze discussies kan voeren maar tegelijkertijd zie ik er ook wel tegenop. Je hebt het prachtig opgelost.

    1. Lief, dankjewel!
      Het is inderdaad wel dubbel. Aan de ene kant verfrissend omdat je echt op ‘niveau’ met ze kunt praten en bovendien vaak best grappig. Maar aan de andere kant is het een tijd van begeleiden en vooral ook loslaten, dat is best wennen..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge