regen

De inspirerende les die onze 9-jarige me leerde op haar verjaardag

Volle auto en we kunnen gaan!

Bepakt en bezakt met eten, een boodschappenkrat vol spullen waarmee we elke mogelijke babyramp in de kiem kunnen smoren en natuurlijk de kinderen rijden we naar het huis van opa en oma. We vieren Junes verjaardag namelijk bij hen thuis. Ze wordt alweer 9. De leeftijd waarop Disney prinsessen, K3 en Hello Kitty ineens kinderachtig zijn, mode en make-up daarentegen bijzonder interessant. Vanaf de zijlijn zien we hoe ons kleine meisje, kleinkind en nichtje een echte dame wordt; in uiterlijk, maar ook in doen en laten.

Het begint te druppen

Een eenzame regendruppel glijdt van de partytent af. Het ziet er niet best uit als ik omhoog kijk: de lucht is egaal grijs. Al snel krijgt de druppel dan ook gezelschap van zijn broertjes,  zusjes en de rest van de familie. Niet veel later hangen de plastic vlaggetjes vrolijk te wapperen in een regenbui en zijn de ballonnen kletsnat. ‘Mama, denk je dat het nog droog wordt?’ hoor ik een benauwd stemmetje naast me. Nou ben ik geen voormalig padvinder of weervrouw, maar zelfs ik zie dat de zon zich hoogstwaarschijnlijk niet meer zal laten zien vandaag en vertel maar eerlijk waar ze aan toe is.

Regen dus

Ik zie haar even denken. Ze vindt het wel jammer, maar niet veel later rent ze alweer door de tuin met haar neefje en nichtjes. De hele dag door speelt ze, kletst met visite en eet van alle lekkere hapjes die voorbij komen. Als haar beste vriendin verschijnt is het helemaal feest. Ze rennen giechelend door de tuin en spelen verstoppertje als blijkt dat haar vriendinnetje dreigt te moeten vertrekken met haar oom en tante. Niet veel later komen ze alsnog trots laten zien dat ze helemaal vies en nat zijn geworden van de regen.

We kijken teveden terug

Aan het eind van de dag zit ze eindelijk weer bij ons met een grote glimlach op haar gezicht. Ze heeft een heerlijke verjaardag gehad, vertrouwt ze ons toe. Ze baalt er alleen van dat het ‘nu al’ is afgelopen. Ik voel de vermoeidheid toeslaan en ben zelf juist blij om te kunnen zitten. Maar het is het allemaal waard geweest als ik haar zie stralen. Ik besef ook dat dit het laatste jaar is voor haar tienertijd. Hoe die ook wordt, ik hoop in elk geval dat ze net als vandaag in de regen altijd het zonnetje in zichzelf weer weet te vinden.


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge