De meerkoet zwemt rustig voorbij

Na een kort gesprekje met wat andere moeders van de peuterspeelzaal staan we samen buiten: mijn kleine dreumesmeisje en ik. Voor ons strekt de tijd zich uit als de oceaan, we kunnen doen waar we zin in hebben. Daarom besluit ik haar uit de wagen te laten en we wandelen naar huis. Een afstand die je normaal gesproken binnen drie minuten kunt lopen, duurt hierdoor drie kwartier. We stoppen bij elk bosje en ze ruikt aan alle bloemen die we tegenkomen. Halverwege nemen we een bruggetje en onder ons zwemt een meerkoet. Hij krabt aan zijn hoofd met zijn zwemvliezen (wist niet dat ze het konden!), knabbelt op een rietstengel en zwemt rustig heen en weer. De jongste vindt het prachtig en ik geniet minstens zo hard.

Quality time

Na de boodschappen en haar fruit voed ik haar. En ze valt in slaap. Zo, tegen me aan. Wanneer was de laatste keer dat ik hier tijd voor had? Ik heb werkelijk geen idee, het zal de babytijd geweest zijn. Dat heerlijke warme lichaampje tegen het mijne, die zachte kriebelhaartjes en haar rustige ademhaling laten me extra genieten van dit mooie moment. Geen dansende, springende peuter die ons afleidt, niemand die zijn verhaal kwijt wil, alleen zij en ik. De quality time die we eigenlijk bijna nooit gekregen hebben, doordat onze jongste twee dochters zo snel achter elkaar geboren werden. Daarom leg ik haar niet op bed, maar blijf lekker zo zitten. En als we dan toch zitten te niksen, kan ik net zo goed de televisie aanzetten.

Samen een dutje doen

Halverwege Return to Amish voel ik mijn oogleden zwaar worden en ik besluit het ervan te nemen ook. Heel voorzichtig zak ik onderuit in de kussens van de bank. Ze blijft lekker slapen en ik droom langzaam weg. Het doet me goed, want ik voel me energiek wanneer ik wakker word. Niet veel later opent mijn kleine meisje ook haar ogen. Lachend geeft ze me nog een knuffel. Echt, ik heb ook zin om de andere twee op te halen van school, maar wat zijn dit fijne ochtenden! Stiekem kijk ik al uit naar de volgende.

Wat doe jij het liefst als de kinderen op school zitten?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

8 Replies to “Eindelijk de quality time die we nooit hadden!

  1. Dat klinkt heerlijk…

    De meeste tijd werk ik als de meiden op school zitten, soms heb ik op vrijdag wat ‘vrije’ uurtjes waarop ik blog, boodschappen haal of iets in het huis doe.

    1. Ja was zo fijn, echt even lekker de tijd om samen te knuffelen en te doen waar we zin in hadden.
      Doe ik inderdaad ook doordeweeks. Het is soms een beetje schipperen tussen alle activiteiten, vind je niet?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge