Groot op Olvarit

Laatst vertelde ik er ook al over in de Mommy War Tag: onze kinderen worden van 6-9 maanden groot op Olvarit. Het schijnt dat andere moeders daar behoorlijke problemen mee kunnen hebben en dat een potje babyvoeding als vloeken in de borstvoedingskerk is, maar die meiden aten het stuk voor stuk met smaak op. En dat telt toch? Bovendien is mee-eten geen optie, aangezien we te veel kruiden gebruiken en te weinig aardappel-groente-vleesmaaltijden eten.

Lekker vers

Maar goed, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Daarom sloeg ik een paar dagen terug in een ongebruikelijk enthousiasme verschillende soorten groenten in. Ik kreeg visioenen van mezelf in rood-wit geblokt schort, kokkerellend voor May alsof het een lieve lust was. En mijn zojuist bedachte recept kon onmogelijk veel werk vergen (iets waar je toch rekening mee moet houden wanneer er een levendige dreumes door het huis rent): vlees, groenten en rijst bereiden, je knalt er een staafmixer doorheen en daar is dat heerlijke prutje babyvoeding. Lekker verantwoord en gezond, beter kan bijna niet.

Hoe moeilijk kan het zijn, zo’n kommetje babyvoeding?

Daar ging ik dus met een voorraad snijbonen, broccoli en tomaatjes op pad. Ons eerste echte puree-feestje! Mijn zelfbedachte gerecht was als gezegd simpel: gehakt rullen, snijbonen koken en wat rijst. Het hele proces verliep wel een beetje op mijn manier (ongeorganiseerd en niets leek op elkaar afgestemd), maar dat drukte de pret allerminst. Het feit dat ik verantwoord bezig was, gaf al een ontzettend voldaan gevoel kan ik je vertellen. Popelend stond ik klaar met mijn bakje vol originele producten uit het pannetje – en zo zag het er nog best lekker uit. Trots dat ik was op mijn culinaire hoogstandje…

En toen kwam de staafmixer

Om je een beeld te geven:

Nodigt niet echt uit, hè? Een onbestemde mosterdkleurige drab met stukjes. Geen mooie, gelijkmatige babyvoeding, zoals meneer Olvarit je voorschotelt. Dit zag er vies uit en rook ongeveer zoals je erbij zou verwachten. Zelfs Ro haalde zijn neus op toen ik hem het bakje liet zien. Normaal proeft hij alles, om de kinderen te laten zien dat je alles moet proeven. Dit niet, tot mijn teleurstelling. ‘Heb je het zelf al geproefd?’ confronteerde hij me. Niet echt, bekende ik hem beschaamd, want ik hoopte dat hij het zou doen. Hij is daar veel gemakkelijker in en ik ben nou eenmaal een moeilijke eter.

Het oordeel?

Hoofdschuddend nam hij een theelepeltje aan, roerde lusteloos in het prutje en probeerde een minuscuul beetje. Zijn kaak vertrok. ‘Hm…’ klonk het uiteindelijk. ‘Nja, ik weet niet goed wat ik hierover moet zeggen?’ Ik dacht aan de hoeveelheid liefde die er toch echt in zat en voelde me een piepklein beetje beledigd. Zou het echt zo erg zijn? Ik besloot het toch maar zelf te proberen. ‘Hm…’ zei ik toen ook. ‘Een beetje flauw. Modderig, geloof ik.’ Hij beaamde me. Even twijfelde ik, maar ik besloot het May toch te geven. Uiteindelijk zat er niets geks in. May leek het uiterlijk en de geur niet te deren. Ze at tot onze verbazing alles op, met smaak nog wel! Gesterkt door haar enthousiasme heb ik me nu voorgenomen vaker hapjes te gaan maken. Vanavond gaan we weer voor de rijst, maar nu met flespompoen en kabeljauwfilet; als je dan toch bezig bent…

Wat doen jullie: potjes of vers?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

7 Replies to “Babyvoeding? Dat pureren we natuurlijk zelf (yeah right)!

  1. Haha hier zag het er vaak ook niet lekker uit maar zoon lief vond het heerlijk. eigenlijk is het gewoon samen gepureerd aan de smaak zal het niet liggen!! En ik weet niet of je naar veel moeite en uitsloven in de keuken nog wel eens een kind hebt dat dan weigert, wat ik dan doe is schep alles uit zijn kommetje en leg het zo voor z’n neus en dat hij dan ineens begint te eten is ongelooflijk levert vaak leuke foto’s op en daarnaar even in bad en alles is weer opgelost 😂

    1. Haha!
      Goede tip, sinds kort lijkt het alsof ze minder groenten wil. Wie weet scheelt het als ze mag graaien in haar eten (hoeft ze het niet zelf op de grond te kieperen haha), dankjewel!

  2. wat leuk deze blog over zelf hapjes maken. ik heb zelf net een blog gemaakt over de voedingen van mijn zoontje. ook ik maak alles zelf. maar zoonlief eet liever wat er bij papa en mama op het bord ligt. ook al is het hetzelfde als hij heeft. alleen dan gepureerd of geprakt. en stiekem leer ik zelf meer groente eten doordat ik het voor hem in huis haal.

    1. Net gelezen, leuk. Grappig dat het voor kinderen dan blijkbaar iets mentaals is, volgende keer misschien toch maar gewoon de normale versie geven in kleine hapjes 🙂 in elk geval fijn dat t zo’n goede eter is!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge