In de maand september verschijnt dagelijks een blog, omdat ik meedoe aan de #30dayblogchallengeNL. Deze veelzijdige lijst is bedacht door Maris van HareMaristeit.nl. Vandaag: mijn verzamelingen en obsessies.

Plastic speentjes en Panini plaatjes

Weet je nog hoe op de basisschool de ene rage de andere opvolgde? Het ene moment liep iedereen met kettingen vol plastic speentjes en even later moest je perse een klaparmband hebben. Vervolgens ruilde je fanatiek (Panini) stickers met anderen, probeerde je de mooiste knikkers in je bezit te krijgen of kon je niet meer over straat zonder touwtjes om armbanden te knopen. Ook op de middelbare verzamelde ik lekker door. Lange tijd was ik dol op Elmo van Sesamstraat en zag mijn kamer eruit als Backstreet Boys museum.  Maat houden is nooit mijn sterkste kant geweest, zullen we maar zeggen.

En dan word je volwassen…

Dan zou je kunnen denken dat zo’n verzamelwoede stopt. Toch zijn er altijd enkelingen die zich ontpoppen tot bijna professionele horders. En ja, ook ik had zo’n fase. Een tijd terug ontdekte ik bijvoorbeeld dat DeAgostini wekelijks een cupcakemagazine uitbracht. Daarin stonden tips en je kreeg hulpmiddelen cadeau, zodat ook jij als lezer professionele koekjes en cupcakes kunt maken. Hartstikke leuk – als je daar daadwerkelijk iets mee doet. Hier dus niet. De gadgets belandden in een mooie transparante bak, vaak met het plastic er nog om, de tijdschriften verzamelde ik in een houder. Dankzij mijn nesteldrang, een jaar geleden, wisselden veel ongebruikte accessoires van eigenaar voor een klein bedrag. Alleen mijn 97 tijdschriften staan er nog. Ter verdediging: ze kostten vijf euro per stuk (en ja, daar had ik ook tien tot twintig uitmuntende kookboeken voor kunnen halen).

Van horder tot minimalist

Sinds mijn laatste nesteldrang neig ik naar het minimalisme. Ik voelde de rust toen ik mezelf ontdeed van allerlei onnodige troep. Ro, minimalist pur sang, juicht deze ontwikkeling natuurlijk alleen maar toe. Zeker omdat de kinderen met hun speelgoedimperium alle beschikbare ruimte al innemen, als wij daar bovenop ook nog allerlei troep blijven bewaren, kunnen we nauwelijks nog leven. Het enige dat ik niet snel zal wegdoen, is mijn kast vol romantische komedies. Niet alleen voor mezelf, maar ook mijn omgeving heeft er plezier van; ze komen altijd van pas tijdens medische rustpauzes, zwangerschapsverloven of andere periodes waarin anderen even een stapje terug moeten doen. Maar dat is echt het laatste. Beloofd!

Verzamel(de) jij?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

11 Replies to “Plastic speentjes en cupcaketijdschriften: verzamelingen van toen tot nu

  1. Aaaaaaah Jahahaha: die plastic klaparmbanden en doorzichtige speentjes verzamelde ik ook 🙂
    En de voorraad ongebruikte cupcakedecoratie tools heb ik ook als totaalpakketje verkocht haha
    Ik heb nog wel de megadikke map met alle magazines. Ik heb er welgeteld twee recepten uit gemaakt 🙈

    1. 😀
      Hahaha wat grappig dat jij die ook hebt gehad. Erg eigenlijk he? Zo op het eerste gezicht lijkt het wel mee te vallen, maar uiteindelijk heb je voor een fortuin aan magazines in de kast waar je niets mee kan. Haha! Nou ja, in elk geval twee recepten. En wie weet wat de toekomst nog brengt 😉

      Bedankt voor die fantastische 30 challenges, leuk om te doen en bij anderen te lezen.

    1. 😀 Moeders zijn vaak iets minder enthousiast over de verzamelingen van hun kinderen geloof ik haha. Kan me er inmiddels iets bij voorstellen…

    1. Haha ja die ken ik ook nog wel, die trolletjes. Waren ook leuk! Ik had er geloof ik eentje die ik op mijn potlood kon schuiven. En dat herinner ik me ook nog wel, zeker ook van DeAgostini?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge