peutertijd

Peutertijd verrassend leuk en wel om deze 6 redenen

Van turbulente dreumes naar geruisloze peutertijd?

Die lieve Rose… Een jaar geleden schreeuwde ze met grote regelmaat de buurt bij elkaar. Even een stukje wandelen zonder dat ze als kip zonder kop de weg oprende, was er niet bij. Haar wil was wet (in elk geval in haar hoofd, dat botste natuurlijk regelmatig met de werkelijkheid). Ze zei nauwelijks een woord. Kortom, soms had ze meer weg van Terror Jaap, maar dan in het lichaam van een schattige dreumes met een enorme bos krullen en kuiltjes in haar wangen. We hebben serieus weleens hardop aan elkaar gevraagd wat dit betekende voor de toekomst. Zou het altijd zo blijven gaan? Inmiddels zijn we een jaar verder, begonnen aan die gevreesde peutertijd en wat blijkt?

Ze houdt je hand vast

Wanneer we naar school wandelen, voel ik soms vanuit het niets een klein handje zich in de mijne wringen. ‘Mama, ik wil je vasthouden,’ vertelt ze ter verduidelijking. Met die ontsnappingspogingen van nog geen jaar geleden vers in mijn achterhoofd, kan ik niet anders dan blij en dankbaar zijn. Biedt perspectief voor May, die inmiddels ook regelmatig van de vrijheid wil proeven.

In de supermarkt helpt ze

Ze dweilt niet langer hysterisch de supermarktvloer als we geen Dora koekjes kopen. In tegendeel: ze loopt over het algemeen gezellig mee. ‘Wil jij het brood pakken?’ wordt tegenwoordig gevolgd door de daad bij het woord. Ze helpt waar ze kan en rent pas naar de ‘Hamsterauto’ wanneer we bij de kassa staan. Zelfs bij vertrek uit de supermarkt hoef ik alleen maar te vertellen dat we gaan en bijna gedwee stapt ze uit. (Oké misschien overdrijf ik nu, maar in elk geval kost het niet veel energie meer en luistert ze. Meestal.)

Ze kletst!

Soms komen er hilarische uitspraken uit haar mond. We genieten enorm nu ze praat. Ze blijkt veel te vertellen te hebben, wil graag alles weten (‘Wat praten jullie over mij?’) en heeft een enorme fantasie. De ene keer mogen we allemaal opdraven om plaats te nemen in haar zelfverzonnen bus, een andere keer bedenkt ze haar eigen liedjes en dan zwaait ze weer met een penseel, omdat ze tovenaar is. Gillen? Doet ze alleen nog wanneer ze echt heel moe is.

Zelfstandig

Langzaam beginnen we naar een fase te gaan waarin ze minder afhankelijk is van mij. Dat je potloden geeft en een papier, waarna ze zelf aan de slag gaat voor langere tijd. We kunnen nu echt samen koekjes bakken of knutselen, omdat ik niet overal bij hoef te helpen. En daarom vind ik die peutertijd best prettig! Een andere handige bijkomstigheid is dat ze minder ondeugend doet en vaker op het papier tekent, in plaats van de muur.

Langere concentratieboog

Ditzelfde zie ik terug in haar spel. Wanneer we nu duplo neerleggen, gaat ze met gemak een halfuur zitten bouwen. Ze creëert de meest fantastische dingen: vliegtuigen, auto’s, een school, walvissen… Voordeel is dat je dus ook weleens tijd hebt om de was te vouwen zonder dat die gelijk weer uit elkaar getrokken wordt. Nu May nog 😉

Zorgzaam naar haar zusjes toe

Dit vinden we allebei het mooist om te zien: wanneer Rose wakker wordt, zijn June en May de eerste waar ze om roept. Ze pakt May bij de hand als we uit wandelen gaan en ze mogen allebei zelf lopen. En op het moment dat één van de twee pijn heeft, loopt ze erop af en geeft een dikke knuffel.

Last van onze schouders

Ro en ik merken allebei de rust die we tegenwoordig ervaren. Als we naar anderen gaan met Rose gedraagt ze zich kalmer, luistert beter en komt gemakkelijker met ons mee bij vertrek. En dat betekent dus ook dat een last van onze schouders is. Voorheen waren we toch regelmatig gespannen of we niet opnieuw terecht kwamen in één of ander drama.

Dus wat mij betreft is die peutertijd een behoorlijke vooruitgang.

Ervaar jij dat ook zo?


Kleine disclaimer: nu ik dit heb gepubliceerd kun je bijna op je vingers natellen dat ik binnenkort geen idee heb waar ik het moet zoeken met onze onverwachts dramatische peuterpuber.

De foto van het tekenende meisje is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

14 Replies to “Peutertijd verrassend leuk en wel om deze 6 redenen

  1. Ik ervaar het wel anders. Juist als dreumes was onze dochter altijd redelijk meegaand en–dat vooral–waren driftbuien vrij snel voorbij. Ze kon toen ook wel redelijk goed duidelijk maken wat ze wilde, vond ik, en de dingen die ze zelf wilde doen kon ik haar meestal ook prima zelf laten doen. Nu met 2,5, wil ze dingen zelf, in haar eentje, doen als pannenkoeken bakken of boodschappen doen of met de bus, en dat kan echt niet. En ze gaat overal over in discussie: “Nee, dat is niet zo!”, zegt ze de hele dag. Dat over alles discussies hebben vind ik heel leuk, maar ook best vermoeiend in deze fase.

    1. Eigenlijk omgekeerd dus. Lijkt erop alsof kinderen óf heftig peuterpuberen, of een uitgesproken ‘puber’ zijn in hun dreumestijd, kreeg op Facebook ook meer van dit soort reacties. Haha ze neemt wel gelijk reuzensprongen: zelf pannenkoeken bakken of met de bus 🙂 Grote meid voor haar leeftijd!

  2. Mijn dochter is net 2,5 en gaat langzaam richting de leuke fase waar jij over schrijft: ze loopt nu rustig(er) naast me op de stoep, knuffelt me ineens spontaan en speelt heel anders. Er wordt druk gezorgd voor haar popjes, zo schattig om je eigen (troost)woorden terug te horen. Vond de fase hiervoor ontzettend pittig, dus ik omarm deze nieuwe fase met duizend armen!

  3. Mijn zoontje is nu 2,5 en ik vind deze fase juist het meest pittige. Hij ontdekt zijn eigen wil en die gaat meestal standaard in tegen wat ik in gedachten had 😉 Gelukkig gaat het met ups (waarin hij echt een schatteboutje is) en downs (waarin ik me afvraag of het ooit nog goed gaat komen) haha.
    Astrid onlangs geplaatst…Gastblog: Battle blauwe budget nagellakMy Profile

    1. Ja dan treedt de fase bij jou nu in die wij dan net achter de rug hebben. Peuters zijn natuurlijk ook nog eens een stukje mondiger en wijzer, dat maakt het misschien extra pittig. Maar onthoud: het komt echt goed! Die downs kunnen je behoorlijk wanhopig maken, maar ergens komt die omslag. Hou vol, sterkte! En geniet van die ups, want die zijn superleuk in deze leeftijd 🙂

  4. Ik vind de peutertijd ook heel erg leuk!
    Soms ook best wel pittig hoor!
    Vooral het gezellig kletsen met je peuter vind ik heerlijk, ook al gaat het eigenlijk nergens over 🙂

  5. Ons zoontje wordt over een maandje alweer 2. Het enorm driftige van de dreumestijd lijkt iets minder te worden, desondanks blijft het soms een heethoofd haha. Wel merk ik naarmate hij zich iets beter kan uitdrukken met woordjes, dat het voor hem makkelijker is. We snappen hem sneller en dat doet hem goed. Maar los op straat is er nog niet bij hoor, hij rent alle kanten op!
    Nicole onlangs geplaatst…Zwangerschapsupdate #11 – Oh jee, een dwarsligger!My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge