personal shopper

Wennen | Ineens sta ik langs de zijlijn tijdens het shoppen met June

Dochters? Ik zou hun personal shopper worden

Weet je wat ik vroeger het leukst vond aan spelen met poppen? Aankleden. Ik kon er geen genoeg van krijgen en was het liefst bezig met het aantrekken van nieuwe outfits en borstelen van de poppenharen, meer nog dan de verzorging van mijn zogenaamde baby. Dat laatste werd gelukkig wel belangrijk voor me toen ik echte kinderen kreeg, maar dat eerste vond ik stiekem ook nog steeds heel erg leuk. Ik verheugde me erop dat ik de komende jaren mocht bepalen wat mijn meisje zou dragen, een beetje zoals een echte personal shopper.

Lees ook: Eigen stijl laten ontwikkelen of gênante vertoning afkappen?

Het eerste jaar begon veelbelovend

En het was met June inderdaad net zo leuk als vroeger: lekker verzorgen, dan een rompertje aantrekken met bijpassende kleren. Het bleef ‘mijn’ dingetje tot ze een jaar of tweeënhalf was. Toen ontdekte ze haar eigen mening, veel sneller dan ik voor ogen had dus. Ineens ontstonden er kleine discussies omtrent haar outfit en weigerde ze pertinent iets anders aan te trekken dan jurkjes. Mijn zeggenschap over haar uiterlijk beperkte zich daardoor in de praktijk tot haar kapsel. Tijdens het winkelen kon ik gelukkig nog aansturen, maar het drong terdege tot me door dat mijn dagen als personal shopper nu al bijna geteld waren.

Tijden veranderen…

Laatst stonden we weer in de winkel. Ik liep de rekken af, June ook. Soms deed ik een suggestie, maar dan zag ik haar blik al wat vertrekken. ‘Niet helemaal mijn smaak,’ glimlacht ze verontschuldigend maar beslist. Kortom, niet alleen ben ik ongeschikt aan het raken als medeshopper, ook heeft ze echt haar eigen smaak ontwikkeld. En die is niet perse de mijne. Ik ben gedegradeerd tot sjouwer van haar nieuwe spullen. Maar goed, ik moet wel eerlijk zeggen dat ze echt een goede smaak heeft. We zijn het niet vaak oneens (al geldt dan wel dat wie betaalt ook bepaalt).

…maar niet helemaal

Want na het afrekenen liepen we naar boven voor de babykleding. Kijk, dat June me niet langer nodig heeft als personal shopper, betekent gelukkig niet dat ik helemaal niets meer uitkies. De jongste twee hebben vooralsnog weinig te willen en voor hen kan ik me nog uitleven. Zeker met die eigenwijze dametjes hier thuis kan ik maar beter van het moment genieten. Je weet immers nooit wanneer je dat stopt…

Vind jij het ook zo leuk om voor je kinderen te winkelen? En wie bepaalt?

De foto van het meisje voor de spiegel is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge