Deze zomervakantie doe ik mee aan de Mama Challenge 2016: tien uitdagingen die je naar eigen invulling mag uitvoeren. Vandaag Mama Challenge 9: doe een binnenactiviteit buiten. We besloten deze in te vullen door vanaf een luchtbed in de tuin te kijken naar de Perseïden.

Een wensje wensen

Voorafgaand aan de Mama Challenge 2016 werd gevraagd om suggesties: wat gaan we dit jaar doen? Iets dat het niet haalde, was een opdracht rondom de Perseïden (een meteorietenzwerm die op 12 augustus zijn hoogtepunt zou bereiken (bedacht door Karen Mee van Over een leven met wielen). Mij had het wel wat geleken: als ware Starhunters midden in de nacht je bed uit, op zoektocht naar de sterrenregen. Daarom besloot ik deze opdracht daarvoor te gebruiken: mits het goed weer zou zijn, zouden de oudste en ik op 12 augustus buiten gaan slapen. Heerlijk, toch? Lekker relaxen onder een deken van sterren…

sterren

Kleine kink in de kabel

Waar ik even geen erg in had, was mijn insectenfobie. Ik bedacht rijkelijk laat dat ’s nachts spinnen vrij spel hebben. Of nog erger: oorwurmen en sprinkhanen (geen idee trouwens of ze na het ondergaan van de zon nog actief zijn, maar vast wel). Bovendien zijn we geen kampeerders, dus niet in bezit van een tent of degelijke slaapzak. Laat staan een fatsoenlijk luchtbed. Het enige dat we in huis hadden was een goedkoop equivalent van het Aerobed en dikke truien. Maar goed, belofte maakt schuld. En een echte survivaller zal er zijn neus ongetwijfeld diep voor ophalen, wij gingen ervoor. Die beestjes negeerde ik voor het gemak maar even heel fanatiek.

DSC_0392

Toch best spannend, slapen onder de Perseïden

En dan bedoel ik spannend voor zowel dochter als moeder. De eerste paar minuten lagen we wat onwennig op dat dikke, naar rubber stinkende matras en keken naar boven. De zwoele zomeravond voelde echter heerlijk en de sterren waren goed te zien. Buiten was het gelukkig vrij stil. We hoorden alleen het gemoedelijk geklater van de fontein bij de buren (wel slecht voor je blaas!), af en toe een scooter in de verte. We trokken de dekbedden stevig over ons hoofd. Met oog op de sterren legde ik mijn telefoon in de buurt, toch bang om mijn wekker te missen – immers, doe ik eens iets flink buiten mijn comfort zone, dan zou het extra jammer zijn als het voor niets was. Voorlopig geen Perseïden te zien, maar dat zou vast niet lang duren…

(Over de foto hieronder: nee, je scherm is niet vies! Die wittige puntjes zijn sterren, beter dan dit werd het niet)

sterren

Rechtop in bed

Achteraf gezien hoefde ik helemaal niet bang te zijn iets te missen. Om drie uur zat ik namelijk rechtop in bed. Niet van schrik, maar omdat het luchtbed aan het leeglopen was. Met mijn billen op de ijskoude terrastegels zocht ik mijn telefoon en lenzen. De oudste lag inmiddels bijna op schoot dankzij de zwaartekracht. Ik probeerde haar subtiel richting haar eigen helft te werken, maar toen opende ze haar ogen. We bleven maar meteen wakker, zo kort voor tijd. Waar de lucht eerder kraakhelder was, zagen we nu bewolking. Om alsnog niets te hoeven missen, besloten we (toen nog optimistisch) de auto in te stappen. Onze nachtrust was nu toch al flink verstoord, dit kon er ook wel bij. Een verloren oorbel op de vloer belandde intussen als een punaise in mijn voetzool, waardoor ik meteen extra wakker was.

DSC_0416

Over de rivier

Vlakbij mijn ouders stroomt een rivier. Aan de oever heb je weids uitzicht, dus de ideale plek. We tuurden de omgeving af. De milde bewolking was binnen een halfuur tijd helaas uitgegroeid tot dik wolkendek. We zagen dus überhaupt geen sterren meer, hoe goed we ook keken. ‘Het is nog geen half 4,’ zei de oudste monter, ‘misschien kunnen we naar een donkerdere plek?’ Maar hoe goed we ook zochten, we zagen nergens (vallende) sterren. Eenmaal thuis waren we natuurlijk behoorlijk moe. Doodop pakten we onze slaapspullen en stommelden naar boven.

sterren

De nacht heeft me verrast. Zonder de Mama Challenge was ik nooit in de tuin gaan slapen. We misten de sterren weliswaar, maar hebben zo’n enorme lol gehad met zijn tweeën. Dus zo zie je maar, is mijn wens toch nog uitgekomen.


Lees mee: 

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

10 Replies to “Perseïden kijken vanaf een luchtbedje in de tuin (Mama Challenge 9 – 2016)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge