Ook goeiemorgen!

Bam! Het is net 8 uur ’s ochtends als mijn neus een enorme klap krijgt dankzij een rondzwaaiende PMD-zak. June bedoelt het goed, al is dit behoorlijk onhandig. Vandaag worden de zakken opgehaald en hij stond nog in de schuur, dus slim om hem mee te nemen als we toch naar school gaan wandelen. Ze is alleen zo enthousiast, dat ze mijn reukvermogen bijna aan gort slaat. Ik mopper. Hoewel ik wel gelijk klaarwakker ben, is het te vroeg om begripvol te zijn en dit soort onhandigheid geruisloos te incasseren.

Lees ook: Spiegel voorhouden: over dochters en confronterend gedrag 

Ze heeft het niet van een vreemde

Laatst wilde ik May uit de auto halen, maar miste al bukkend de stalen deurpost. En wat te denken van alle keren dat ik een vreemde beweging maakte, waarbij mijn kleine teen/enkel/knie/arm/hand het moest ontgelden? Ik kan dus helaas niet anders dan concluderen dat die onhandigheid van June in een rechte genetische lijn van haar moeder afkomstig is. Net zoals ik de gevolgen van mijn motoriek nooit zag (en soms nog niet zie), merk ik dat zij dat ook niet doet. Ze focust zich volledig op haar doel, de rest van haar omgeving verdwijnt in een soort blinde vlek.

Gezellig onhandig met zijn allen

Rose werd geboren en ik hoopte dat zij minder onhandig zou worden. Maar in tegendeel, ze bleek de overtreffende trap. Ze duikt headfirst van de vensterbank op de salontafel. Daarnaast struikelt ze weleens over haar eigen voeten en valt vaker dan iemand die veel te veel gedronken heeft. De laatste hoop is gevestigd op May. Misschien heeft zij papa’s genen? Maar dan denk ik weer aan hoe hij tegenwoordig ook behoorlijke blunders maakt. Vorige week nog, toen hij iets wilde pakken dat onder tafel lag en daarbij vol tegen het tafelblad knalde. Ik vrees dus dat we maar beter kunnen accepteren dat het een familiekwaal is. Gelukkig houden we ook allemaal van leedvermaak…

Hebben jullie ook allemaal ‘last’ van een familiekwaal?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

3 Replies to “Onhandig (als je dochter op je lijkt)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge