Geslacht

Laatst keken we het programma Geslacht op NPO3, gepresenteerd door Ryanne van Dorst. In deze aflevering sprak Ryanne onder andere met Patricia Paay, als toonbeeld van de vrouwelijkheid. Een grotere tegenstelling hadden ze inderdaad niet kunnen kiezen. De nog altijd mooie Patricia zag eruit om door een ringetje te halen, haar pluspunten versterkt door het gebruik van make-up. Ryanne is daarentegen het toonbeeld van puurheid. En of je daar nu van houdt of niet, ze is in elk geval wars van de door de maatschappij opgelegde schoonheidsidealen – inclusief het hoofdstuk ‘Okselhaar’.

De dochter van een goede vriend

Ryanne besprak tijdens het programma met Patricia Paay de dochter van een vriend. Zij wordt op school gepest, omdat ze al begint te puberen en haargroei krijgt op plekken waar de rest van haar klas geen last van heeft. Pijnlijk! Het zette me ook aan het denken. In groep 6 kwam June al eens thuis met de opmerking dat een klasgenoot haar beenhaartjes schoor. Nu zijn we volgens mij best ruimdenkend allebei, maar hiervan waren Ro en ik zelfs even met stomheid geslagen. Scheren op je tiende? Of eigenlijk nog eerder, want ze scheen het al te doen in groep 5. Even los van of het natuurlijk waar is -kinderen verzinnen ook nog weleens wat om interessant gevonden te worden- zal het dus wel iets zijn waar die meiden al mee bezig zijn. Meer nog dan we denken. Is dat wenselijk?

Voldoen aan het ideaal

Die schoonheidsidealen worden natuurlijk behoorlijk versterkt doordat jongeren (gaan) leven in een digitale wereld. Daar waar je wallen even snel maskeert met een goed filter, waar je net zolang kunt zoeken naar de juiste invalshoek van de camera waardoor je de meeste likes zal ontvangen… Waar wij vroeger nog de straat op konden met een broek die -eenmaal op pad- toch iets te klein of groot bleek, bestaat nu altijd het risico dat iemand je genadeloos vastlegt met zijn smartphone. Alles is mogelijk online. En daardoor zijn ze dus ook misschien meer dan ooit op zoek naar perfectie. In onze maatschappij passen de zichtbare oksel- of beenharen daar dus niet bij.

Als het ons kind was…

Hier is het gelukkig niet zo ver, maar het zette ons wel aan het denken: wat als het ons kind was? Ik kan dan even alleen voor mezelf spreken, maar ik vind zon plukje okselhaar zelf niet prettig om naar te kijken. Of die mening nu opgelegd is door de maatschappij of niet. Dus als we een kind zouden hebben dat al okselhaar krijgt op de basisschool én daar moeite mee heeft, zou ik persoonlijk voorstander zijn van een lesje ontharen voor beginners. Als je kind zich niet fijn voelt, waarom niet? Want ik vraag me af aan wie je iets zou willen bewijzen door het niet te doen. Aan je kind dat gepest wordt? Aan zijn of haar klasgenoten, die maar eens iets ruimdenkender moeten worden? Of aan de maatschappij, in de hoop dat ze hun idealen veranderen?

Scheren dus?

Ik beweer net wel zo stellig dat ik mijn kind zou helpen, maar weet aan de andere kant ook niet wat verstandig is. Eerlijk gezegd stuit het me ook tegen de borst, want wat geven we onze kinderen mee? Dat iets natuurlijks niet mooi is? Dat je waar nodig je uiterlijk moet aanpassen aan de massa, zodat ze je niet buitensluiten? Dit programma zette ons echt aan het denken. En ik kom er zelf niet helemaal uit, misschien vooral omdat ik zelf ook vind dat haar (behalve op je hoofd, je wenkbrauwen en wimpers) op esthetisch vlak niks toevoegt. Jij wel?

Wat vind jij ervan: okselhaar scheren op de basisschool?
Leer jij je kind te voldoen aan het schoonheidsideaal of juist dat puur natuur het mooist is?


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

10 Replies to “Okselhaar scheren op de basisschool, moet je dat willen?

  1. Dilema puntje. Net als wel en geen oorbellen. Ik heb geen idee hoe ik er mee om zal gaan. Ik begrijp dar je niet wilt dat je kind gepest wordt. En zich niet meer fijn voelt. Maar aan de andere kant. Zo geef je wel mee dat je kind moet mee doen aan het ideaal beeld van de maatschappij. Ik heb er gelukkig niet mee te maken. Zo wel dan zie ik het tegen die tijd wel.

    1. Nee ik ook niet, maar ben het met je eens. Moeilijke kwestie ja.

      Goed punt wat je daar noemt. Ja dat maakt je inderdaad wel ongeloofwaardig als ouder.

  2. Pff ehh tja, ik weet het ook niet. Ik vind het wel erg vroeg om op de basisschool daar al mee te beginnen. Maar als een kind dan echt al zover is dat het plukjes worden, waarom niet?Want ik vind het ook niet zo mooi.
    Nu hoop ik maar even heel hard dat dit gesprek bij mij thuis nog even uitgesteld kan worden tot na groep 8…..
    Marijke onlangs geplaatst…Valentijn, inspiratie uit de kindertekeningMy Profile

    1. Ik hoop met je mee hoor dat jullie dat hoofdstuk voorlopig nog niet hoeven te openen! Lijkt me een heel lastig dilemma als je er daadwerkelijk voor komt te staan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge