werkende mama's

Ode aan werkende mama’s! Hoe doen ze dat toch?

Feddema-fiasco?

Mocht je niets hebben meegekregen van het inmiddels bijna beruchte interview met sociaal pedagoge Gitty Feddema, klik dan even hier. Veel werkende moeders voelden zich aangevallen. En hoewel ik persoonlijk denk dat het in de meeste gevallen onnodig is (uiteindelijk heeft Feddema het nog altijd over excessen volgens mij), snap ik dat het pijn doet. Om die een beetje te verzachten, schrijf ik vandaag een ode aan de werkende mama’s en ik ga meteen op onderzoek uit. Hoe houden jullie alle ballen toch in de lucht?

Werkende mama’s

Voor dit kleine onderzoekje vroeg ik een diverse groep vrouwen de hemd van het lijf. Al weet iedereen die het vak statistiek ooit heeft gevolgd, dat onderstaande bevindingen en grafieken niets zeggen over de totale groep werkende mama’s, ik hoop dat jullie het net zo leuk vinden om te zien hoe anderen de balans in hun gezin vinden.

1. Wat voor werk doe je?

De vrouwen die ik ondervroeg werken in uiteenlopende branches. Linda is planner bij een zorgorganisatie en besteedt daarnaast zo’n zes uur per week aan de OR op haar werk. Sandra werkt als zelfstandig ondernemer en is eigenaresse van een kleinschalige kinderopvang. Eerst maakte ze zelfs zestig uur per week, inmiddels heeft ze elke vrijdag bewust vrij om meer tijd door te brengen met de kinderen. Britt werkt als assistent HR-manager bij een rederij, terwijl Joyce fulltime blogt op haar online platform Mamsatwork. Gerdi is werkzaam als röntgenlaborant in het ziekenhuis, Nicole managet (op de administratie na) een webshop die gespecialiseerd is in notitieboekjes en Judith werkt bij een groot concert- en congresgebouw. Casandra is juridisch medewerker verwerken en behandelen op de afdeling ZSM (Zorgvuldig Snel en op Maat) van het parket CVOM (Centrale Verwerking Openbaar Ministerie). Zij werkt 36 uur per week, waarvan ze nu één dag ouderschapsverlof opneemt. Sophie tot slot is stamgroepleidster op een Jenaplanschool en gastblogger bij ondergetekende.

2. Wat vind je prettig aan je werk?

De meest genoemde antwoorden op deze vraag is het hebben van afwisselende werkzaamheden en contact met anderen. Zoals Judith, die heel gelukkig wordt van de gedreven mensen waarmee ze samenwerkt. Nicole vindt het op haar beurt heel fijn dat ze divers werk heeft én kan doen waar ze van houdt. En ook voor Gerdi is geen dag hetzelfde door de diversiteit aan werkzaamheden, patiënten en collega’s. Sandra vindt het ideaal dat ze haar werk kan combineren met de zorg voor haar kinderen: ‘Een in mijn nek hijgende baas mis ik absoluut niet. Er voor mijn kinderen zijn, terwijl ik mijn zelfstandigheid behoud en mijn steentje bijdraag vind ik erg fijn.’ Ze geniet daarnaast erg van haar vrijheid, net als Linda en Joyce. Die laatste vertelt daarover: ‘Het zelfstandig ondernemen vind ik fantastisch. Het houdt me alert en ik ben voor mijn gevoel creatiever dan ooit.’ Iets voor anderen kunnen betekenen vinden vooral Sophie en Britt heel fijn. Casandra voegt toe: ‘Ik vind mijn werktijden prettig. Ik heb vaak late dienst waardoor ik ’s ochtends thuis bij mijn kinderen kan zijn.’

3. Hoe heb je de opvang voor je kind(eren) geregeld?

Ook deze antwoorden heb ik in een grafiek gezet, voor de duidelijkheid. Gemiddeld brengen de kinderen 2,25 per week door bij een bepaalde vorm van opvang of bij hun vaders.

Van de 18 dagen dat de kinderen van deze acht werkende mama’s elders worden ondergebracht dan bij hun moeder gaan ze 11 dagen naar opa en/of oma. Verder kiezen Nicole, Linda en Gerdi voor betaalde opvang, waar hun kinderen in totaal zes dagen doorbrengen. Opvallend is dat in deze gevallen de vader bij minder dan de helft van de vrouwen bijspringt.

Goed geregeld!

Inspirerend vind ik het verhaal van Joyce. Zij werkt fulltime, leeft haar droom, maar heeft eigenlijk geen opvang nodig. Ze vertelt: ‘Mijn beide kinderen zitten op school. De oudste zit nu in de brugklas en de jongste van 7 zit in groep 4. Zij gaat inmiddels ook al zelf naar school en haalt onderweg dan een vriendinnetje op. Dat scheelt uiteraard veel tijd. Verder werk ik van huis uit en dat betekent dat ik veel thuis ben waardoor opvang niet echt nodig is. Mijn man is op vrijdagmiddag thuis en regelt dan alles met de kinderen en als ik afspraken heb buiten de deur dan kan ik ook nog bij mijn schoonouders terecht als dat nodig is.’ Lees meer over deze powervrouw in dit interview.

Een andere bijzondere situatie is die van Gerdi, die onregelmatige werktijden heeft. Wanneer ze onverwachts aan de slag moet, zijn opa en oma er gelukkig altijd.

4. Ging dit vanaf het begin af aan soepel?

Bij Britt wel: ‘Ik werk al vanaf dat ze erg jong is fulltime. Ze is ermee ‘opgegroeid’ dat ze wordt opgehaald door anderen.’ Ook bij Joyce en Linda ging het soepel. Sophie had het geluk dat ze pas na 4,5 maand aan de slag ging. Ze hadden net de slag te pakken met hun pasgeboren zoon. Hierdoor was dit makkelijk om door te geven aan oma, die twee keer per week oppast. ‘Een betere oppas zou ik niet kunnen vinden!’ En bij Gerdi was het even wennen, maar al snel verliep het een stuk soepeler. ‘Ik vond het vooral na mijn zwangerschapsverlof van Youri erg lastig om weer aan het werk te gaan. Benthe ging toen net naar school en dus was het een hele race tegen de klok ’s morgensvroeg. Gelukkig was iedereen snel gewend en hebben we een lieve gastouder waar de kids met plezier naar toe gaan!’

Bij Nicole ging het niet echt soepel, maar kwam het gelukkig allemaal op zijn pootjes terecht: ‘Het was een hoop geregel qua opvang en wie haalt haar op, etc. Ook gooide de baas van mijn man wel eens roet in het eten door hem plots andere diensten te geven enzovoort. Gelukkig heb ik een fijne achterban die altijd wel een oplossing heeft.’ En ook Judith liep tegen een klein probleempje aan: haar zoon moest elke week opnieuw wennen aan de crèche. Het was moeilijk haar huilende kind achter te laten. Wat hielp was dat hij bij het ophalen wel vrolijk was.

5. Heb je soms moeite met weggaan van huis?

De meningen zijn verdeeld: vijf moeders wel(eens), anderen niet echt. Casandra: ‘Ik heb niet echt moeite met van huis weg gaan, omdat ik weet dat ik toch naar m’n werk moet. Maar op sommige momenten blijf ik toch liever gezellig thuis!’ Waar moeders vooral moeite mee hebben, is zien dat hun kind verdrietig is bij het vertrek of weten dat het lang duurt voor ze elkaar weer zien. Joyce weegt voor zichzelf af of ze de tijd buitenshuis kan missen, maar beaamt dat persreizen alsnog best weleens lastig kunnen zijn.

6. En de kinderen? Vinden die het lastig?

Opvallend (en gelukkig maar) genoeg veel minder. Van de negen moeders zeggen slechts twee weleens te merken dat hun kind moeite heeft met de situatie. Dit zijn Judith, wiens zoon de crèche tijdelijk niks vond en ook even niet meer naar opa en oma wilde, maar gelukkig loste dit verdriet vanzelf op zodra ze de hoek om waren. Dat herkent Nicole trouwens ook, wiens dochter vooraf weleens roept graag bij mama te willen blijven, maar dat eenmaal op de opvang zo weer vergeten is. Daarnaast merkt Britt op dat het soms lastig is wanneer haar dochter eens een nachtje uit logeren is gegaan: ‘Wanneer ze dan thuiskomt, wil ze niet meer weg. Ook niet naar vriendinnetjes.’ Sandra lost eventuele problemen op met duidelijkheid: ‘Ik vertel altijd ruim van te voren in welke vorgorde we wat gaan doen. Het kind kan zich er dan fysiek en mentaal erop voorbereiden. Meestal gaat dat vrij soepel.’

7. Hoe zit het met de balans tussen werk en privé? Heb je die gevonden?

Linda zegt volmondig ja: ‘Zeker! Hoewel ik momenteel nog een opleiding volg naast mijn werk en dat zorgt voor drukte, lukt het me goed om alles te combineren. Al kijk ik ook uit naar de rust straks, wanneer die opleiding is afgerond.’ En ook Casandra, Gerdi, Judith en Nicole hebben inmiddels hun balans gevonden. Vooral nu Nicole iets minder uren maakt, voelt ze meer rust. Inmiddels kan ze daardoor doordeweeks weer iets met haar dochter doen en niet alleen meer in de weekenden. Britt gaat het doorgaans goed af, al blijft het weleens lastig om haar aandacht te verdelen. Dat laatste gevoel herkennen Sandra en Joyce als geen ander. Werk en privé loopt bij hen behoorlijk door elkaar en tijd voor henzelf? Nee, dat is er soms nauwelijks. Sophie is momenteel zoekend. Net begonnen, vind ze het best weleens lastig haar werk los te laten op de dagen dat ze thuis is.

8.Welke tips hebben jullie voor andere moeders die (bijvoorbeeld net bevallen) weer aan de slag gaan. Hoe kan je werk en privé het best combineren?
Doe wat goed voelt

Britt: ‘Je moet iets doen waar je je goed bij voelt en wat je echt leuk vind anders kan je nooit de balans vinden. En geef als je thuis bent echt de tijd en aandacht aan je kind. Moet je thuiswerken, doe dit dan als je kind slaapt.’

Linda: ‘Regel de opvang op zo’n manier dat het goed voelt voor jou. Dan ga jij ook op een fijnere manier naar je werk en kun je relaxter werken.’

Joyce: ‘Ik denk dat je goed moet voelen wat voor jou goed werkt. En laat je vooral niet teveel beïnvloeden door wat anderen denken en zeggen. Jullie als gezin weten immers wat het beste bij je past, of je gaat het nog ondervinden. Maar dan nog is het jullie keuze, en niet die van een ander! Zoals het bij ons gaat, zou voor veel moeders niet de manier zijn denk ik, maar voor ons werkt het goed.’

Loslaten

Nicole: ‘Laat bepaalde dingen los. Ik heb het huishouden bijvoorbeeld best wel een tijdje losgelaten. Als in, dingen bleven zich opstapelen. Dat was ook niet prettig, maar ik vond aandacht voor mijn kind op de momenten dat ik wél thuis was toch echt belangrijker. Ook hulp vragen is een tip. Al vind ik dat zelf nog steeds moeilijk, er is altijd wel iemand die even in wil springen.’

Voorkom stress

Gerdi: ‘Leg de avond van te voren alvast een setje kleding klaar, pak de tassen alvast in en zet de ontbijttafel klaar! Dat scheelt ’s morgens zoveel stress en tijd.’

Doe wat bij je past

Sophie: ‘De belangrijkste tip is: doe waar je jezelf goed bij voelt! Ik vind het belangrijk om veel thuis te zijn, omdat ik de ontwikkeling zoveel mogelijk mee wil maken van dichtbij. Daarnaast is Lionel een dag thuis en mijn moeder, waardoor het voor mij heel vertrouwd en goed voelt. Een opvang zou voor mij zwaar zijn, daar zou ik mij persoonlijk niet goed bij voelen. Ik vind het wel belangrijk dat hij vanaf zijn 2e jaar naar de peuterspeelzaal gaat. Hij heeft dan tijd genoeg om te leren samenspelen, zodat hij met een goede basis naar de basisschool kan gaan.’

Thuiskomen

Casandra: ‘Wellicht zien nieuwe moeders een beetje op tegen het weggaan, maar het thuiskomen is wel heel erg leuk!’

Je carrière kan ook even wachten
Judith: ‘Ik was zelf ERG blij weer aan de slag te kunnen. Dat ritme met een baby vond ik doodsaai en jemig, wat duurden die dagen lang. Achteraf denk ik dat de borstvoeding en het kolven een enorm aandeel hebben gehad in mijn gevoel. Na vier maanden voelde ik me bevrijd, alsof ik mijn eigen leven weer terug had. Ik zou iedereen aanraden direct na het officiële verlof weer te starten met werken en dan rustig opbouwen (1-2 dagen per week tot je uiteindelijke werkweek). Veel mama’s verlengen hun verlof, maar moeten dan wel direct vol aan de bak. Ik zou dat anders doen. Daarnaast ervoer ik zelf dat het willen hebben van groei in mijn loopbaan me te veel kopzorgen gaf. Ik stopte ermee, de drie dagen per week bevallen me heel goed.’

Werk jij? En heb jij nog handige tips voor andere werkende mama’s?


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

12 Replies to “Ode aan werkende mama’s! Hoe doen ze dat toch?

  1. Mooi artikel weer van je Merel! Mooi geheel van verschillende ervaringen waar je wat aan kan hebben als lezer.

    Ik werk ook, onregelmatig, maar heb eigenlijk niks toe te voegen! Veel herkenbare punten. Wel ben ik blij dat de kinderen er geen last van hebben. Of is dat een slecht teken dat ik niet gemist wordt? 😉
    Ramona (Kijk, mama!) onlangs geplaatst…Mijn ervaring met Jobst steunkousenMy Profile

  2. Ik heb in het begin 4 dagen gewerkt. Toen mijn dochter 4 werd en naar school ging had ik naast mijn baan een uit de hand gelopen hobby erbij gekregen en werkte 50/60 uur in de week. Inmiddels werk ik nog 3 dagen voor mijn baas. En 2,5-3 dagen voor mijn eigen bedrijf. Onze dochter gaat,als we beide aan het werk zijn, naar de gastouder. Het bevalt me prima. Soms is het wat geregel maar het komt uiteindelijk allemaal op z’n pootjes terecht.

    1. Ja het is echt zoeken naar de juiste balans. Heb ook enorme bewondering voor deze vrouwen: ze combineren hun werk en gezin zo, dat er voor de kinderen ook meer dan genoeg tijd is. Knap!

  3. Ik werk 2 hele en 2 halve dagen, daarbij gaat mijn jongste nog naar de bso en 1 dag is mijn moeder bij ons thuis als oppas. Ik heb dan wel het geluk dat ik in het onderwijs werk, in de meeste vakanties heb ik dus geen opvang nodig.
    Mijn kinderen hebben het altijd enorm naar hun zin gehad op de opvang. Ik zou andere ouders dan ook zeker aanraden om goed rond te kijken of er een kinderdagverblijf of bso is wat bij je past. Altijd een beroep moeten doen op opa of oma is niet altijd praktisch. Zij kunnen ook ziek worden en willen ook wel eens buiten de schoolvakanties op vakantie.
    Jacqueline onlangs geplaatst…Oefeningen met een BOSU balMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge