Aftrap zomervakantie met North Sea Jazz!

Afgelopen jaar kregen Ro en ik voor onze verjaardag kaarten voor North Sea Jazz in Ahoy Rotterdam, iets dat we allebei al jarenlang wilden. De vakantie had niet beter kunnen beginnen. Met een paar ontzettend drukke weken achter ons, waren we eigenlijk best moe. Maar vanaf het moment dat we in de auto zaten, viel de stress van onze schouders. We aten een burger bij KFC, zochten een parkeerplek in de nabijgelegen garage en op ons gemak wandelden we rond 18.00 uur Ahoy binnen.

Ontroering bij Snarky Puppy en Kamasi Washington

Eigenlijk vielen we meteen met onze neus in de boter. Nog wat onwennig stonden we in de grote Maaszaal, toen Snarky Puppy met begeleiding van het Metropole Orkest een heel gevoelig nummer inzette. Hoewel de zaal echt afgeladen was, kon je een speld horen vallen. Om niet al vanaf het eerste moment rond te lopen als een panda heb ik heel ingespannen het plafond bestudeerd, anders hadden de tranen over mijn wangen gerold. Wat was dat mooi! Ook Kamasi Washington voldeed grotendeels verwachtingen die mijn ouders ons hadden geschetst, wat een muzikant! Een feest om naar te kijken, maar ook hij wist te ontoeren met het schitterende Henrietta (voor zijn oma, die hem leerde: “It’s not about what you have, it’s about what you do.” – wijze woorden!)

DSC_2536

Flying Lotus 2.0

De volgende op het programma waren voor ons The Roots. Ik had wat last van mijn rug en dus besloten we te gaan zitten. Achterin de zaal waren voldoende plekken op de tribune. Opgelucht liep ik met een bekertje water in handen de trap op en keek even niet goed meer waar ik liep. Ik bleef haken achter de onderste traptrede, viel op een knie (en dacht nog: ‘Misschien kan ik mijn water nog redden!’ – achteraf vreemde gedachte), voelde dat ik mezelf niet meer onder controle had en landde met een keiharde plof op mijn buik (tredes waren nogal lang). Waarschijnlijk overbodige toevoeging, maar het water overleefde de val niet (evenals mijn doosje Smint).

IMG-20160708-WA0021

Een onbekende helpende hand

Achter me stond een jongen, naast Ro nota bene, die me gelijk zijn hand toestak. Maar het was onmogelijk om te kunnen opstaan, ik heb volgens mij een minuut of vijf zitten lachen. De tranen, die ik eerder nog zo goed wist in te houden, stroomden nu ongecontroleerd over mijn wangen. Mijn lieve vriend, die met grote regelmaat mijn klunzigheid mocht aanschouwen -hoewel nooit eerder van dit kaliber- stond nog een beetje overdonderd toe te kijken. ‘Dit gebeurt niet echt,’ waren zijn gedachten, zo vertelt hij later. Eenmaal op onze plekken huilde ik nog steeds door van de lach, wat ik op het moment van tikken mag bekopen met spierpijn in mijn buik.

Beste concert ooit

Lang geleden ging ik naar John Legend. Zijn concert voelde intiem, ondanks de grote HMH, zijn stem zorgde regelmatig voor torenhoog kippenvel. Ook Eminem zag ik live en de adrenaline die ik overhield aan zijn hele show, ben ik nooit meer vergeten. Voor mij de beste concerten die ik ooit had beleefd! Tot afgelopen vrijdag. The Roots gaven werkelijk alles. Hun talent en muzikaliteit, tributes aan andere artiesten – waaronder Prince – en natuurlijk grote hits overtroffen alles dat ik tot nu toe gezien heb. Pharell, die de avond afsloot, viel tegen; ik had net zo goed zijn cd kunnen opzetten. Daardoor waren we redelijk op tijd thuis, moe maar voldaan. Een avond dus om nooit te vergeten!

Welk concert vond jij het beste ooit?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

8 Replies to “North Sea Jazz – een avond om nooit te vergeten

  1. Ik heb nog maar naar weinig gegaan. Bløf kan heel goed live spelen, iron maiden vond ik niet zo leuk (met een groep mee gegaan) en ik was wel weg van Sonata Arctica. Niet erg bekend. Ik zou wel eens naar Muse willen en festivals af willen gaan met de jongens later.
    Ramona (Kijk, mama!) onlangs geplaatst…Knutsels van de Week #3My Profile

  2. Superfijn, zo’n North Sea yazz! Behalve de klunzigheid, die het, eerlijk is eerlijk, ook onvergetelijk heeft gemaakt! Volgend jaar gaan wij ook weer! Nu al zin in☺

    1. Als je ooit in de gelegenheid bent, zeker naartoe gaan! Elke cent waard.
      Bruno Mars lijkt me ook erg goed, Lady Gaga heb ik van gehoord dat ze fantastische artiest is. Hier dus ook nog genoeg op de lijst 😊

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge