In de serie ‘Merel onderzoekt’ zoek ik elke donderdag uit hoe het nu eigenlijk zit met onderwerpen waar ik eigenlijk te weinig van weet. Onderaan kan je de vorige serie uit 2016 vinden. Dit jaar behandel ik onder meer de pre-puberteit, het voordeel van glazen flessen voor baby’s, hoe je ‘groen’ je kraamtijd doorkomt, wat nu precies sensopathisch spelen is en ga ik in op zindelijkheid. Dit keer onderzoek ik het fenomeen pre-puberen.

Pre-puberen

De pre-puberen is een term die regelmatig wordt gebruikt voor wanneer kinderen op hun tiende al lamlendig op de bank hangen, een grote mond geven of ineens heel emotioneel reageren. Ze zijn nog geen echte pubers, maar je voelt aan je water dat die fase nooit ver weg kan zijn. Omdat een slimme meid is voorbereid, ga ik vandaag dus op zoek naar informatie over het pre-puberbrein. Ik ben namelijk benieuwd wat nu precies de definitie is, vanaf welke leeftijd het begint op te spelen (en tot wanneer het duurt), of het een aaneengesloten fase is en hoe andere moeders dit ervaren en natuurlijk sluit ik af met tips!

Wat houdt pre-puberen precies in?

De sluimerende fase waarin de puberteit begint, bij meisjes soms al met 10, 11 jaar, wordt ook wel pre-puberteit genoemd. Hierin vinden hormonale veranderingen plaats, maar van de buitenkant is het meestal nog niet te zien. Hier hoort ook de brutale mond bij, in sommige gevallen het begin van de menstruatie en bijvoorbeeld onzekerheid.

Let op: wanneer je dochter (voor haar 8e) of zoon (voor zijn 9e) vroegtijdig begint met puberen, ga dan altijd naar de huisarts. Dit heet pubertas praecox.

(bron: Opvoeden.nl)

Symptomen

Waar je aan kan merken dat je kind begint met pre-puberen is natuurlijk afhankelijk per kind. Een aantal algemenere symptomen zijn:

  • Groeispurt
  • Menstruatie/eerste zaadlozing
  • Haargroei
  • Stemmingswisselingen
  • Grotere zelfstandigheid
  • Onzekerheid

Let wel op dat je het gedrag van je kind niet afschuift op de pre-puberteit. Misschien spelen er ook andere dingen die spanning veroorzaken, zoals pesten, zenuwen voor de CITO, de sfeer in huis of iets anders.

Wanneer vinden deze veranderingen plaats?

Het gaat bij de pre-puberteit om kinderen in de leeftijdscategorie 10-12 jaar. De bovenbouw van de basisschool dus. Dit kan zich ook uiten in een vorm van afzetten. Kinderen ontdekken dat ze anders zijn dan hun ouders en gaan die verschillen extra benadrukken, zo kan je hier lezen. Kortom, het zal hier thuis ongetwijfeld niet meehelpen dat ik nauwelijks op de hoogte ben van de huidige top 40. Mag je dan 32 zijn, in haar ogen ben ik natuurlijk gewoon net zo bejaard als vrijwel alle andere ouders.

Hoe ervaren andere ouders dit pre-puberen?

Anouk vertelt dat haar negenjarige dochter inmiddels in een dwarse fase zit: ‘Regelmatig zegt ze NEE! Vervolgens blokkeert ze, komt in een emotionele achtbaan terecht waarin ze een tijdje blijft hangen en dan huppelt ze ineens weer weg. Ze heeft ineens ook het gevoel dat iedereen tegen haar is, zeg maar. Verder is ze nogal wispelturig. Het ene moment kruipt ze op de bank lekker bij me op schoot, maar buiten loopt ze het liefst twee stappen achter me.’ Paula’s dochter zit in dezelfde leeftijd. Ze krijgt vaker een grote mond, vertelt ze, haar mening wordt uitgesprokener. ‘En laatst wilde ik een foto maken, kreeg ik een middelvinger! Ze stond er niet goed op want ze was verkleed voor het schoolfeest, dus voor schut.’

Dan zijn er nog Anna en Yvonne, beide gezegend met een pre-puberende zoon. De schuine grappen zijn niet van de lucht, merkt Anna op. En ook haar zoon is inmiddels veel uitgesprokener: ‘Alles is stom of saai. Daarnaast zie ik het aan zijn puistjes, hij praat over meisjes en heeft inmiddels een beugel.’ En Yvonnes zoon zag afgelopen halfjaar ineens het belang van een uitstekende hygiëne: hij poetst zijn tanden nauwkeurig en gebruikt regelmatig deodorant. ‘Ik zie het ook aan zijn driftbuien af en toe en hij giechelt als het over zoenen gaat. En mij ziet hij vooral als achtergebleven gebied, omdat ik in zijn ogen totaal geen verstand heb van computers.’

Wat zegt de deskundige?

Melissa is pedagoge. Ze vertelt: ‘In de periode van de pre-puberteit tot en met de puberteit vinden er in de hersenen allemaal ontwikkelingen plaats. Ook lichamelijk verandert er voor kinderen onder invloed van hormonen van alles. De start van de pre-puberteit kan in leeftijd nog erg verschillen. Ieder kind ontwikkelt in zijn eigen tempo. Bij meisjes zie je de (lichamelijke) veranderingen eerder tot stand komen, maar meisjes en jongens maken beiden een snelle groei door.

Naast de lichamelijke veranderingen zie je bij kinderen ook een verandering in gedrag en het uiten van emoties. Voor sommige kinderen is het ook lastig deze emoties te plaatsen en dit leidt tot uitschieters in zowel humeurigheid als aanhankelijkheid, onzekerheid en stabiliteit. Kinderen kunnen het ene moment boos en (voor jouw gevoel) onredelijk zijn en erna spijt hebben en verdrietig zijn.

Losmaken

Kinderen in de pre puberteit zijn op zoek naar wie ze zijn en willen zijn en  lijken soms te wankelen tussen kinderlijk gedrag en overmoedigheid. Je zal zien dat kinderen zich meer en meer los proberen te maken van ouders en opvoeders. De behoefte naar zelfstandigheid groeit en vriendschappen worden steeds belangrijker. Dit is ook de periode dat vrienden en vriendinnen meer invloed uit kunnen gaan oefenen dan ouders en andere opvoeders. Het dus erg belangrijk in gesprek te blijven met elkaar en op de hoogte te zijn van wat er speelt in het leven van het kind. Om aan te kunnen sluiten bij de gedachten en behoeften van het kind zal je elkaar op moeten zoeken, open vragen kunnen stellen en moet je je betrokken en minder oordelend proberen op te stellen. Neem hierin zelf het initiatief voor contact, dit zal namelijk minder als voorheen uit het kind zelf komen. Laat hierin ook duidelijk grenzen blijken en spreek samen af wat wel toelaatbaar is en wat niet. Probeer jezelf kwetsbaar op te stellen in het delen van eigen ervaringen en situaties die je als ouder en opvoeder moeilijk vindt.

Niet alleen lastig

Naast dat de (pre) puberteit een lastige periode kan zijn voor kind en opvoeder, is het ook een leuke tijd met verandering die je met humor makkelijker doorgaat. Wat mooi is dat het kind met de ontwikkeling mee gaat en uiteindelijk zal uitgroeien in een eigen ik met z’n eigen nukken, kwaliteiten en persoonlijkheid. Het beste is dus ook de periode met ietwat luchtigheid te doorlopen en moeilijke situaties voor jezelf te relativeren. Zoek hierin het contact met anderen en leer van ervaringen van anderen. Alle kinderen gaan hier door heen en voor de een is het lastiger dan voor de ander. Trek op tijd aan de bel als je als opvoeder even niet meer weet hoe je verder kan en als het contact tussen jezelf en het kind moeizaam verloopt.

Onze eigen tiener

Zonder het al te persoonlijk te willen maken (zeker na mijn blog van afgelopen maandag), valt het hier in huis eigenlijk best mee. Natuurlijk zijn er lamlendige dagen of geeft ze weleens een grote(re) mond, maar we zien vooral de voordelen. De zelfstandigheid groeit en daarmee dus ook het vermogen om goede keuzes te maken. In tegenstelling tot een paar jaar terug kunnen we haar nu verantwoordelijkheid geven en zien aan de beslissing hoe ze in het leven staat. Dit kan verrassende resultaten opleveren en dat doet mijn moederhart natuurlijk weer goed. Dus hoewel met enige horten en stoten, heeft die pre-puberteit zeker zo zijn eigen charme.

Merk je dat jouw kind al aan het pre-puberen is?


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

8 Replies to “Merel onderzoekt: pre-puberen, wat houdt het nu eigenlijk in?

  1. Mijn zoon is aan het pre puberen. Zelfstandig willen zijn, maar toch weer niet. Grote mond. Altijd gelijk willen hebben. Zijn broertje is stom. Intens lui zijn. Lichamelijke veranderingen. Maar toch vind ik deze leeftijd echt heel erg leuk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge