Groep 6 gaat naar Duinrell

Eigenlijk maakt het me niet eens zo uit waar de reis heen gaat, al was het Lutjebroek, maar ik zou zo graag eens op schoolreis willen. Inmiddels zit June al in groep 6 en bereikt bijna de leeftijd waarop het van haar niet meer hoeft. Jammer, want mij leek het altijd fantastisch. Alleen was ik ieder jaar te laat of waren ze al voorzien, dus eigenlijk heb ik de hoop al opgegeven als mijn moeder een berichtje stuurt. Dit jaar zijn er nog ouders nodig om mee te gaan. Dus toch! Meteen geef ik aan mee te willen, voor iemand anders mijn felbegeerde plek in de bus wegkaapt.

Formaliteit

Als June weer thuis is, bespreken we toch nog even het schoolreisje. Negen blijft een precaire leeftijd en ik wil niet dat ze zich voor schut voelt staan door mijn aanwezigheid. Hoewel het natuurlijk een formaliteit is, met mijn 32 jaar vindt ze het vast fantastisch om haar hippe, jonge moeder mee te nemen. Toch? In gedachten hang ik al ondersteboven in de Falcon, als ze zegt: ‘Ik vind dat je mee mag gaan, maar dan moet je niet anders gaan doen dan normaal. En niet gemeen doen tegen kinderen, want anders word ik misschien het kind met de vervelende moeder.’

Maar ik mag mee

En dat is positief! Ik vermoed dat mijn kleine hormonale uitbarsting tijdens haar feestje vorig jaar echter toch iets meer indruk maakte dan ik had gehoopt. Ter mijn verdediging opende één van de gasten de autodeur al voor we stil stonden. En ik was net bevallen, dus helemaal nog niet klaar voor zo’n dagje weg. Ik ben allang blij dat het geen blijvende schade heeft veroorzaakt. Ik mag mee op schoolreis! Terwijl ze buiten speelt, kruip ik achter de computer om alle attracties te gaan bekijken. Intussen krijg ik een app van een vriendin, zij gaat ook mee. Ik ben blij als een kind: voorpret is misschien nog wel het leukste van zo’n hele schoolreis. Daar verandert je leeftijd echt niets aan!

Wie heeft gouden tips voor als je meegaat op schoolreis?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

9 Replies to “Ik ben zo blij als een kind: ik mag mee op schoolreis!

  1. Mijn zoontje is ( gelukkig ) nog te klein om op schoolreisje te gaan, ik zal dan denk ik wel een verlaten gevoel hebben, maar ik ga me dan gewoon opgeven om mee te gaan haha

    1. Ja het voelt zo gek, alsof ze op kamp gaan bijna (althans, dat had ik). Gewoon lekker opgeven inderdaad, zorgen dat niemand je voor is 🙂

  2. Haha het lijkt mij ook zo leuk om op schoolreis te mogen 🙂 Mijn zoontje is afgelopen dinsdag geweest en ik kon niet mee helaas. Veel plezier alvast 🙂

    1. Jammer! Het is zo leuk, lijkt me. En ik heb toch altijd een beetje een verdrietig gevoel als ik sta uit te zwaaien. Nu gelukkig niet nodig 😊

  3. Wat leuk! Inderdaad ergens vind ze het leuk en fijn dat jij meegaat. Ik denk jezelf zijn. Juist jezelf zijn. Anders gaat het vaak mis 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge