Alleen meditatie kon Stefania nog redden na een zware jeugd

In de openhartige serie Story of My Life vertellen lezers hun soms heftige verhalen. Allemaal bijzonder op hun eigen manier. Het afgelopen jaar kon je lezen hoe MC Kleuver leeft met ASS, Caroline veertien jaar lang moest wachten op de diagnose EDS, Charlie werd verkracht en uit een verdedigingsmechanisme alles ontkende en Kim werd volledig afgekeurd voor haar dertigste. En vandaag vertelt Stefania hoe meditatie haar redding werd. 

Ik wilde alleen maar liefdemeditatie

Ik heb geen makkelijke jeugd gehad. Verdriet, pijn en woede domineerden mijn jonge jaren en namen steeds vaker de plek in van liefde. Dat had natuurlijk een grote impact op mijn gedrag. Van een lief, zachtaardig en onschuldig meisje veranderde ik in een haatdragend, liegend en gewelddadig monster. En hoewel je het aan dat wangedrag niet kon aflezen, zocht ik alleen maar naar liefde. Dat leek me het antwoord op alles.

Oprah

Oprah Winfrey’s talkshow bood troost. Vooral haar verhalen over zelfrespect, zelfliefde, dankbaarheid en meditatie deden een sprankje hoop opgloeien aan mijn donkere horizon. Op mijn achttiende zag ik een aflevering waarin een voorbeeld van meditatie werd gegeven. Ik ging er direct mee aan de slag.

Eerste ervaringen met meditatie

Het mediteren zorgde voor een enorme bewustwording. Ik zag onder ogen wie ik was geworden. Het was verschrikkelijk pijnlijk om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn wraakzuchtigheid en manipulaties, maar ik moest dit doen. Gevoelens van diepe schuld en schaamte kwamen ervoor in de plaats. Ik leerde ze beleven en mezelf vergeven. Het duurde een maand, maar toen voelde ik me als herboren. Alsof ik werd overspoeld door liefde: ik voelde me intens verbonden met mens, dier, plant, aarde en universum. Dat maakte me enorm gelukkig. En het hele proces inspireerde me om mijn verdere leven te gaan wijden aan het ondersteunen van mensen die tegen geestelijke en emotionele problemen aanlopen.

meditatie
Mediterende vrouw op het strand – Shutterstock

Alternatieve geneeswijzen

Mijn intentie was niet om dit te doen als psycholoog of psychiater. Zelf had ik hier al jaren lang ervaring mee en geen van de behandelaars had me ooit enige logica, wijsheid, waarheden of positiviteit opgeleverd. Mijn problemen losten ze niet op met de behandelingen en dus besloot ik me, naast mijn kantoorbaan, te gaan richten op de wereld van alternatieve geneeswijzen.

Opleiding: aurahealing en -reading

Na zo’n vijf jaar op kantoor kwam ik terecht bij een bijzonder bedrijf. Mijn collega’s maakten diepe indruk op me met hun succesvolle carrières, interessante hobby’s en eigenwijsheden. De directeur adviseerde me om de opleiding Aurahealing en -reading te gaan doen. Toevallig las ik op dat moment ook het boek Intuïtieve ontwikkeling van Linda Keen: een autobiografisch boek waarin ook de opleiding tot Aurahealing en -readingtherapeut centraal staat. Ik zag het als een teken en schreef me in.

Fysieke pijn

Eigenlijk hoopte ik met deze opleiding ook van mijn pijnklachten in schouders, nek, armen, vingers, nieren en onderrug af te komen. Deze waren ontstaan sinds ik begon met de meditatie op mijn achttiende en waren soms ondraaglijk. Ik was er zelf van overtuigd dat deze niet alleen te wijten waren aan het computerwerk, maar dat ze ook psychosomatisch waren. Onderdeel van de opleiding was namelijk persoonlijke ontwikkeling en groei. Maar naarmate de tijd vorderde, verdwenen de klachten niet. Voor mijn gevoel was ik al compleet als persoon, dus daar kon het toch niet aan liggen?

meditatie
Zonsondergang achter boeddhabeeld – Shutterstock

Zoektocht naar geluk

De zoektocht hield niet op. Ook na de opleiding bleef ik doorzoeken en sleutelen aan mezelf. Oude, opgestapelde emoties kregen een plaats en ik leerde weer pure gevoelens ervaren. Mentaal werd ik beresterk maar lichamelijk steeds zwakker. Tot ik op een dag op de grond lag. Drie uur lang, te uitgeput om mezelf op de bank te hijsen – anderhalve meter verderop. Ik kreeg fysieke rust voorgeschreven. En toen realiseerde ik me waar het al die tijd aan scheelde. Al sinds mijn tiende levensjaar was ik doodop, maar nooit had iemand dat serieus genomen. Ik moest doorgaan en me niet aanstellen. Ik ging het zelf geloven en had mezelf tot dit punt gedreven.

Drie maanden plat

Vanaf dat moment nam ik fysieke rust, drie maanden lang. Ik gebruikte de tijd om te mediteren in de hoop zoveel mogelijk vooruitgang te kunnen boeken. En dat lukte ook wel, op geestelijk, emotioneel en spiritueel vlak. Maar fysiek bleef ik hangen. Frustrerend: ik was 28 jaar oud en wilde mijn bedrijf runnen in plaats van zolang op bed te liggen. Erger nog, ik bleef verzwakken en snapte er niets van. Bovendien had ik in de afgelopen jaren een techniek ontwikkeld waarvan ik wist dat hij werkte. Dat stelde me ergens gerust, maar nam de frustratie niet weg.

Onderdrukte emoties

En toen sloeg het ineens in als een bom. Jeugdtrauma’s die ik jarenlang had weggestopt, snelden naar de oppervlakte. Ik raakte in extreme paniek en voelde verdriet en woede. Mijn hele lichaam trilde. Tegelijkertijd was er ook helderheid. Voor het eerst besefte ik dat die pijnklachten kwamen door het onderdrukken van mijn trauma’s. Die hadden een gat geslagen in mijn wezen, waardoor ik transformeerde van lief meisje naar een kreng – twintig jaar daarvoor. Ik besefte dat ik in de opleiding niets had gemist, maar in mezelf. Het laatste puzzelstukje viel eindelijk op zijn plek: ik kon gaan beginnen met de échte verwerking.

meditatie
Stapje voor stapje… – Shutterstock

Jarenlange revalidatie

Eerlijk gezegd dat ik er met een maandje of drie wel te zijn. Dat was een flinke onderschatting: een trauma dat zolang onderdrukt is én op jonge leeftijd ontstond, vergt een langdurige verwerking. Dat zit zo: het menselijke fundament bestaat uit veiligheid en gezondheid. Daaruit vloeien vertrouwen en de mogelijkheid om je dromen waar te maken uit voort. In mijn jeugd is deze basis verwoest. Alle emoties en mijn persoonlijkheid ‘stonden’ op dit wankele fundament, waardoor ik geestelijk twintig jaar lang ongezond was. Weliswaar had die gelukkige bubbel, waarin ik leefde sinds het ontdekken van meditatie, een deken van liefde over deze tekortkomingen gelegd. Maar alsnog moest ik een groot deel van wie ik ben heropbouwen. En dat duurde vele malen langer dan drie maanden.

Hoe gaat het nu?

Inmiddels zijn we acht jaar verder. Ik ben nog steeds niet volledig hersteld, maar daar heb ik vrede mee. Want ondanks de schade die voortkwam uit mijn emotionele tornado, hou ik van emoties. Ik hou ervan om te huilen en me daarna gereinigd te voelen (niet te vaak natuurlijk ;)) en ik hou ervan om van de bank te vallen van het lachen tijdens een comedyshow of geraakt te worden. Het geeft me het gevoel een mens te zijn. En nog belangrijker: dat ik Stefania Pönitz ben.

Over Stefania

Ik ben Stefania en eigenaresse van en blogger op www.denaaktslak.nl. Hier kan je onder andere de vorm van meditatie verkrijgen die mijn leven zo ingrijpend veranderde, in verbeterde vorm. En door je aan te melden voor mijn mailinglist of door de Facebookpagina Stefania Leeft kun je de meditatie momenteel gratis ontvangen.
Ondanks de moderne techniek gaat er weleens iets mis. Heb je de meditatie niet binnen 24 uur ontvangen? Stuur dan even een berichtje en dan ontvang je hem alsnog.

Boeddhabeeld – Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge