massage

Van massage tot confrontatie met een jaar aan opgekropte emoties

De Thermen

Vorig jaar kregen zowel mijn zwager en zusje als Ro en ik een bon voor de Thermen. Maar zoals dat gaat in een druk leven, raakte de bon hier thuis een beetje op de achtergrond. Tot een paar weken geleden (mede omdat hij 14 maart zou verlopen): we regelden een afspraak, vroegen of mijn ouders wilden oppassen en gisteravond was het dan zover. We stapten net op tijd binnen: Ro ging voor de sportmassage en ik boekte een massage met etherische oliën. Omdat we vrij laat waren, mochten we meteen mee naar boven. Zonder enige voorbereiding op dat confronterende moment waarop ik me moest uitkleden. Even dacht ik aan een blog die ik laatst gelezen had van Romy, die lingerie paste en daarbij besefte hoe streng wij vrouwen (ten onrechte) zijn op ons lijf. Hoewel ik het helemaal met haar eens was, voelde ik me toch niet zo prettig, net als de vorige keer. En ongetwijfeld had de masseuse al honderden vrouwenlichamen voorbij zien komen, kijkt ze nergens meer van op. Toch kan ik er niet helemaal aan wennen.

Lees ook: Massages bij De Thermen noodzakelijk om buikje te omarmen

De Thermen
De bovenstaande foto is afkomstig van Shutterstock
Wegdromen tijdens de massage

De meditatieve muziek en de serene rust deden me echter snel genoeg vergeten dat ik hier in vol ornaat op de massagetafel lag. Mijn gedachten dwaalden weg. Het leek wel alsof alle spanningen van afgelopen jaar uit mijn lichaam werden gemasseerd. Ik dacht aan het bloggen (uiteraard) en voelde nieuwe inspiratie omhoog borrelen. Maar ook aan de kinderen, hoe ik soms mijn stress op hen afreageer. En ik voelde allerlei opgekropte emoties komen die ik kennelijk in de drukte van alledag had weggestopt. Halverwege de massage mocht ik me omdraaien. (Even dacht ik dat de massagetafel in het afgelopen jaar breder was geworden, maar niets is minder waar natuurlijk: ik ben gewoon afgevallen. Toch een prettige constatering tussendoor, zeker omdat ik tijdens het begin van de sessie nog zo bewust was van mijn postnatale lichaam.)

Lees ook: Natuurlijk ben ik meer dan mama, maar nu gewoon nog even niet

Tijd voor jezelf blijft lastig

Niet veel later dwaalde ik weer af. Ik voelde hoe zelfs alles, ja, zelfs mijn gezichtsspieren, volledig ontspande. Het leek eeuwen geleden dat ik me zo relaxed voelde. Waarom doen we dit niet vaker, vroeg ik mezelf direct daarop af. Want dit soort momenten geven je net de energieboost die je met drie kinderen eigenlijk ontzettend hard nodig hebt. Vaak komt het er echter niet van. Dat geldt trouwens ook voor de kapper. De masseuse complimenteerde me na afloop met mijn lange haar. Het geheim van de smid is eigenlijk dat het in geen tijden een schaar heeft gezien, puur omdat ik mezelf er de tijd niet voor gun. Zonde toch?

Zoals met zoveel voornemens ben ik bang dat ook deze slechts bij goede plannen blijft, maar ik ga het toch proberen. Eens in de drie maanden iets voor onszelf doen waar we zo ontzettend van opknappen, moet te doen zijn toch?

Boek jij ook weleens een ontspannende massage?


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

7 Replies to “Van massage tot confrontatie met een jaar aan opgekropte emoties

    1. Vond ik idd ook altijd een beetje raar, misschien zelfs ongemakkelijk idee. Dus begrijp je wel. Wie weet lukt het je ooit dit gevoel naast je neer te leggen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge