Terug naar school?

Als moeder terug de schoolbanken in, is misschien niet de meest logische stap. Je zal het jezelf niet makkelijk maken, moet inleveren op gebied van financiële zekerheid en keihard werken naast de opvoeding en je huishouden. Toch kan het; als het mij lukte een studie af te ronden en mijn masterscriptie te schrijven met een rondhuppelende zesjarige, kun jij het zeker ook! Maar hoe, vraag je jezelf misschien af? Vandaag vertel ik je hoe ik dit aanpakte en welke valkuilen je het best kunt vermijden tijdens het studeren. Veel succes!

  1. Vraag hulp

    Zonder deze stap kun je er volgens mij niet komen. Of het nu hulp is met oppassen als jij moet studeren of waar je de juiste financiële steun kunt krijgen, ga in gesprek. Wist je bijvoorbeeld dat je ouders een subsidie kunnen krijgen wanneer ze gaan oppassen? Daar gaat wel een en ander aan vooraf, maar het is dus mogelijk. Sommige onderwijsinstellingen hebben hun eigen crèche, zoals de Erasmus Universiteit. Verder is het goed om in gesprek te gaan met je decaan. Soms zijn er fondsen die je kunnen helpen. En tot slot, zeker niet onbelangrijk, kun je als alleenstaande ouder financiële hulp krijgen. Kijk hier voor een duidelijk overzicht.

  2. Besef dat studeren meer tijd kost dan colleges alleen

    Het voorbereiden van presentaties, werkgroepen, excursies, stage lopen… Dat kan best pittig zijn, omdat je die misschien niet automatisch in je planning meeneemt. Wanneer je thuis bent, wil je misschien het liefst gewoon met je kindje bezig zijn. Wat voor mij het best werkte, was oppas inschakelen op de momenten dat ik echt moest studeren voor mijn tentamen. En soms iets langer in de ‘ub’ blijven zitten, zodat ik daar werk kon afmaken. Samenwerken was ook heel fijn: de ene keer stuurde ik mijn samenvattingen rond, andere momenten (als ik zelf omhoog zat en weinig had geleerd) kreeg ik zelf uittreksels van anderen. En op die manier heb ik een paar tentamens gehaald. Soms moet je een beetje creatief zijn en doorleren tot laat in de avond, maar het komt echt goed. Bovendien gaat je kindje op een gegeven moment naar de basisschool, dan heb je overdag in elk geval veel tijd.

  3. Zoek uit wat je doelen zijn

    Lange tijd zweefde ik in mijn studie. Ik deed Geschiedenis, maar had geen ambitie om vrijwillig het archief in te duiken. Of voor een klas vol ongemotiveerde, brutale pubers staan? Niks voor mij. De sluimerende wens om te schrijven was er wel. Daarom besloot ik uiteindelijk daarvoor te gaan. Ik volgde diverse mediavakken, schreef veel essays en deed twee stages waarin schrijven centraal stond. Op die manier deed ik werkervaring op en kon concreet vaststellen welke richting ik ooit op wilde gaan na mijn studie.

  4. Netwerken!

    Vroeger kreeg ik een nare bijsmaak als ik dacht aan netwerken. Ik vond het allemaal zo achterbaks, een beetje leuk doen tegen elkaar om zelf verder te kunnen komen. Gaandeweg besefte ik echter dat het krijgen van een solide netwerk absoluut geen luxe is. En dat het normaal gesproken verre van nep is. Natuurlijk, met de ellebogen werken, gebeurt in bepaalde vakgebieden ongetwijfeld wel tijdens zo’n netwerkborrel. Maar wat mij betreft gaat het vooral om anderen leren kennen. Vertel wie je bent, wat je doelen zijn… Via vrienden kun je soms ergens terecht in het bedrijfsleven of opdrachten krijgen. Schaam je daar niet voor en regel andersom (belangeloos!) eens iets voor een ander. Kost niets en je helpt elkaar op die manier wel verder.

  5. Doe een beroep op het begrip van docenten en studenten

    Hiermee bedoel ik niet dat je te pas en onpas je ‘kinderkaart’ kunt trekken. Zeker niet. Laat anderen eerst zien dat je geen voorkeursbehandeling hoeft, zodat ze je gewoon waarderen als medestudent in plaats van ‘die moeder, die nergens aan meedoet’. Tegelijkertijd is het prettig om soms wel te vragen of ze kunnen meedenken. Mijn destijds twee-jarige oudste is eens meegegaan op excursie. En hoewel de anderen zelf natuurlijk nog kinderloos waren, hadden we een geweldige dag. Ze trok de aandacht, luisterde braaf toen dat van haar gevraagd werd en heeft zelf ook een leuke dag gehad. Bovendien weet bijna iedereen het nog. Tijdens mijn scriptieperiode gaf mijn docente regelmatig tips over hoe je het jezelf soms makkelijker kunt maken. Wat een leuk, lief mens… Ze heeft me er echt doorheen gesleept! Zo iemand heb je soms gewoon nodig.

  6. Probeer te genieten van je studententijd

    Je hoeft echt niet wekelijks in de kroeg of ‘soos’ te hangen, maar probeer ook soms te ontspannen met medestudenten – los van het studeren dus. Ga een avondje met ze weg en leer elkaar beter kennen. Misschien scheelt het dat ik een relatief kleine studie deed en dus vrijwel iedereen uit ons jaar kende, maar dat maakte het wel ontzettend gezellig! Doordat je vrij intensief met elkaar omgaat, groeien (tijdelijke) vriendschappen.  Door mee te gaan met borrels of samen uit eten te gaan, ben je ook weer even jezelf. Dit gaat weliswaar iets anders waarschijnlijk als je met je partner samen bent, maar je bent nog jong. Geniet daarvan! En nog steeds vind ik het leuk mensen uit die periode te spreken.

  7. Wees hartstikke trots op jezelf

    In die periode vond ik het onzin als mensen me complimenten gaven. Studeren met een kind thuis was toch geen bovenmenselijke prestatie? Ik wilde voor mijn meisje zorgen en daar hoorde deze investering bij. Maar achteraf denk ik weleens: hoe deed ik dat allemaal? Het was wel degelijk een prestatie en daar mag je zeker trots op zijn!

Zou jij nog een studie overwegen? Of misschien heb je er bewust voor gekozen eerst te studeren voor je aan kinderen begon? Ik lees graag hoe jij het hebt aangepakt.

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

9 Replies to “Mama en studeren? Zo maak je het mogelijk!

  1. Jij hebt echt fulltime gestudeerd he? Ik heb na mijn mbo eigenlijk alles in deeltijd gedaan. Weet niet of dat handiger is, maar ik vond de stap om mijn werk op te zeggen te groot.
    Ik was zwanger toen ik begon aan mijn studie pedagogiek, werkte vier dagen en ging twee avonden in de week naar school. Daar bovenop kwam dan nog het huiswerk.
    Tot de uitgerekende datum ging ik naar school, in juni beviel ik en nog voor de zomervakantie had ik mijn herkansingen ingehaald. Kolven deed ik in een skillslab en ik mocht gebruik maken van een koelkast op een andere afdeling.
    In het laatste jaar heb ik toch afscheid genomen van mijn werk, om mijn lio-stage te kunnen doen (ik wilde wel graag met ongemotiveerde pubers werken). Dat was even slikken: als lio krijg je maar een half salaris en met een kind in de luiers moesten we elk dubbeltje omdraaien.

    Weer een paar jaar verder ben ik een master gaan volgen, een middag + avond naar school en dan nog 20 uur studiebelasting naast mijn baan van 24 uur en inmiddels twee kids. Alhoewel ik wel een lerarenbeurs had gekregen, kreeg ik geen studieverlof van mijn werkgever. En geloof me, het was echt pittig…
    Ben blij dat ik het gedaan heb, maar nooit meer!

    Ik heb ook ontzettend veel steun van mijn man gehad tijdens mijn studies. Want met of zonder kinderen, als je eenmaal al iets opgebouwd hebt samen, is het belangrijk dat je ook samen achter de keuze staat om weer te gaan studeren. Hij heeft het nooit een probleem gevonden als ik voor mijn studie de deur uit moest en de zorg voor de kinderen op hem aankwam.

    Sorry, beetje lang verhaal, haha!
    Jacqueline onlangs geplaatst…Op de fiets naar AvonturisMy Profile

    1. Ja fulltime gestudeerd inderdaad. Jeetje, dat was bepaald niet de makkelijkste weg.
      Knap dat je de discipline hebt opgebracht en zo keihard hebt gewerkt om te komen waar je wilde zijn. Heb ik echt bewondering voor.
      Heel fijn dat je man vierkant achter je stond en jullie de zorg zo verdeelden, mooi 🙂 Zo geef je ook meteen aan je kinderen mee dat je er bijna altijd wel kunt komen, als je jezelf maar inzet voor je dromen.

    1. Snap ik ook best, op een gegeven moment is het ook wel klaar.
      Leren kan ook op een andere manier, zoals je aangeeft. Eigen tempo, eigen huis…

    1. Ja graag, ben heel benieuwd naar jouw ervaring! In je laatste jaar is evengoed pittig lijkt me. Vooral dat je dan een zwangerschap draagt (inclusief zwangerschapsdementie en oververmoeidheid), maar toch doorgaat.

      Dank je! 🙂 In de zomer veel productiviteit opgespaard haha. Jij gaat ook steeds meer posten, leuk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge