mama

Hippe, jonge mama? Niet echt volgens mijn lieve dochter…

Afgezien van wat grijze haren en beginnende kraaienpootjes, beschouw ik mezelf toch wel als een jonge mama. Ik ben toch gemiddeld tien jaar jonger dan de ouders van Junes klasgenoten, kijk voldoende pulp-tv om op de hoogte te zijn van de laatste nieuwtjes en merkte laatst tijdens een informatieavond over social media dat ik prima weet wat speelt. Aan de andere kant sijpelt de volwassen burgerlijkheid, die ik als puber zo verafschuwde, er soms doorheen. Zo verlangde ik laatst stiekem naar mouwophouders toen de mouwen van mijn vest afzakten, wil graag fietstassen en loop liever op lekker zittende gympen dan mooie hakken.

Waar is die leuke jonge mama die met haar dochter naar Ibiza zou gaan? Die weliswaar moeder werd, maar toch zeker niet zou gaan voor kortpittig (oké dat heb ik nog steeds niet, maar ik durf er niet langer volledig op te vertrouwen dat dit zo zal blijven) en praktisch. Het valt niet alleen mij op. Ook June merkt regelmatig op dat ik de aansluiting op al wat hip is steeds vaker mis:

  1. ‘Ik bedoel het niet verkeerd, maar je wordt echt behoorlijk grijs!’

    In reactie hierop heb ik toch maar weer een verpakking verf opengetrokken en de zilvergrijze waas bij mijn slapen weggewerkt. Na afloop nam ze me goedkeurend op, bijna juichend (alsof ik tot die ochtend nog de looks van een 65-plusser had).

  2. ‘Je bent tien jaar jonger dan de moeders van de kinderen in mijn klas, maar je ziet er niet echt zo uit.’

    Had iets met de grijze look te maken, die me volgens haar jaren ouder deed lijken. Ze vond dat ik er écht iets aan moest doen en besloot grof geschut in te zetten. Met succes dus.

  3. ‘Mama, ik vind je steeds meer op een moeder lijken. Dat is niet per se een compliment.’

    Het is prettig dat ze die laatste toevoeging nog even deed, voor ik enig moment de illusie koesterde dat ik nog best jong oog voor een moeder. Vooral mijn kledingkeus lijkt niet bepaald in mijn voordeel te werken.

  4. ‘Neh laat maar, dat weet jij toch niet’

    Ro en zij hadden een gesprek en ik wilde me er voor de aardigheid eens in mengen. Helaas voor mij ben ik wat muziek betreft persona non grada. Mijn muziekkennis houdt namelijk op bij Boys II Men, Backstreet Boys en andere prehistorische artiesten – in hun ogen althans. Soms doe ik ongevraagd toch een duit in het zakje om mezelf te bewijzen, bijvoorbeeld over ‘de laatste hit’ van Bruno Mars (Runaway Baby). Ze kijken me inmiddels alleen nog maar meewarig aan en hervatten hun gesprek waar ze geëindigd waren.

  5. ‘Misschien kan je binnenkort weer afspreken met je vriendinnen?’

    Is hartstikke lief en zo klinkt het ook, alleen jammer dat de oorzaak lag in het feit dat ik tegenwoordig alleen nog maar de deur uitga om boodschappen te halen. Als je tienjarige dochter bedoelt dat je zo ongeveer tot het meubilair hoort, weet je dat je echt te veel thuis bent. Oeps!

Heb jij ook zo’n lekker eerlijk kind? En merk jij aan jezelf dat je echt een moeder bent geworden?

De afbeelding bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

11 Replies to “Hippe, jonge mama? Niet echt volgens mijn lieve dochter…

  1. OMG! Dat laatste! Ik lig hier plat 😀
    Ach, zo hoort het, zeker? Ik was ook zo tegenover mijn ouders en zij waren altijd de jongste ouders van allemaal. Pas toen ik in mijn puberteit kwam had ik door dat ik best wel coole ouders had.
    De koters hier vinden ons nog redelijk cool. Tot ze op hun donder krijgen voor iets dat ze mispeuterd hebben, dan zijn we terug ‘stom’. 😀
    Tja, zolang we onszelf maar cool vinden toch? 😉
    Anneke onlangs geplaatst…Banaan-notencakeMy Profile

    1. Haha! Ja ik denk inderdaad dat alle kinderen (of ouders?) hier last van hebben.
      Helemaal waar, en dat vind ik mezelf best wel. Inclusief mijn jaren 90 muziek 😀

  2. Volgens mij is het per definitie zo dat kinderen zo naar hun ouders kijken. Je bent moeder, dus dan zak je vanzelfsprekend een fors aantal graden op de hipheidschaal 😂
    Vroeger had een klasgenootje ook een hippe moeder. Hipper dan zijzelf was. Ze deed aan buikdansen, was mooi, jong en had donkere krullen. En ze was moeder. Dus niet hip… 🙃

    1. Haha ik vrees het ook.. Die moeder klinkt idd echt heel hip, maar gek genoeg denk je er dus als kind toch anders over. Moet me geloof ik maar berusten in mijn lot.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge