lieve peuterpubers

Lieve peuterpubers? Jazeker! 10 hartveroverende momenten

Dreumesen en peuters kunnen behoorlijk driftig zijn, maar het zijn gelukkig ook regelmatig lieve peuterpubers. En wel om deze 10 redenen.

Lieve peuterpubers

Zal je altijd zien… Knal je een handleiding voor dwarse peuterpubers online, vindt er prompt die dag een heuse ommekeer plaats in het tot dan toe recalcitrante gedrag van je dochter. Ik wist even niet waar ik het zoeken moest. Maar voor al die ouders die tegen dezelfde moeilijkheden aanlopen: hou hoop! Want van de één op de andere dag blijkt er ineens wél veel te lukken. Daarom vandaag een positieve kijk op ons nageslacht (nu ik nog nazweef op de euforie van gistermorgen).

10 keer waarom die lieve peuterpubers geweldig zijn

1. De eerste keer netjes vragen

Maandenlange training was er voor nodig, maar dan wil het spontaan lukken. Mevrouw wil iets hebben en zegt keurig, zoals we al die tijd voordeden, en uit zichzelf (!): “Mamaaaaa, mag ik ….” Geloof me, dat moederhart kon bijna niet verder opzwellen!

2. Bedanken

En dan volgt de volgende shock. Niet alleen vraagt ze iets netjes, maar ook wacht ze langer dan een seconde het antwoord af én roept uitbundig: “Dankjewel!” Serieus, wat wil je nog meer?

3. Een klein armpje om je heen

Eind van de middag zat ik er een tijdje terug beetje doorheen, met name vanwege een overdosis peuterdriftaanvallen. Uit wanhoop gooide de televisie aan. Ernst, Bobbie en de Rest tetterden hun irritante meezingers door de huiskamer en plots werd ik overvallen door een fikse aanval van zelfmedelijden; sommige dagen duren gewoon lang. Er rolde een traan over mijn wang (ok, een paar), maar ineens was daar dat kleine handje op mijn schouder. “Mama kus?”

4. Gezellig kletsen

’s Ochtends vroeg (06.30 uur) besloot Rose laatst dat ze klaar was om de dag te starten. Voor iedereen wakkergeschreeuwd zou worden, viste ik haar vlug uit bed en nam haar mee naar onze slaapkamer. Ze klom in ‘het grote bed’, zag haar zusje en nam een snoekduik bovenop haar voor we konden roepen dat ze rustig moest doen. “Ahhh,” kirde ze op megafoonvolume. Niet veel later opende May dan ook noodgedwongen haar ogen, waarna ons peutermeisje tevreden volgde met: “Gezellig!” Daar kan je toch niet meer boos op worden?

5. Pogingen tot opruimen

Ongevraagd pakt ze een mandje en stopt daar alle rondslingerende Duploblokken in. Kijk, natuurlijk liggen ze nog geen halve minuut later weer op artistieke wijze uitgewaaierd over je laminaat, maar het begin is er. Vier ieder succes!

6. Bondgenootschap

Na een harde discussie met papa over wie de fles mocht vasthouden, springt Rose kwaad van de commode af (ja, echt levensgevaarlijk, die anderhalfjarigen) en schreeuwt: “Mama v’telle!” En hoewel ik uiteraard pal achter papa’s mening sta en weinig versta van haar warrige relaas, smelt ik stiekem toch een beetje omdat ze me blijkbaar als (tijdelijke) bondgenoot ziet.

7. Voeren

Aan tafel zitten de jongste twee inmiddels gemoedelijk naast elkaar in hun kinderstoelen. Ze zijn vooral bezig met hun eigen eten, tot de middelste besluit geen trek meer te hebben. Waar ze tot niet zo lang geleden dan opstandig haar bord omkieperde op de grond, wendt ze zich nu tot haar zusje. Ze scheurt kleine stukjes brood af en propt die liefdevol in haar mond.

8. Delen

Ik haal haar na het middagslaapje uit bed. Beneden huilt May en dat hoort zij ook. “Ah, zielig!” vindt ze. Eenmaal terug in de huiskamer geeft Rose spontaan haar ‘Ola’ (olifant) aan May om haar te troosten.

9. Zusterliefde

Zodra de klok twaalf uur toont, gaat waarschijnlijk een intern alarm af. De oudste komt rond die tijd uit school en strak van de voorpret scandeert de middelste alvast onophoudelijk haar naam. Als ik even niet oplet trekt ze haar kleine stoeltje er vaak ook nog bij, zodat ze op de vensterbank kan klimmen en er in haar enthousiasme bijna vanaf valt zodra ze haar zus in het vizier krijgt. Zo zou ik ook wel thuis willen komen (maar helaas, meestal is het dan akelig stil bij de voordeur…)

10. Overload aan liefde

We hebben geoefend. Als ik vraag: “Hoeveel hou je van papa?” (of mama) dan is het antwoord tegenwoordig: “Heeel veel!” En eerlijk, of ze nu beseft wat ze zegt of niet, dat doet mijn moederhart (en mijn energielevel en voorraad geduld) enorm goed!

Zo zie je maar, lieve peuterpubers bestaan echt!
Wat doet jouw hart smelten?

Schattig meisje – Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

14 Replies to “Lieve peuterpubers? Jazeker! 10 hartveroverende momenten

  1. Klinkt heerlijk! Jullie kleine van anderhalf praat al behoorlijk dan! Hier begint het gelukkig ook een beetje te komen qua praten, maar alsjeblieft en dankjewel krijgt ie z’n mond niet uit hoor 😅.

    1. We hebben even gedacht dat ze voor altijd zou gillen in plaats van communiceren met woorden, maar van de één op de andere dag lijkt ze de voordelen van gewoon praten ontdekte te hebben. Denk dat het bij J. straks ook ineens in sneltreinvaart gaat! Maar die dankjewel is hier ook sporadisch hoor haha, denk niet dat ik eraan moet gaan wennen 😉

      1. Maak me af en toe toch wel beetje zorgen; hij is nu bijna 2 (binnen 2 maanden) en heb idee dat hij nog niet echt heel veel praat

        1. Je hoort het wel vaker. Een jongetje dat ik ken, sprak tot zijn vierde nauwelijks. Maar sinds hij naar de basisschool ging, veranderde hij in een spraakwaterval. Je zou altijd bij het consultatiebureau kunnen informeren. Meestal komt het wel goed. Is zijn passieve woordenschat (wat hij begrijpt) wel groot (genoeg) voor je gevoel?

          1. Ik denk ook wel dat het goed komt, maar je vergelijkt snel met andere kinderen en dan lijkt het niet zoveel te zijn… Ik denk dat hij nu ong. zo’n 25 – 30 woorden kent. Hij gebruikt ze bijna alleen los, nog niet echt in combinatie. Het is dan meer “papa toe”, maar zal vast wel los lopen. Met 2 jaar weer naar CB dus dan horen we t dan ook wel 😊

          2. Dat is ook zo, dan weet je het zeker. Ik denk dat het allemaal wel meevalt hoor! En dat hij al af en toe een kort zinnetje maakt is het begin 🙂

          3. Oja, en niet te veel vergelijken 😉 Ik doe het ook hoor, maar dat kan je soms best onnodig laten twijfelen.

          4. Ja, denk ook dat dat meer het probleem is. Laatst kwamen vrienden met hun kids langs en die van 2,5 jaar heeft bijna geen woord gezegd, er is zoveel onderling verschil!

          5. Ja dat is zeker zo. De een klimt met 10 maanden de vensterbank in en een ander kan bij veertien maanden net los staan, om maar iets te noemen. Zie het hier thuis ook, ze gaan allemaal in hun eigen tempo.

            Heb weleens gelezen dat ze rond vier jaar gemiddeld gezien op hetzelfde niveau zitten qua beweging en spraak. Dat probeer ik ook te onthouden.

          6. Dat is een goeie; die ga ik ook eens onthouden! J is met name fysiek snel: hij is behoorlijk groot en qua (fijne) motoriek al heel ver, dus dat is ook iets moois he 😏

          7. Zeker weten! Dan weet je ook meteen waar alle energie afgelopen tijd naar ging 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge