In ‘dat heeft ze van mij’ vertel ik waarom mijn oudste dochter June bepaalde eigenschappen heeft overgenomen. Van mij dus. Vandaag: langzaam leven.

Excuses zoeken helpt helaas niet

June is voor de helft een Surinaamse. Het zou dus ontzettend makkelijk zijn om die helft ook te ‘beschuldigen’ van haar trage gedrag. Maar helaas! Ik herinner namelijk nog goed dat mijn ouders me als kind meer zelfstandigheid gaven. Zoals tijdens het douchen, dan stond ik urenlang weg te smelten onder het veel te hete water. Ik hield van lezen. Niet alleen in het Nederlands trouwens: ik oefende ook op Zweedse ingrediënten. Het kwam mijn uitspraak zeker ten goede, het humeur van mijn moeder iets minder.

Van wie we het hebben?

Waar mijn gedrag vandaan komt, is een raadsel binnen de familie. Want mijn vader komt in zijn eigen woorden ‘altijd precies op tijd’ (overigens zijn de meningen hier nog weleens over verdeeld, dus wellicht is hij de aanstichter van het kwaad), en mijn moeder en zusje zijn altijd te vroeg (wat overigens niet bestaat volgens mijn vriend: je bent op tijd, of niet – ‘te vroeg’ is een term die alleen een notoire laatkomer gebruikt). En ik, het laatste lid van ons gezin, loop altijd hard achter de feiten aan. Dat heeft me dan wel koningin in het haasten gemaakt, maar of dat nou iets is om trots op te zijn?

‘Wacht maar tot je zelf kinderen hebt’

Wie kent de uitspraak niet? En het klopt meestal als een bus, ook nu. Aangespoord door Ro, Antilliaans en -alle vooroordelen ten spijt- altijd op tijd is (of in mijn woorden: te vroeg), leer ik nu de ins en outs op het gebied van op tijd komen. Zelfs ik zie nu in dat er daadwerkelijk voordelen aan zitten en besef inmiddels dat het onhandig is je nagels een minuut voor vertrek te gaan lakken. En dat je prima een boek kunt lezen, maar dan wel nádat je alles gedaan hebt. Het is een bizarre wereld waar ik tot een jaar geleden nooit plezier uithaalde. Ik herken mezelf, tot grote ergernis, in Junes trage leefstijl.

Langzaam leven in de praktijk

Ook zij is dol op douchen. Dan kom ik na vijf minuten binnen en dan zit ze op de grond. ‘Heb je al gedoucht?’ ‘Oh, nee. Ik zat even na te denken…’ Inmiddels heeft ervaring me geleerd dat je er het best als een havik bovenop kunt blijven staan, omdat ze anders met gemak een uur lang nadenkt.

Of we moeten vertrekken om half 3 stipt. Vijf minuten daarvoor moet het haar nog even ‘gecheckt’ worden. En dan ontdekt ze een bobbel of zit haar elastiek niet recht. Of ze wil ineens een ander ‘outfitje’ aan, ze zit hangerig op haar bed en deelt mede ‘echt geen zin te hebben in wat dan ook’ vandaag of haar kamer ruikt plots verdacht veel naar nagellak. Wat je dan ook doet, niets helpt: ze lijkt een slak met fobie voor beweging.

Sorry mama!

‘Je krijgt wat je verdient’, hoor ik weleens. Dat is dus zo. Ik heb gekregen wat ik verdiende: een wijze levensles. Bij deze wil ik dan ook openbaar mijn excuses aanbieden: lieve mama, je had een punt met dat te laat komen! Ik zal het echt nooit meer doen.

Herken jij dat langzaam leven? Of ben je altijd stipt op tijd?

Meisje met wekker – Shutterstock

Lees ook

Slordig omgaan met nieuwe kleding? Dat heeft ze van mij #2

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

One Reply to “Langzaam leven alsof ze alle tijd heeft? Dat heeft ze van mij #1”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge