‘Kijk eens naar papa!’

We stappen met zijn drieën de indoor speeltuin binnen. We zijn niet alleen. Verderop rent een klein meisje rond, de staartjes op haar hoofd dansen vrolijk mee als ze de schuimrubberen kussens verkent. ‘Kijk eens naar papa!’ roept een man, die niet alleen duidelijk haar vader is maar evengoed een uit de kluiten gewassen kleine jongen. Je zou hem misschien niet verwachten in de wat smoezelige speeltuin, maar het maakt hem niet minder enthousiast. In zijn geruite overhemd en beige pantalon springt hij rond als een energieke kikker. De peuter verliest haar aandacht, terwijl hij steeds gekkere capriolen uithaalt. ‘Joehoe!’ – een laatste poging, maar helaas. Ze klimt via het trapje beneden en rent naar de ballenbak. Hij geeft het op en wandelt haar teleurgesteld achterna.

In elke man schuilt die kleine jongen

Ik snap het wel. Welke werkzaamheden je ook in het dagelijks leven uitvoert, dat alles valt weg zodra je in een (indoor) speeltuin komt. Je bent weer even die kleine jongen van vroeger, maar dan 2.0. Je kan hogere huizen bouwen, bent de beste haai en doet de stoerste trucs op het springkussen. Dat je de kinderen bij je hebt, is natuurlijk een leuk excuus, maar zonder hen had je net zoveel lol gehad. Ik vind het fascinerend om het verschil te zien met moeders: die zitten vooral in het krijspaleis om even te kunnen bijkletsen met hun vriendinnen.

Ik wil ook!

Even later hobbelt het schattige meisje weer voorbij met haar vader in haar kielzog, allebei rode wangen van de inspanning (en vermoeidheid misschien). Ze stralen zoveel blijdschap uit, dat ik automatisch glimlach. Ik kijk naar May en Rose, de laatste springt als een kikker tussen de felgekleurde ballen en May kijkt geïnteresseerd toe. Die kan natuurlijk niet wachten tot ze oud genoeg is. Ik besluit haar in de draagzak op mijn rug te binden en neem de meiden mee naar de grotere ballenbak. Genoeg gekletst! Papa is namelijk vanaf nu een krokodil!

Zit jij ook in de indoor speeltuin om te kletsen of speel je ook lekker mee?


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Ro

Ik ben Ro (32), vriend van Merel en (stief)vader van June (10), Rose (2) en May (1). In het dagelijks leven werk ik als uitvoerder voor een grote energiemaatschappij, behalve vrijdag: die dag is voor de kinderen. Zo nu en dan schrijf ik een blog met mijn vaderlijke kijk op opvoeden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge