consequent

Consequent blijven? Ach, altijd inconsequent is ook consequent!

‘Je moet consequent blijven’

We waren nog met zijn drietjes, Rose op komst. Ik zie het nog zo goed voor me: June zeurde de halve middag al omdat ze naar buiten wilde gaan. In eerste instantie vond ik dat niet zo’n goed idee, het leek me fijn om gezellig samen binnen te zitten. Maar goed, hoe gezellig blijft het met een pre-puber die daar anders over denkt? Na een tijdje brak mijn weerstand. Wat deed ik eigenlijk moeilijk. ‘Het is goed,’ zei ik -tot grote verbazing van Ro-, ‘ga maar lekker buitenspelen. Zolang je maar rond vijf uur thuis bent en in de buurt blijft.’ Niet veel later viel de deur in het slot en stak hij van wal. ‘Ik vind je echt een fantastische moeder, laat dat voorop staan,’ begon hij,Β  maar vind je niet dat je af en toe best consequent mag zijn? Nee is nee. Dat moet ze toch ook leren?’ Ik zei niet veel terug en wachtte af. Sommige dingen moet je echt zelf ondervinden, dacht ik, terwijl ik de popcorn vast pakte.

Lees ook: Wacht maar tot je zelf kinderen hebt: 10 dingen die je dan pas snapt

Consequent blijven?

Ik vind consequentie in het ouderschap iets dat je niet te ver moet doordrijven. Anderen zullen hier ongetwijfeld hun eigen gedachten bij hebben, maar ik geloof echt dat je niet ten koste van alles je gelijk moet willen halen. Bovendien, als ik al maanden slecht slaap, heb ik niet altijd meer zo’n hele lange adem. En soms besef je halverwege een discussie dat je ongelijk hebt. Dan is er volgens mij niets mis mee om toe te geven. Voor de gezelligheid in huis doet het ook wonderen om soms de teugels te laten vieren. Vooral dat laatste was voor mij de reden om June lekker weg te laten gaan. Ze verveelde zich binnen en was daar eigenlijk met name omdat ik dat graag wilde. Had ik moeten volhouden? Volgens mij niet.

Een paar maanden later

Met de maanden kreeg June steeds meer bewegingsvrijheid bij Ro. Hij ontdekte dat er niets mis mee is om soms iets minder consequent te zijn. En inmiddels zijn ze met zijn drietjes. Ze weten precies hoe ze papa om hun vinger moeten winden en hoewel hij voet bij stuk houdt als het gaat om zaken die hem aan het hart liggen, is hij verder een stuk minder consequent dan hij destijds voor ogen had. Soms plaag ik hem ermee, kan het toch niet laten. Dan doet Rose iets ondeugends, waarna ze allercharmants lachend zegt dat ze stoute dingen gedaan heeft. Als hij het door de vingers ziet, zeg ik weleens grijnzend: ‘consequent blijven!’ Hij kijkt me dan alleen maar veelbetekenend aan. Ik vind het mooi om te zien. Ze weten hier best waar ze aan toe zijn, maar kunnen wel na bedtijd dat ene verhaal nog bij hem kwijt en soms lachen we om iets dat eigenlijk niet mocht. Tja, opvoeden is nou eenmaal meestal niet logisch.

Of wel? Hoe consequent zijn jullie in de opvoeding?consequent

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

21 Replies to “Consequent blijven? Ach, altijd inconsequent is ook consequent!

  1. Pupp ogen, pruillipjes en humor! Dat werkt hier ook dikwijls. Meestal vind ik redelijk en voorspelbaar zijn in je opvoeding vaak belangrijker dan consequent zijn. Mijn dochtertje kan al heel goed onderhandelen voor een 2,5 jarige

    1. Haha we hebben slimme meisjes πŸ˜‰
      Vind ik wel een mooie. En uiteindelijk zal haar dat ver gaan brengen denk ik!

  2. Als ‘consequent zijn’ leidt tot een machtsstrijd tussen jou en je kind, wordt het er inderdaad niet gezelliger op. Het is dan een autoritaire manier van opvoeden – en wie wil nu een autoritaire opvoeder zijn?

    Het blijft mij verbazen hoe weinig wij in onze cultuur leren over het opvoeden van kinderen – of het omgaan met mensen in het algemeen. Ook in de zorg zie je dit. Bij gebrek aan vaardigheden voor de communicatie, grijpen verpleegkundigen en artsen naar de injectiespuit. Of bijvoorbeeld haldoldruppeltjes, die ongemerkt in de koffie worden gedaan. Spraakzame, levendige, beweeglijke oude mensen veranderen in zwijgzame, scheef in een stoel hangende zombies omdat het personeel geen betere manieren weet om met ze om te gaan.

    In plaats van ruwweg toestaan of verbieden, kun je ook allerlei andere dingen doen. Je kunt bijvoorbeeld aan het kind vragen waarom het iets wil, of zeggen dat je begrijpt dat het (datgene waar het om vraagt) wil. Vervolgens kun je overleggen – ja inderdaad, overleggen met het kind – om te komen tot een keuze waar jullie je allebei in kunnen vinden.

    Er bestaan boeken en cursussen over.

    1. Wat mooi verwoord wederom πŸ™‚

      Machtstrijd is ook niet goed volgens mij, dan gaat het uiteindelijk om de laatste adem. Belangrijker is dat ze zelf gaan inzien waarom je iets van ze verlangt. En daar hoort m.i. soms onderhandelen bij en soms een uitgebreidere uitleg dan je in eerste instantie voor ogen had. Wederzijds begrip is wat dat betreft erg belangrijk.

      Lessen ‘sociale omgang’ zouden inderdaad geen kwaad kunnen, in allerlei takken van beroep. Op de basisschool van onze oudste doen ze hier wel wat mee, één van de redenen om voor dit onderwijs te kiezen. Ze leert er veel, zoals om te beginnen dat je allemaal anders bent en dat het prima is. Dat je veel van elkaar kunt leren. Ze doen dit door ook met elkaar te praten over van alles. Mooi! Zouden ze op meer scholen moeten doen.

  3. Soms dan zeg ik nee en denk dan halverwege ‘waarom zeg ik dit eigenlijk?’. Ik ben wel van het consequente, maar zeg op die momenten toch wel ‘voor deze ene keer mag het’… Onredelijk nee zeggen hoeft ook weer niet 😜

    1. Haha ja precies, dat heb ik ook weleens. Zoals met buitenspelen, omdat het lange tijd vroeg donker werd en die tijd van half 5/5 uur er nog zo ingebakken zat 😊

  4. Moeilijk onderwerp! Ik merk dat als ik bij een bepaald onderwerp niet consequent ben geweest, ze nog harder schreeuwen als t ineens niet mag. Dus ik probeer het zoveel mogelijk aan te houden. Maar dat humor soms kan belonen is eigenlijk ook wel mooi. Ik zal er op letten, maar tot nu toe heb ik hier best serieuze mannetjes πŸ˜‰

    1. Ja snap ik. Hier ook wel hoor. Vooral met buitenspelen heeft de oudste een olifantengeheugen: “Vorige keer mocht ik tot half 6”, ze vergeet voor het gemak de andere keren dat ze 5 uur binnen moest zijn πŸ˜‰
      Wie weet komt t! En dan niet te vaak lachen, anders blijven ze grappen maken haha.

  5. Ik probeer echt wel erg consequent te zijn maar dat is hier vooral door het autisme, als ik dat niet ben, ben ik niet meer veilig voor hen en gaan ze door het lint (ook al krijgen ze dan hun zin πŸ˜‰ )
    Ik heb dus vooral geleerd mijn grenzen bij te stellen en besloten minder snel ‘nee’ te zeggen, iets als in pick your battle πŸ˜‰ Maar ik geef toe, ik ben een mens en ook ik ben niet altijd even consequent πŸ˜‰

    Manlief is hier tegen de jongens best consequent maar ik zie dat bij de dochter eens ze ouder wordt heel wat anders zijn :p

    1. Snap het, dan is het nog belangrijker om consequent te zijn. En denk dat het toch wel goed is in het algemeen om te kijken waar je een strijd van maakt.

      Haha ben ook benieuwd, mannen en dochters is geloof ik een verhaal apart 😊

  6. Het is niet makkelijk heb ik al gemerkt nu ik zelf moeder ben. Toch proberen we het echt te doen want ik merk vaak bij mij in de klas de gevolgen van kinderen die altijd hun zin krijgen… πŸ™

    1. Ja is zo, inconsequentie moet niet de overhand krijgen. En moeilijk is het zeker!

      Belangrijkste is denk ik dat je over het algemeen heel duidelijk bent naar de kinderen toe. En niet toegeeft als ze huilen of schreeuwen 😊 dat laatste probeer ik echt te vermijden, krijg je meestal geen gezellige kinderen van.

    1. Haha ja volgens mij zijn honden net kleine kinderen in de opvoeding hè? Ben je in elk geval vast voorbereid 😊

  7. Ik herken dit heel erg!
    Vooral als mijn middelst stout is geweest en ik hem probeer dat te vertellen zit dit van die gekke bekken te trekken en schiet ik in de lach… Weg geloofwaardigheid haha en dan kan je er ook niks meer van maken
    En soms is het gewoon voor jezelf ook wat makkelijker om niet consequent te zijn…
    Wij zijn ook maar gewoon mama’s geen robot 😬

    1. Hahaha ze kunnen idd zo ontzettend grappig zijn! Maar is zo en ze leren meteen dat je met goed gedrag en een flinke dosis humor stukken verder komt. Ben je toch nog aan het opvoeden πŸ˜‰ (of is dat goedpraten haha)

  8. We proberen hier ook, zo goed en zo kwaad als het gaat, om consequent te zijn, maar het schiet er nog wel eens bij in. J weet steeds beter en steeds meer manieren om ons erin te laten tuinen. Niet alleen dochters hebben puppyogen zijn wij achtergekomen…

    1. Haha erg hè? Soms zijn ze gewoon zo ontzettend grappig, dan laat je het maar voor wat het is. Zolang het niet de overhand krijg geloof ik dat het best goed is voor een kind om soms wat bewegingsvrijheid te hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge