in onze wereld 12

In onze wereld 12: tot onze enkels in het water en oppassen op ons neefje

In mijn rubriek ‘In onze wereld’ neem ik je mee met onze belevenissen van de afgelopen zeven dagen. Wat waren onze hoogte- en misschien ook dieptepunten? In onze wereld 12 neem ik je mee naar het AH Sportfestijn in Zuiderpark Den Haag, ik ging naar een ontzettend boeiende lezing over de ontwikkeling van het kinderbrein en tussendoor kwam ons jongste neefje onverwachts op bezoek. En ik werkte veel. Heel veel. Komende week dus maar iets meer op de rem! 

In onze wereld 12

Zaterdag 9 september

Om half 7 stond ik onder de douche om mezelf klaar te maken voor het AH Sportfestijn. Onderweg zag het er nogal regenachtig uit, maar ik hoopte dat het eenmaal in Den Haag wel zou opklaren. Boy was I wrong! De regen viel met bakken uit de lucht. Zelfs zo erg dat het hele Zuiderpark blank stond en van sporten duidelijk geen sprake meer was.

AH Sportfestijn 2017
Even voor de volledigheid: normaal ligt hier een grasveld

Maar gelukkig konden we met Judith van Onlinelifestylemagazine en haar prachtige meisje nog even genieten van het ontbijt dat AH wel voor ons gereserveerd was. En ondanks het weer was er toch nog wel van alles: fruit, lekker vers gebakken eitjes met spek, krentenbollen, pistoletjes en verse jus.

Toen Rose even later moest plassen, kwam een medewerker van het Sportfestijn aanrijden met een scooter om haar veilig daarheen te brengen. Ze durfde niet, dus ging alsnog lopen. Maar ik wil hiermee maar aangeven hoe goed de organisatie was en hoe vriendelijk iedereen deed. Daarnaast was het wel fijn om even te praten met het PR Bureau, die ook hun uiterste best hadden gedaan om alles goed te organiseren. Dus het ging misschien niet door, maar alle credits voor iedereen die erbij betrokken was. Wij gaan volgend jaar weer!

AH Sportfestijn 2017
Weer of geen weer, het maakt ze niks uit!

Voetbal en een verjaardag

Goed, terug thuis haalden we lekker brood voor de lunch en niet veel later ging Ro voetballen. Onze planning was om naar de verjaardag van een vriendinnetje te gaan, maar net voor 15.00 uur viel May in een diepe slaap. Dit zijn de dagen waarop je maar beter die hele planning kan loslaten, geloof ik. Uiteindelijk waren we er rond 17.00 uur en later kwam Ro. Was een heel gezellige avond, de kinderen vonden het fantastisch en het was echt zo’n avond die er vaker mag zijn.

Zondag 10 september

Even rust! We twijfelden om te gaan zwemmen, maar iedereen kwam traag op gang en het was goed zo. Heerlijk!

Maandag 11 september

Kinderen gingen naar school en ik weer aan de slag. Wat dat betreft is het toch wel erg prettig dat je extra tijd hebt in een week. Zeker nu het gewoon een stukje drukker is dan eerst.

Draagmoedertje, in onze wereld 12
Rose nam haar olifantenknuffel mee naar school. Kleine draagmoeder!

Enige nadeel is dan natuurlijk wel dat je last minute naar school moet rennen (of zelfs fietsen in dit geval) om ze allemaal weer op te halen. Gelukkig net op tijd. ’s Middags bracht ik May naar bed die, buiten de vakanties om, dat middagdutje toch echt nog goed kan gebruiken. Rose ging kleuren en ik aan de schoonmaak. Vanwege de regen bracht ik June maar met de auto naar dansen, haalde wat boodschappen en kookte pasta.

Dinsdag 12 september

Eigenlijk zouden we naar de supermarkt gaan, maar op de één of andere manier leken we voor geen meter op te schieten, zaten die kleintjes elkaar behoorlijk in de weg en liet ik het maar voor de middag. Soms heb je van die dagen en inmiddels geloof ik er echt in dat je het dan maar beter kan accepteren. Alleen die middag was May zo ontzettend moe dat ik haar naar bed bracht en opnieuw niet weg kon. Uiteindelijk aan het eind van de dag maar snel wat spulletjes gehaald voor het avondeten van die kleintjes en Ro en ik bestelden pizza.

Smoothie aardbei banaan skyr vanille
Balansdag: ochtend fruit en in de avond pizza bestellen…?

Niet best voor mijn lijn, maar wel lekker! En ter verdediging: ’s ochtends was ik heel gezond begonnen met fruit en Skyr vanille. Aan het eind van de dag vroeg mijn moeder of ik op ons neefje kon passen. Ze voelde zich ziek en wist niet of het haar zou lukken. Dus ik besloot dat de boodschappen er die woensdag ook even niet van zouden gaan komen. Het voordeel van twee kinderen hebben die elf maanden schelen is namelijk dat je het wel afleert om tegen beter weten in naar de supermarkt te gaan haha. Dan liever lekker in mijn eentje.

Woensdag 13 september

Omdat ik wist dat ons neefje zou langskomen, besloot ik stipt 6.15 uur uit bed te springen. En met mij de rest van het aanwezige gezin, dus rond 7 uur zaten we gemoedelijk aan het ontbijt. Bizarre gewaarwording, maar ook weleens prettig. Met een uurtje of 4 aan slaap op de teller was ik behoorlijk moe. Gelukkig ging het prima met drie kinderen onder mijn hoede. Ze vermaakten zichzelf en elkaar, we dansten en zongen, bouwden met duplo en May zat lekker veel bij me op schoot, om te voorkomen dat haar neefje alle aandacht zou opeisen.In de avond kon ik naar een lezing op de basisschool, maar ik was doodop.

Op het allerlaatste moment sprong ik echter toch op de fiets. Het onderwerp was té interessant en ik wilde ook gewoon even kijken in de klas. Kletsen met de juffen. En ik heb er geen spijt van gekregen! Inmiddels staat mijn blog over de avond online; dat zegt waarschijnlijk wel genoeg.

Donderdag 14 september

Nadat de kinderen op school zaten, ging ik aan de slag.

Blooming, Zenner
Onderweg naar school

Productief ochtendje! In de middag leek ik onverwachts ook zeeën van tijd te hebben, omdat Rose meeging met mijn moeder. June ging ook bij haar eten en had net haar fiets buiten gezet. Ik wilde vervolgens richting de voordeur stappen, toen onze lieve oudste dochter die vrolijk achter zich dicht trok – de sleutel binnen op het schoenenkastje. En uiteraard hadden alleen Ro en mijn vader de reservesleutel, maar die zaten allebei op hun werk. Ondanks dat ik nu kennis heb over de ontwikkeling van planning en organisatie, en het gebrek daaraan op je elfde, baalde ik enorm. Uiteindelijk kwam het gelukkig wel goed, maar van mijn planning niet veel meer terecht.

Vrijdag 15 september

’s Ochtends ging Ro naar zijn zusje met de kinderen. Ik besloot me volledig te werpen op een blog over het belang van slapen (komende woensdag online). Hartstikke interessant onderwerp, alleen kostte het me een halve dag. Daarnaast had ik nog mijn freelance werkzaamheden en al met al voelde het alsof ik iets van vierentwintig uur te kort kwam die dag. Daar komt een beginnende verkoudheid (of griep? – al hoop ik het niet) bovenop. In de avond kon je ons opvegen rond een uurtje of half tien, tien uur en we besloten maar naar bed te gaan. The wild life of a parent…

Verschil moet er zijn… Terwijl June zat te tutten, lagen wij voor pampus op de bank
Verschil moet er zijn… Terwijl June zat te tutten, lagen wij voor pampus op de bank

June daarentegen had een fantastisch slaapfeestje. Van chillen in de jacuzzi tot nepnagels opdoen en slijm maken. Zo leuk dat we, ondanks de minieme hoeveelheid slaap, gisterochtend toch een vrolijke dochter thuis kregen.

Hoe was jullie week?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge