hypocriete opruimer

Hypocriete opruimer pur sang: ik ren door het huis bij onverwachte visite

Als ik bij sommige vriendinnen op bezoek ga, kijk ik benijdend hun huiskamers rond: wat een vanzelfsprekende rust! Bij ons is het compleet tegenovergesteld. Ik ben namelijk een hypocriete opruimer. Of anders gezegd, als er visite langskomt ga ik als een razende door de huiskamer.

Hoe doen ze dat toch?

Ik benijd vrouwen die, ondanks hun (grotere) gezin met kleine kinderen, het voor elkaar krijgen te leven in een huis dat altijd spic en span is. Dat je onverwachts kunt binnenvallen en indien gewenst zou kunnen eten van het glanzende, hardhouten parket. Stiekem vraag ik me ook af hoe ze dit doen. Bezitten die vrouw een mysterieus mechanisme om de tijd stil te zetten? Waarom ligt er bij hen nog geen verdwaalde rijstkorrel tussen de bankkussens, terwijl hier na een gemiddelde dag de broodkorsten aan de muren plakken?

Lees ook: Bekentenis 4: ik ben gestopt met roken, maar nog steeds verslaafd

Van nette huiskamer tot zwijnenstal

Misschien is het een kwestie van bijhouden, waar ik dagelijks verwoede pogingen toe doe. Maar regelmatiger hang ik na 20.30 uur uitgeblust op de bank en kan ik geen poot meer verzetten. We zijn tevreden als de vloer en aanrecht nagenoeg leeg zijn en de kinderen op bed. Grotere klussen komen ’s weekends wel. Medewerking van onze middelste hoeven we niet te verwachten. Die geniet vooral wanneer ze de redelijk nette huiskamer binnen no time omtovert tot een zwijnenstal. Springend smijt ze papieren in het rond en gooit knuffels alle kanten op. Het liefst wanneer ik de jongste voed en dus weinig kan uitrichten. En tot slot strooit ze fiches en steentjes van het Triominos-spel als confetti rond om de feestvreugde te completeren.

Ik ben een hypocriete opruimer

Het geeft me een wat ongemakkelijk gevoel wanneer iemand onverwachts komt aanwaaien. Verontschuldigend lachend wijs ik dan meestal maar op de kinderen, voor ze er iets van kunnen denken. Maar ondertussen baal ik dat ik niet tijdig heb ingegrepen. Mocht iemand wel aangekondigd langskomen, dan slaat de opruimstress toe. Tot op de minuut bereken ik wat ik nog kan doen en race met de snelheid van het licht door de woonkamer. Waar normaal een viezig vodje vol spuugvlekken ligt (daar kun je met een baby niet tegenop wassen), bevindt zich nu een kraakhelder, frisruikend speelkleed. De zichtbare troep is weg, de geurkaarsen branden gemoedelijk en ik zit erbij alsof dit mijn natuurlijke habitat is.

Komt het ooit goed?

Ik speel open kaart met de vriendin die op bezoek komt en ze lacht als we het erover hebben. Gelukkig, ze herkent het gevoel geen energie meer te hebben voor het huishouden. Misschien moeten we gewoon nog wat jaar wachten tot ze op school zitten, dan ga je van ellende wel schoonmaken tot ze terug zijn…

Ben jij ook een hypocriete opruimer of kunnen mensen altijd spontaan komen aanwaaien?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

9 Replies to “Hypocriete opruimer pur sang: ik ren door het huis bij onverwachte visite

    1. Onvoorstelbaar he? Ik vind het maar knap! Misschien scheelt het dat ze in die tijd geen smartphone hadden haha, iets minder snel afgeleid…
      Hoewel ik vriendinnen heb, waarvan ik weet dat ze altijd keurig opgeruimde huizen hebben. Ook als ze de komende maand geen visite ontvangen. Met kinderen. Bizar! 😀

  1. Ik denk dat de meeste moeders doen alsof. 😉 Het is werkelijk waar niet te geloven hoe snel ons huis vies en rommelig wordt sinds onze dochter er is. Ik hou het bij en daar is ook alles mee gezegd. En we hebben veel decoratieve dozen en manden waar alle zooi uit het zicht in bewaard kan worden.

    1. Vooral rond de eettafel, je kan wel vier keer per dag stofzuigen als het aan die kleintjes ligt. Wij hebben tegenwoordig standaard stoffer en blik naast de eettafel, zodat onze baby in elk geval niet tussen de etensresten kruipt. En die manden/bakken inderdaad, uitvinding van de eeuw!

    1. Haha erg he? Lijkt wel alsof troep maken leuker is dan wat dan ook… Tegenwoordig ruim ik nog maar op twee momenten echt op: als ze slapen. Dan is het effect meteen lekker groot 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge