hulpeloos tijdens de zwangerschap

Hulpeloos tijdens de zwangerschap: 9 maanden buitenspel

Gastblogger Ro vindt het maar lastig: buitenspel staan tijdens de zwangerschap. Hij voelde zich behoorlijk hulpeloos tijdens de zwangerschap (en niet veel later natuurlijk opnieuw). Hij vertelt in dit blog over zijn ervaring. 

Begin december 2013

Merel vertelt me dat ze denkt overtijd te zijn. Maar goed, vorige maand was dat ook zo en bleek er niets aan de hand. Ik reageer vrij nuchter: we wachten gewoon af. Zij is iets meer gespannen dan ik. Toch komt een zwangerschap nog niet in me op. Zelfs wanneer ze besluit te testen, ben ik vrij rustig. We hadden het wel over kinderen gehad in de toekomst, maar ik ben vrij zeker van mijn zaak wat haar betreft. Ook als het kindje zich dus eerder aankondigt, komt het allemaal wel goed.

Lees ook: Zwangere vrouw bijstaan? Gegarandeerd succes in 7 stappen!

Verward stapt ze het toilet uit

‘Nou ehh, het is dus totaal niet te ontkennen!’ stamelt ze. Ik heb geen idee wat ze nu precies bedoelt, hulpeloos kijk ik haar aan. Ze geeft me de test in handen. Twee overduidelijke roze-rode streepjes; ze springen bijna van het staafje. Voor de zekerheid lees ik de bijsluiter nog eens. Goh. Inderdaad, geen ontkennen aan. Voor het eerst sinds ze begon over het uitblijven van haar menstruatie besef ik dat het menens is. Ze is zwanger. Nog steeds ben ik best kalm, het is zo onwerkelijk. Zeker omdat June verderop nietsvermoedend zit te spelen met haar Lego.

Ik wil alles weten

Zeker vanaf het moment dat we op de termijnecho zagen dat alles in orde was, kon ik gerust gaan beginnen met voorbereidingen op het vaderschap. Merel had genoeg boeken in huis. Ik lees over de bevruchting, hoe klein de kans eigenlijk is dat zoiets überhaupt goed gaat. En over wat je allemaal niet mag eten of drinken, de klachten en kwaaltjes, de groei van het lichaam en de baby. Door me in te lezen, weet ik ook wanneer ik moet ingrijpen als Merel onder invloed van nesteldrang weer eens het halve huis probeert te verbouwen.

Moeilijk: hulpeloos tijdens de zwangerschap

Het regent klachten. Merel raakt steeds vermoeider, blijkt te kampen met een behoorlijk ijzertekort, vage pijnklachten en een steeds zwakker bekken. ‘Als het zou kunnen, dan nam ik zo die hele zwangerschap van je over,’ vertel ik haar weleens. Het is moeilijk om zo hulpeloos aan de zijlijn te staan en eigenlijk bijna niets te kunnen betekenen voor haar. Ik kan de pijn niet oplossen, haar vermoeidheid niet wegnemen, alleen maar bijspringen in het huishouden en zorgen dat ze momenten krijgt om bij te komen. Voor haar betekent dat veel, voor mij voelt het nog steeds niet als echt helpen.

De bevalling

Die nacht, 37 weken en 2 dagen, maakt ze me wakker: ‘Volgens mij is het begonnen.’ Aangezien ze dat vermoeden al weken heeft, geloof ik haar niet gelijk. Ik probeer me om te rollen en verder te slapen, hoe groot is de kans nu helemaal met 37 weken? Zal wel een generale repetitie zijn. Toch wekt ze me opnieuw: ‘Dit is echt!’ Pas als haar vruchtwater op de vloer klettert, schrik ik wakker. Oeps, ja dit is echt! Verloskundige wordt gebeld. Merel moet per ambulance naar het ziekenhuis en ik erachteraan.

Geboorte van een papa

Eenmaal daar hebben we nog best veel lol, hoe zwaar ze het ook heeft. De machteloosheid keert echter weer terug als ik zie hoeveel pijn ze heeft en dat ze niet meer kan, terwijl de weeënopwekkers op zijn hoogste stand staan. Het lachen vergaat haar. Pas wanneer de kleine Rose bovenop Merel wordt gelegd, dringt langzaam tot me door dat ik eindelijk niet langer hulpeloos hoef toe te kijken. Ik ben papa.

Hoe ervoer jij (of jouw man of vriend) die negen maanden?
Voelde hij zich ook zo hulpeloos tijdens de zwangerschap?


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

 

Author: Ro

Ik ben Ro (32), vriend van Merel en (stief)vader van June (10), Rose (2) en May (1). In het dagelijks leven werk ik als uitvoerder voor een grote energiemaatschappij, behalve vrijdag: die dag is voor de kinderen. Zo nu en dan schrijf ik een blog met mijn vaderlijke kijk op opvoeden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge