huize lotus writings

Huize Lotus Writings 42 | Chaos met een gouden randje

HUIZE LOTUS WRITINGS 42 – Zo heb je weken weinig te vertellen en dan ineens kom je ruimte tekort… Afgelopen week was zo’n drukke week. Ik ging, zoals jullie al wisten, op bloggersweekend, we moesten naar het gemeentehuis en ik sloot af met een heleboel kikkers. Geen echte trouwens, maar functionele. Nou ja, lees zelf maar… 

Vervolg vrijdag 6 Even bijkomen van de reis

Ik schreef vorige week al even over de chaos vlak voor vertrek. Gelukkig viel de stress van mijn schouders toen ik eenmaal bepakt en bezakt in de auto zat. Stiekem was ik inmiddels behoorlijk nieuwsgierig naar het park. Richting het einde van de route kreeg ik positieve berichten van Marije en Nicole, die er al zaten, en twintig minuten later keek ik zelf ook mijn ogen uit. Prachtig! De natuur op Het Heijderbos, de grote hoeveelheid entertainment voor kinderen (waterfietsen, zand, speeltuinen en een kinderboerderij) en de bungalow waren voor mij reden genoeg om nog eens terug te willen met het gezin. Center Parcs Het Heijderbos

De dag stond vooral in het teken van settelen in het huisje, bijkletsen, uit eten gaan en relaxen. Heerlijk. Ik lag gezellig met Miriam op de kamer. Tijdens zo’n weekend merk je toch dat je elkaar zoveel beter leert kennen meteen. Maakt het nog leuker.

Zaterdag 7 Workshops, babyshower en borrelen

Het voordeel van samenzijn met je collega’s (al blijf ik dat toch een gek woord vinden voor mensen met wie je zoveel deelt) is toch dat je van elkaar kan leren. Soms is het net de aanpak die iemand heeft, waar je zelf weer mee vooruit kan. Je ziet hoe de anderen bijvoorbeeld foto’s maken of aantekeningen. Dus in die zin was het heel waardevol. Ook leerden we elkaar beter kennen én vierden we de babyshower van Marije. Terwijl zij met Joyce en Marguerita richting de supermarkt ging, versierden wij het eetgedeelte en zetten alle cadeautjes voor haar klaar. 

Ze was zo verrast! En omdat ze niet dol is op spelletjes, hielden we het bij het versieren van rompers. Daarna waren we eigenlijk allemaal wel even toe aan een rustmomentje. Joyce maakte van de gelegenheid gebruik om iedereen om beurten mooi op de foto te zetten, anderen gingen in bad en wij genoten met de rest van het heerlijke zonnetje. Voelde echt even als vakantie en denk dat we daar allemaal best aan toe waren.

Zondag 8 Weer naar huis

Aan alles komt een eind, dus ook aan ons weekendje weg. Ik moet eerlijk zeggen dat ik ze allemaal best had gemist en ik hoopte vooraf June nog even te kunnen zien voor ze moest optreden. Uiteindelijk lukte dat niet, maar de kleintjes sprongen gillend op me af. ‘Mammieeeee!’ Haha, ik heb me nog nooit zo welkom gevoeld geloof ik. Terwijl Ro en ik een beetje bijpraatten, trokken ze me overal mee naar toe. Grappig. Als ik ‘gewoon’ thuis ben, zijn ze niet vaak zo enthousiast 😉 

Terwijl Ro zich voor de televisie verschanste met Formule 1, keken de meisjes boven een Sinterklaasfilm (blijft immens populair hier, daar helpt geen zomers zonnetje tegen) en probeerde ik te werken. Dat mislukte al snel. Ik voelde me zo moe dat ik lekker bij ze ben gaan liggen. Binnen no time lag ik echter te soezen. Niet zo’n succes dus. Gelukkig duurde het niet lang voor onze tiener weer binnenstapte vol verhalen over haar dansen. Ook meteen even bijgepraat met mijn moeder en zusje, waarna we eigenlijk aan tafel konden voor het avondeten. Althans, de kinderen. Ro en ik bestelden pizza om te vieren dat we weer lekker samen op de bank zaten. Of welke reden je ook nodig hebt om pizza te kunnen eten… 

Maandag 9 Weer aan de slag én spelen met Paw Patrol

Het is gek hoe snel je eigenlijk weer over gaat tot de orde van de dag. Alsof je nooit bent weggeweest. Hoewel de koffer in de huiskamer wel het een en ander verraadt. Ik ging vol goede moed aan de slag en schreef het verslag van ons weekendje weg, handelde in de middag mijn mail af en haalde Chase van de Mission Paw weer te voorschijn. Blijft leuk, al willen ze het liefst allebei tegelijkertijd door de huiskamer racen haha. Wel leuk dat ze zo dol zijn op Paw Patrol! Om de feestvreugde compleet te maken hebben we daarna nog even Nick Jr. opgezet.  

Ro kwam thuis en nam ze mee naar zolder, terwijl ik nog wat achterstallige werkzaamheden oppakte. Echt heel fijn hoor, dat hij zo achter me staat en bijspringt als het nodig is. Na afloop maakte ik de lekkerste pasta ooit – als ik June mag geloven – en toen de kinderen allemaal op bed lagen, ploften we samen op de bank. Enerverend begin van de week. Vermoeiend ook nog wel na afgelopen weekend, dus voor 10 uur vielen mijn ogen al dicht.

Dinsdag 10 Naar het gemeentehuis

Dinsdag is hier soms een beetje pyjamadag. Weet niet waardoor dat komt eigenlijk, misschien omdat het zo’n dag is dat je meestal niet veel doet en daarom maar in je joggingbroek zit? We deden wat spelletjes, maakten een puzzel en lanterfantten heerlijk op de bank voor de televisie. Vind dat trouwens een mooi woord, lanterfanten. Dekt ook echt de lading van hoe we onze ochtend invulden. 

’s Middags was het klaar met dat geluier en gingen we naar het gemeentehuis om een identiteitskaart in orde te maken voor Rose en May. Beetje laat, maar goed. Het was zulk lekker weer dat ik besloot de boel nog even de boel te laten en ze lekker te laten buitenspelen. Terwijl ik in het zonnetje genoot van hun gesprekken, besloten zij dat ik Sinterklaas was en zij de Pieten. Moe van onze avonturen doken we nog even Albert Heijn in voor wat brood en heerlijke aardbeien. Dat geeft meteen zo’n heerlijk zomers gevoel!

Woensdag 11 Open Podium

Afgelopen week waren de boodschappen er een beetje bij in geschoten. Op de een of andere manier wordt het dan ook meteen iets dat je blijft uitstellen, terwijl het eigenlijk zo gebeurd is. In de ochtend zijn we dus maar snel naar de supermarkt gegaan voor de weekboodschappen. Wel een kleine uitdaging met overal nog paassnoep en -chocola, maar we hebben het gered! Het leverde ons bovendien een extra lekker ham-kaascroissantje op als lunch. Na het eten hebben ze een uur lang zitten kleien. Ik vind dit zo’n leuke leeftijd. Ook onderling beginnen ze meer te kletsen (en streken uit te halen), zonder te ruziën. Mooie ontwikkeling!

June trad ’s avonds met de klas op voor de ouders. Echt zo leuk om te zien: grappig genoeg zie je de kinderen ook echt groeien naar pubers. Maakt me meteen wel weer een beetje nostalgisch trouwens. Dit was de allerlaatste keer dit schooljaar. De volgende keer dat ze op datzelfde podium staan, is dat omdat ze de afscheidsmusical doen. Lekker sentimenteel vooruitzicht!

Donderdag 12 Slik de kikker en een Italiaanse borrelplank

Ik begon de dag met het slikken van een paar kikkers, zoals Nicole en Cassandra ons al een paar keer hebben aangeraden. En inderdaad, het hielp. Omdat ik al een keer een incident had met een winactie, vond ik dat mijn voorwaarden wel een flinke update konden gebruiken. Ook kan ik niet om de privacyverklaring heen, die je eind mei verplicht op je website moet hebben. Terecht trouwens: ik kan me voorstellen dat je in deze digitale wereld wel wil weten wat er eigenlijk met je persoonsgegevens gebeurt (klik ook even op de link als je meer wil weten). Maar goed, het was wel een klus waar ik behoorlijk tegenaan hikte.

In de middag schreef ik nieuwe blogs, had contact met een superleuk PR bureau dat ik nog niet kende en kreeg een uitnodiging voor iets heel tofs. Binnenkort meer! Dat soort momenten deden me wel weer extra beseffen hoe dankbaar ik ben. We aten lekker pasta met spinazie. Maar niet te veel, want die avond stond er een heerlijke Italiaanse borrelplank op het menu. Vooral de spiesjes met mini mozzarella, basilicum en tomaat waren heerlijk. De worst trouwens ook. Deed ons allebei beseffen dat het eigenlijk zonde is dat we dit niet vaker doen. Bovendien kan iedereen dit maken, ook als je eigenlijk geen keukenprins(es) bent. 

Hierbij wil ik trouwens wel mijn diepe bewondering uitspreken voor foodbloggers. Voor alles een beetje nonchalant op de plank lag én er toch netjes uitzag, was ik bijna een halfuur en heel wat millimeterwerk verder. Begon dus een beetje uitgeput aan Temptation Island haha, maar mét een goed glas wijn (dat ik van mijn moeder had ‘geleend’ voor de borrelplank) – in mijn favoriete nieuwe glas van AH. Doet me er meteen aan denken te sparen voor de bijpassende waterglazen. Ze zijn zo mooi! We hebben weer erg gelachen, al overtreft volgens mij geen enkele aflevering die van een paar weken terug.

Vrijdag 13 Lekker doorwerken

Eigenlijk niet heel anders dan anders. Ik heb vooral zitten werken. Dit keer wel iets schematischer dan ik normaal doe én met de klok erbij. Moet zeggen dat het je een stuk productiever maakt. Alleen die stomme telefoon blijft een doorn in mijn oog. Zit toch te vaak eventjes te kijken of er nog een nieuw berichtje binnen is. Maar goed, we gaan stap voor stap. Ik ben in elk geval blij dat dat verstikkende gevoel van laatst wel weer weg is. Ik heb weer motivatie en inspiratie – best handig voor een blogger 😉

Hoe was jouw week?

Deze blog bevat opgestuurde artikelen

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge