huize lotus writings

Huize Lotus Writings #23 | Chaos met een gouden randje

Afgelopen week stond natuurlijk volledig in het teken van Sinterklaas. Van het Zapp Sinterklaasfeest tot een onverwachte dief. Daarnaast behaalde ik zelf een soort van mijlpaal. Hoe dat zit?

Huize Lotus Writings #23 

25 Zaterdag – Hoge koorts

Dankzij onze twee zieke dochters zag ik helaas geen kans om in de motregen langs de lijn van het voetbalveld te staan. Het elftal verloor zowel de wedstrijd als één van de belangrijkste spelers, die met een gebroken been werd afgevoerd. Leuke hobby! Hier viel eerst May in diepe slaap en daarna ook Rose op de bank. Geen verrassing aangezien ze al een tijdje met een spierwit gezicht en halfdichte ogen rondliep, luid verkondigend dat ze absoluut niet moe was. Ze bleek ook flinke koorts te hebben: 39,7. Een sinaspril later ging het gelukkig weer, maar wel erg sneu om te zien. Niks voor haar, zoals ze ons ook met enige regelmaat zelf vertelt.

Gelukkig ging het na de Sinaspril snel beter

Ik maakte pasta en gelukkig at ze daar wel weer iets van. May zat vol praatjes en bij het naar bed gaan, zongen ze allebei opgetogen ‘Zie ginds komt de stoomboot’. Dus hopelijk biedt dat weer wat perspectief voor morgen. Helaas voor mij hield mijn iPhone-oplader ermee op en moest ik dus halsoverkop naar mijn ouders (echt, wat een ellendig apparaat is zo’n telefoon toch eigenlijk; zo afhankelijk wil ik helemaal niet zijn). Uiteindelijk wel erg gezellig, even bijgepraat en mét nieuwe oplader weer naar huis.

26 Zondag – Zapp Sinterklaasfeest in Utrecht

Vandaag was nog best een beetje spannend. We gingen voor Mamaliefde naar de voorstelling van het Zapp Sinterklaasfeest in de Jaarbeurs Utrecht om 15.00 uur, maar zou ik dit keer op tijd het parkeerterrein kunnen oprijden? Doodsbenauwd dat we het niet zouden halen, zat ik al voor 12.30 uur achter het stuur. Ruim een uur later stonden we al bij de Jaarbeurs. Paniek om niks natuurlijk, maar liever te vroeg dan te laat.

Het was fantastisch. Ik voelde me als een kind zo blij toen Sinterklaas voorbij reed op zijn paard, de vader voor ons ervoer ongeveer hetzelfde bij K3 😉 Ieder z’n ding dus. Met de kinderen ging het gelukkig goed, die vonden het helemaal fantastisch: van Mega Mindy tot zingen met Nienke. May weliswaar met haar gebruikelijke knorrigheid (ze had maar een uurtje geslapen, net te kort voor haar humeur), maar we uiteindelijk zong en danste ze wel mee vanaf haar stoel. We sloten bij de McDonald’s waar ik mijn allereerste Bic Mag ooit at (aangezien ze de Big Tasty uit het assortiment hebben gehaald) en die beviel best! Thuis vielen ze heel snel in slaap. Niet zo verrassend na zo’n dag en in deze conditie.

27 Maandag – Chocola gestolen?

Dikke paniek in Huize Lotus Writings: er was een Snoeppiet langs geweest en die had bijna een halve chocoladeletter soldaat gemaakt. En vervolgens dus met de Noorderzon vertrokken, zijn we mooi klaar mee. Twee peuters vreesden voor hun eigen letter. Helaas stonden er geen namen op de doosjes dus zullen ze de overgebleven chocola met zijn tweeën moeten verdelen.

Ik heb vandaag echt de benen onder mijn lijf vandaan gewerkt (bij wijze van spreken, ik zat lekker met opgetrokken benen onder mijn dekentje – goed gevuld met chocola dus). En in de avond mocht ik nog even door tijdens ons beraad over de afscheidsavond van groep 8. Heel fijn om elke twee weken af te spreken, dat houd je echt scherp. Iets na tienen was ik weer thuis, dus ook dat viel reuze mee.

28 Dinsdag – Slaaptekort

’s Nachts schrok ik wakker. Rose hoestte en hield maar niet op. Vermoeid strompelde ik naar hun kamer en viste een uitgeput meisje uit haar bed. Ik smeerde meteen Luuf onder haar voetjes en hield haar tegen me aan, terwijl ik haar troostte en neusje afveegde. Na een minuut of twintig besloot ik toch maar de douche heet aan te zetten. May, die inmiddels ook wakker was, kwam gezellig naast ons zitten. Het duurde een ruim kwartier, maar toen ging het gelukkig een stuk beter. Ik besloot de meisjes maar mee te nemen naar ons bed en Rose sliep al snel. May daarentegen bleef me wakkerhouden tot half 5.

Toen de wekker om 7 uur ging, waren we dus allemaal wat chagrijnig. En dat hield niet op. May wilde het speelgoed van Rose, die op haar beurt niet wilde dat May in haar buurt kwam. Na een ochtend ruzies beslechten en rommel opruimen, was ik dan ook heel blij dat ik onze jongste peuter even op bed kon leggen om lekker te kunnen uitslapen en de oudste naast me op de bank zat met de Zapp Sinterklaasshow uit 2016 op. Even rust en dat was na die korte nacht best lekker! Niet veel later voelde ik toch onrust (jaja) en ik deed een poging een pietje te maken van vilt. Laten we het erop houden dat ik volgend jaar verder ga…

29 Woensdag – Niet willen lopen…

Eindelijk ging het weer iets beter met de meisjes en het was buiten heerlijk zonnig. Ik kreeg zelfs zin om erop uit te gaan (wat goed uitkwam, aangezien de laatste luier die ochtend was gebruikt). Waarom niet wandelen? Nou, ik kan je vertellen… Zo klein als ze is, wist May genoeg redenen te verzinnen om absoluut niet te gaan wandelen.

Ze wilde getild worden, maar ik had daar geen zin in. In de praktijk liep ik dus met één uitgelaten peuter die verrukt heen en weer sprong om me de roze besjes te laten zien en vijf minuten lang de Chinese eenden bewonderde in de grote vijver. En aan de andere kant met een nukkige tweejarige die ‘mama, tillen’ en ‘ik wil niet lopen’ afwisselde met ‘snotttt!’. Om de feestvreugde compleet te maken, duwde ze Rose telkens weg wanneer die mijn hand wilde komen vasthouden. 1.300 meter lang genieten dus.

30 Donderdag – Een spannende boodschap van Sint

De dag begon spannend: zou Sinterklaas iets in de schoenen hebben gestopt? Die stonden uiteindelijk al een paar dagen bij de verwarming (je kan maar op tijd zijn) en ze hadden er twee prachtige tekeningen in gestopt. En jawel, er stonden maar liefst vier schoenen op een rijtje met chocoladeletters. Waarom geen vijf? Tja, ik vermoed dat je dat inmiddels wel kan raden: weer die Snoeppiet. In de brief die bij de schoenen lag, stond verder

En zaterdagavond krijgt jullie moeder iets bijzonders van me. Dag hoor.

Toen ik het die ochtend opnieuw las, was ik intens dankbaar dat ze te jong zijn om de dubbelzinnigheid van die opmerking te kunnen snappen. Note to self: geen briefjes meer schrijven als je eigenlijk al anderhalf uur geleden had moeten slapen.

May werkt aan haar stoombootje 🙂

Verder toog ik als altijd aan het werk. Ik schreef een blog, werkte mijn administratie bij, schreef nog een blog en deed 100.000 dingen door elkaar tot ik om 14.00 uur de geest kreeg. Telefoon ging op stil en ik concentreerde me twee uur lang op mijn werk. Dat ging een stuk efficiënter. ’s Avonds uiteraard weer Expeditie Robinson én bijna de 10.000 unieke bezoekers gehaald deze maand! Fijne afsluiter van de dag.  

1 Vrijdag – Hypocriete opruimwoede

En dan is het ineens alweer december. De tijd lijkt zoveel sneller te gaan aan het eind van het jaar. Hoewel ik eigenlijk de hele dag had gereserveerd voor mijn werk, besloot ik om half 4 te stoppen en te beginnen aan de grote schoonmaak/versieringen. Zondag vieren we namelijk Sinterklaas en de huiskamer stond nog vol dozen van Bol.com en waar speelgoed voor reviews in had gezeten. Handig om te bewaren voor de surprises dacht ik een paar weken geleden, maar hier had je dus een complete Transformer robot van kunnen bouwen. Ware grootte. Beetje overdreven dus…

Halverwege ontdekte ik iets waar ik niet bepaald blij van werd: er bleek nog wat extra werk te zitten in Junes surprises. Mijn woeste opruimsessie werd onderbroken door nieuwe kopzorgen en ik zag mezelf alweer knutselen tot in de late uurtjes – iets waar ik dus absoluut geen zin in had. Maar gelukkig droeg ze zelf oplossingen aan en belde Ro niet veel later met de mededeling dat hij onderweg was naar Albert Heijn voor ossenhaas en patat. Heerlijk! Morgen nog de puntjes op de i en dan zijn we klaar voor de Goedheiligman.

Hoe was jullie week?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

10 Replies to “Huize Lotus Writings #23 | Chaos met een gouden randje

  1. Klinkt als een leuke week! Lekker op tijd om nu al na te denken over het afscheid van groep 8 ;-). Wat gaaf dat je al bijna 10.000 unieke bezoekers had! Das n hele hoop 🙂
    Marieke onlangs geplaatst…Snack tagMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge