hoogtevrees

Enorme hoogtevrees en toch in een reuzenrad stappen?

Mijn hoogtevrees dateert van jaren geleden

1997. We waren op vakantie in Duitsland en deden een kleine uitzichttoren aan. Bijna huilend bleef ik beneden, ondertussen mijn ouders ernstig vervloekend. Ze wisten toch dat ik hoogtevrees had? Waarom beklommen ze dan toch die afschuwelijke uitkijktoren van op zijn minst zes meter hoog? Ik kon er met mijn hoofd niet bij. Bij het idee alleen kreeg ik al bijna last van knikkende knieën en voelde ik me misselijk worden, laat staan als ik boven zou staan. Genieten van het uitzicht? Nee, dat kon ik met geen mogelijkheid. Ik vond het verschrikkelijk!

Lees ook: Review: reuzenrad The View Rotterdam

Einde hoogtevrees?

Pas toen ik volwassen was (inmiddels bevallen van June), besefte ik dat ik die hoogtevrees onder ogen zou moeten zien. Een eerste stap was het beklimmen van een roostertrap van twee meter hoog. Voor anderen waarschijnlijk een peulenschil, voor mij echt afschuwelijk. Maar ik deed het. Later, tijdens de introductieweek voor mijn studie in 2007, ging ik de Euromast op. En niet zomaar! Ik ging tot het hoogste puntje. Bovenin huilde ik opnieuw bijna, maar na een paar minuten begon ik voorzichtig te genieten en bedacht dat -als we te pletter zouden vallen- ik in elk geval mooi uitzicht had gehad tijdens de laatste seconden. Beetje dramatisch, maar het is natuurlijk een echte angst. Ik was over mijn hoogtevrees heen.

Dacht ik

Vorige week gingen mijn moeder, June en een vriendinnetje naar reuzenrad ‘The View’ in Rotterdam, vlakbij de Markthal. Met een hoogte van maar liefst 55 meter kan je de hele stad overzien bij helder weer. Schitterend, als ik de foto’s mag geloven. Maar het idee vervulde me alweer met kriebels. Toch vond ik eigenlijk dat ik niet achter kon blijven en dus ga ik vanavond een ritje maken. Mooie bijkomstigheid is dat mijn blog een stok achter de deur is (nu moet ik wel) en ik meteen aan dat laatste restje hoogtevrees kan werken…

The View, Rotterdam – van 12 maart tot en met 10 april 2016 vanaf 10.00 uur
http://www.rotterdamviertdestad.nl/nieuws/reuzenrad-in-hartje-rotterdam/

Heb jij last van hoogtevrees?

Dit is geen advertentie en niet in opdracht geschreven.

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

8 Replies to “Enorme hoogtevrees en toch in een reuzenrad stappen?

    1. Volgende week dinsdag 🙂
      Dankjewel, was wel blij toen we weer op de grond stonden hoor haha! Maar echt heel mooie ervaring. En zal haar zeggen!

  1. Wat gaaf! Wij gaan volgende week naar Rotterdam. Ik heb echt heel erg hoogtevrees, maar moet van mezelf soms gewoon even doorzetten. Ik mag best bang zijn. Maar moet het wel proberen

    1. O wat leuk! Dan zou ik je echt aanraden in het rad te gaan, het is even eng (vooral het eerste rondje) maar zo fantastisch!

  2. Een reuzenrad is wel andere koek dan zelf ergens op klimmen. Knap hoor! Ik zou zelf vestijfd zijn in zo’n bakkie en me overal aan vastklampen.

    1. Haha ik kan wel vast verklappen dat ik het eerste rondje met mijn ogen dicht zat en bibberde als een rietje 😀 Ben blij dat ik het gedaan heb, maar t was toch best spannend…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge