hondenpoep

Hondenpoep aan je kinderwagen, een open brief aan hondenbezitters

Beste hondenbezitter,

Ik ga graag wandelen met de kinderen. De oudste (June) en ik kunnen lekker kletsen, dreumes Rose kijkt haar ogen uit en onze jongste telg slaapt lekker. Het is heerlijk rustig onderweg, soms komen we een wandelaar tegen die zijn hond op de dijk uitlaat. Misschien bent u dat. Zo niet, dan mag u zich aangesproken voelen door mijn blog van vandaag: ik heb namelijk een gruwelijke hekel aan hondenpoep!

Geniet u ook zo van de rust in ons dorp?

De wind die zachtjes door de boomtoppen ruist, een opkomende zon, de dauw op de grassprietjes langs de weg… Het is hier schitterend. Ik hoop dat u daar ook veel plezier van heeft tijdens het uitlaten van de hond. En ik kan me voorstellen dat die hond geen (grote) boodschap heeft aan de dauwdruppels; dat hij ze ook niet ziet. Maar goed, zolang hij zijn behoefte daar bovenop laat ploffen, vind ik dat geen probleem. In elk geval niet als het in de daarvoor bestemde gebieden gebeurt.

Onderweg wijs ik mijn dochters graag aan wat we zien

Ik vind het fijn als ze de schoonheid van de natuur ontdekken. Bijvoorbeeld bomen, madeliefjes en boterbloemen, die moedereend met haar jonkies of een vroege paddenstoel. Soms ga ik daar zo in op, dat ik vergeet op het pad te kijken. Dit zou geen probleem moeten zijn. Ware het niet dat misschien uw hond vandaag in het midden van het trottoir heeft zitten poepen. Het was een keurig hoopje, tot ik er doorheen reed met de kinderwagen. Eens te meer weet ik weer waarom dit al jaren één van de grootste ergernissen in Nederland is.

Van lekker wandelen naar hondenpoep krabben

Lijkt het u wat? Dat u de restjes hondenpoep tussen de groefjes van een rubberen band mag uitbikken? En dan niet de opgedroogde variant, maar lekker plakkerig; een takje helpt dus voor geen meter en door het gras rijden ook niet. Bovendien moet ik daar weer uitkijken voor andere bergjes hondenpoep van lakse hondenbezitters. Misschien is het overbodig om te vertellen, maar dit is mijn hobby niet.

Vindt u het teveel moeite?

Misschien is het raadzaam om een soort werkstraf uit te delen aan hondeneigenaren die zonder poepzakje toch hun hond uitlaten. Geen boetes, maar verplicht poetsen op de profielzolen van mijn dochters laarzen of de banden van andermans kinderwagen. Gewoon om weer even te beseffen dat wij het ook niet prettig vinden. Of u kunt natuurlijk wel gewoon fatsoenlijk de hondenpoep achter uw trouwe viervoeter aan opruimen. Het scheelt mij ergernis en voor u is het toch een kleine moeite?

Mijn dank is groot!


De foto van de poepende hond is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

5 Replies to “Hondenpoep aan je kinderwagen, een open brief aan hondenbezitters

  1. Hahahaha gadver! Vies verhaal.. Las trouwens dat je kotsmisselijk de poep tussen de profielband aan het likken was hahahaha

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge