homoseksualiteit bij kinderen

Homoseksualiteit bij kinderen, ooit bij stilgestaan?

Coming Out Day

Het is ‘Coming Out Day’. Zo’n dag waar je misschien niet direct iets mee hebt, maar waarbij het toch goed is om stil te staan bij homoseksualiteit bij kinderen. Wist je namelijk dat 1 op de 15 meisjes en 1 op de 15 jongens uiteindelijk een homoseksuele relatie aangaat? Heb jij al eens bedacht welke rol je daarbij zou willen spelen als ouder? Hoe kun je voorkomen dat je kind te lang met zichzelf worstelt of juist intolerant wordt tegenover homoseksualiteit?

Homoseksualiteit bij kinderen

Terugkomend op de eerdergenoemde cijfers: het kan zomaar zijn dat het jouw zoon of dochter is die in de toekomst voor je neus staat met die ene belangrijke mededeling. Wat dan? Ik moet eerlijk bekennen dat ik mijn dochters dolgraag zou helpen en wil laten weten dat Ro en ik er voor ze zullen zijn, maar heb eigenlijk geen idee hoe ik dat kan aanpakken. Wie daar wel antwoord op kan geven, is Wendy (36). Zij vertelde haar ouders op haar twintigste dat ze eigenlijk op vrouwen viel. Die bleken niet verbaasd en ook haar broers accepteerden het direct. Zelf vond ze het echter maar lastig.

Wendy’s verhaal

Hoe was het voor jezelf om te ontdekken dat je niet op jongens viel?

‘Eigenlijk heb ik mezelf misschien drukker gemaakt dan achteraf nodig bleek. Dat heeft volgens mij vooral met zelfacceptatie te maken: zolang je het nog niet accepteert van jezelf, is het moeilijk er open over te zijn. Zo heeft het best een tijd geduurd voor ik het anderen vertelde. Tegenwoordig maakt het me trouwens niets meer uit, ik draai er geen seconde meer omheen als iemand me bijvoorbeeld vraagt of ik getrouwd ben.’

Hoe reageerden je ouders toen je voor het eerst thuis kwam met een meisje?

‘Eigenlijk niet echt een bijzonder moment. Niemand deed gek of had er moeite mee. En hoewel mijn opa en oma er even aan moesten wennen, benadrukten ze altijd dat mijn eigen geluk het belangrijkst is. Dat dit met een vrouw is in plaats van met een man, dat maakte niet uit.’

Wat raad je ouders aan in de opvoeding? Hoe kunnen ze bijvoorbeeld het best reageren of waar kun je aan denken?

‘Begin al bij gesprekken over seksuele voorlichting over het onderwerp homoseksualiteit. Niet om een eventueel antwoord af te dwingen, maar gewoon om ze bewust te maken dat het bestaat. En laat je kind ook weten dat het niet erg is wanneer je uiteindelijk ontdekt als meisje op meisjes te vallen of als jongen op jongens. Vertel ze bovendien dat die ontdekkingstocht ook heus gepaard kan gaan met een heteroseksuele relatie: je moet ontdekken wie je bent en waar je voorkeur ligt. Daarnaast kan het ook gebeuren dat je uiteindelijk niet definitief kunt zeggen of je nu op meisjes of jongens valt. Het gaat om jouw geluk en zelf geloof ik vooral dat je verliefd wordt op een persoon. Dat hoeft niet altijd aan één geslacht gebonden te zijn.’

Wees de basis waarop je kind kan terugvallen

‘Sta open voor de mogelijkheid dat je zoon of dochter met deze mededeling thuiskomt. Als er signalen zijn, verdiep je er dan in. Sowieso hoop ik dat ouders hun kinderen meegeven dat ze open kunnen en mogen zijn over dit soort zaken, zodat ze weten dat ze hun verhaal kwijt kunnen. Ook als ze daar zelf nog moeite mee hebben. En mocht je het als ouder moeilijk vinden, vraag je dan af in hoeverre je die gevoelens wil meegeven aan je kind. Wat denk je daarmee te bereiken? Uiteindelijk is jouw mening misschien de allerbelangrijkste voor je kind, dus denk echt goed na over hoe je het brengt en natuurlijk ook wát je zegt.

Daarnaast kun je natuurlijk prima praten over veilige seks en reacties vanuit de maatschappij. Daar zal je kind zich ook op moeten voorbereiden. Met name bij jongens ligt de maatschappelijke acceptatie nog steeds erg gevoelig denk ik. Maak dat bespreekbaar.’

Bedankt

Wendy, ik wil je ontzettend bedanken voor je openhartigheid. Ik vind het mooi om te lezen hoe soepel je naasten omgingen met de mededeling dat je op vrouwen valt. Ik denk zelf dat je als kind al breekbaar en kwetsbaar genoeg bent wanneer je zo worstelt met jezelf. Daarom vind ik het mooi hoe je nog even ingaat op eventuele sentimenten die bij ouders zelf leven. Inderdaad, wat denk je ermee te bereiken door eventuele negatieve gevoelens over homoseksualiteit uit te spreken? Daar heeft je kind niks aan.

Homoseksualiteit bij kinderen en volwassenen hebben we hier in huis duidelijk besproken. Maar dat je al tijdens de seksuele voorlichting inhoudelijker kunt praten over vallen op je eigen geslacht, biseksualiteit en de ontdekkingstocht daarheen, daar had ik nooit zo bewust bij stil gestaan. Geloof dat we hier thuis dus binnenkort maar weer een gesprekje aangaan 😉


Op zoek naar een (prenten)boek om je kinderen voor te lezen, zodat ze van huis uit meekrijgen hoe normaal homoseksualiteit is? Misschien doe je graag een boek cadeau waarmee ze zelf uit de voeten kunnen? Of wil je meer lezen over homoseksuele gevoelens bij kinderen?

Ik vond een aantal boeken voor je.

N.B.:Hierbij maak ik gebruik van affilliate links. De opbrengst hieruit investeer ik in mijn website.

Boeken over homoseksualiteit bij kinderen (en/of ouders)

Vanaf 4 jaar

8-12 jaar

Vanaf 12 jaar

Hulpboeken voor je kind

Sta jij weleens stil bij homoseksualiteit bij kinderen?
Hoe gaan jullie hier thuis mee om?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

10 Replies to “Homoseksualiteit bij kinderen, ooit bij stilgestaan?

  1. Goed dat je het onder de aandacht brengt. Ik weet nog dat mijn moeder vroeger zei; “Je kan op jongens vallen en ook op meisjes. Dat maakt ons helemaal niet uit. Als je maar gelukkig bent.” Toen vond ik dat maar gek. Maar nu ben ik blij dat ik zo ben grootgekomen!

  2. Als je er zelf heel open en tolerant over spreekt, ook aangeeft dat het normaal is, dan komt het voor je kind ook over als normaal.
    Het gaat er maar om dat je kinderen de keuzes kunnen maken waar ze zich het prettigste bij voelen.
    Ik vraag me wel af wat het met mijn zoon zou doen om er achter te komen dat niet iedereen buiten ons wereldje het even normaal vindt. Want helaas zijn er nog steeds genoeg mensen die het lastig vinden om er mee om te gaan…
    Marije onlangs geplaatst…Een pilletje voor gelukMy Profile

  3. Hier hebben we er 3 rondlopen waarvan 1 meisje en 2 jongens. Ik zeg altijd ‘de kans dat er één tussen zit die niet hetero is, is reëel’. Kwestie van je er al iet of wat op voorhand op voor te bereiden 😀
    In de oudste haar klas zat er een meisje met 2 mama’s. In het begin (toen waren het nog 2 kleutertjes en 1 in het begin van het lager onderwijs 😉 ) vonden ze dit alle 3 wat vreemd, maar zowel m’n man als ikzelf hebben hen dit letterlijk ‘tussen de soep en de patatten’ tijdens het avondeten gewoon eenvoudig uitgelegd dat dit kan, 2 vrouwen of 2 mannen. Punt. Niet teveel poespas rond gemaakt. Het is wat het is. En zij maken daar dan ook geen ‘drama’ rond.
    En als er één van hen met iemand van hetzelfde geslacht naar huis komt zal dat ook mijn reactie zijn: het is wat het is. Ik ga niet plotseling anders tegenover hen staan dan ervoor. Of hen minder graag zien. Als ze maar gelukkig zijn.
    Anneke onlangs geplaatst…‘Skinny bitch’My Profile

    1. Denk dat je het idd als moeder bijna altijd wel weet. Wel mooi dat hij er op zo’n relatief jonge leeftijd voor uitkwam, al weet ik natuurlijk niet onder welke omstandigheden. Ga je blog lezen.

  4. Mooi stuk! Ondanks Dat steeds meer mensen het te lijken accepteren, blijven mensen het vaak lastig vinden als het om hun eigen kind gaat, ook waarschijnlijk door de maatschappelijke druk en doordat vooral onder mannen de acceptatie minder is.
    Ik zou in alle gevallen open staan voor homoseksualiteit of biseksualiteit bij mijn kind, ik wil dat hij de keuze maakt waar hij gelukkig van wordt en of dat met een man of vrouw is, maakt voor mij geen verschil! Mocht hij echter deze keuze maken, hoop ik alleen dat hij hier nooit problemen mee krijgt op gewelddadige manier, verbaal en lichamelijk. Dat zou mijn enige ‘angst’ zijn.

    1. Klopt, vrouwen doen veel minder moeilijk. Het verandert ook niets. Mannen zijn dan vaak ook bang dat een homoseksuele man op hen valt, slaat werkelijk nergens op. Iets te veel zelfvertrouwen haha.

      Maar goed dat is inderdaad de enige angst die ik zou hebben, verder hoop ik vooral dat ze gelukkig worden met iemand. Zolang diegene goed voor ze is, maakt het geslacht me niks uit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge