Na mijn studie had ik geen keus: ik moest fulltime gaan werken om mijn dochter June en mijzelf te onderhouden. Automatisch gevolg was dat zij naar de opvang moest. Ze bleek echter een hekel aan de BSO te hebben en voelde zich verschrikkelijk. En ik ook, omdat het mijn ‘schuld’ was dat zij na school niet bij mij kon zijn. In dit blog vertel ik wat het met ons deed, maar ook welke oplossingen we vonden.

Misselijk door schuldgevoel

“Mama, ik wil niet dat je weggaat”, piepte June hartverscheurend, “ik heb een hekel aan de BSO en ik mis je zo erg.” Tranen welden op in haar ogen en haar onderlip trilde. Met een steen in mijn maag probeerde ik mijn beste glimlach tevoorschijn te toveren. Ongetwijfeld zag ik er meer uit als een grimassende aap, maar ik moest toch iets? “Lieverd, voor je het weet ben ik weer terug. En het valt vast wel mee, je hebt eergisteren toch ook leuk gespeeld?” vroeg ik hoopvol. “Ik weet het niet meer.” Bedrukt staarde ze naar de grond.

Hoe doen anderen dit?

Hoewel dit inmiddels al bijna drie jaar terug is, staat het beeld voorgoed op mijn netvlies gebrand. Hoe doen andere ouders dat toch allemaal? Kun je dit doen zonder schuldgevoel? Of negeer je dat, omdat je simpelweg moet? Om me heen werkt bijna iedereen, kinderen of niet. Ik zou ook graag weer parttime aan de slag willen, maar wat als het daadwerkelijk zover is? Het lijkt me verschrikkelijk om haar opnieuw naar de BSO te moeten sturen, maar is er een andere optie?

Lees ook: Ode aan werkende mama’s! Hoe doen ze dat toch?

Alternatieven voor de BSO

Een aantal oplossingen voor als je kind een hekel aan de BSO heeft:

  • June is inmiddels een stuk ouder en speelt vaak buiten na schooltijd. Ro is vroeg thuis. Is ze met 9 jaar al oud genoeg om de tijd te overbruggen tussen de laatste schoolbel en Ro’s thuiskomst?
  • Vraag familieleden of goede vrienden of ze een keer kunnen oppassen. Mijn moeder nam een aantal dagen over van de BSO en daardoor ging het op die dagen een stuk beter met June. Ze voelde zich aanzienlijk gelukkiger.
  • Kijk naar andere oplossingen, zoals een gastouder of zelfs een nanny aan huis. Zij bieden een vertrouwdere en misschien ook rustiger vorm van opvang, eventueel in je eigen huis.
Heeft iemand de gouden tip voor wat je kan doen als je kind pertinent een hekel aan de BSO heeft?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

4 Replies to “Hekel aan de BSO: dochter weigert en ik heb een verschrikkelijk schuldgevoel!

  1. Zoals je al bij mij hebt geleden heb ik helaas ook niet de gouden tip. Wel denk ik dat ouders het afscheid nemen vask uiteindelijk erger vinden dan hun kind. Hoe vaak ik mijn dochter wel niet verdrietig moest achterlaten en 10 minuten later een foto kreeg waar ze lachend op stond…

    1. Ja weet dat ook van de peuterspeelzaal nog, bij de oudste. En soms kom je ze halen, willen ze niet mee… Het ligt idd meer bij ons, misschien moet ik me daar ook maar vooral op gaan focussen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge