goed voornemen

Goed voornemen: weg met die overdaad aan social media!

De jaarwisseling van 2014 naar 2015 breng ik door omstandigheden helemaal alleen door op het toilet. Beetje jammer. Maar ook online is het eenzaam en stil: niemand stuurt me iets. Daarom besluit ik bij wijze van goed voornemen het gebruik van mijn smartphone maar meteen helemaal overboord te gooien!

Oudejaarsavond 00.00 uur

In zware deceptie staar ik naar het scherm van mijn telefoon. Leeg. Niemand die ook maar de moeite neemt om even een app of sms te sturen terwijl de klok in de huiskamer 12 slaat. Omdat ik een paar minuten voor middernacht ineens heel nodig moest plassen, zit ik nu afgezonderd van de wereld in het kleinste kamertje. Helemaal alleen ga ik 2015 in. Heel vreemde ervaring! Laatst heb ik Facebook gedag gezegd (ik besteedde er te veel nutteloze tijd aan) dus even doelloos door mijn tijdlijn scrollen zit er ook al niet in. Laat staan bedolven worden onder allerlei mooie nieuwjaarswensen. Ik besta niet meer in de digitale wereld en kennelijk ook niet meer op de app. Maar aangezien ik het voornemen had te wachten of anderen mij benaderen, wacht ik toch maar af.

Lees hier over mijn digital detox

Het voelt persoonlijk

Misschien is er iets met de verbinding? Terug in de huiskamer is iedereen echter druk met zijn smartphone. Ik in zekere zin ook wel, maar dan wel op een heel treurige manier: hopend dat iemand de moeite neemt nog iets te sturen. Maar helemaal niets. Echt niks, noppes, nada. Dat ik zelf ook iets als eerst zou kunnen sturen, schiet toch weer even door mijn hoofd, maar dat doe ik ieder jaar. Ik wilde gewoon eens kijken of er iemand aan mij zou denken. Niet dus. Hoe oppervlakkig ook, dit voelt persoonlijk. Uiteindelijk krijg ik van vier vrienden, mijn zusje en zwager (die mijn vader belden) en mijn ouders, Ro en de kinderen een heel fijn en gelukkig nieuwjaar gewenst, maar dat is het. Op zich natuurlijk mooi: dit zijn uiteindelijk wel de belangrijkste mensen in mijn leven.

Digitale oppervlakkigheid?

En toch voelt het bijna als een gemis dat die horde internetvrienden hier geen schepje bovenop deed. Oppervlakkig toch? Bovendien kan ik nu ook niet zien wat mensen aan het doen zijn. Waar hangt X uit vanavond en met wie is Y eigenlijk? Gebeurt er nog iets spannends terwijl wij de beelden bekijken van één of ander nieuwjaarsconcert, afgewisseld met vuurwerk? Stiekem ben ik blij met Instagram (in elk geval iets). Ik strooi hartjes rond alsof ik Sinterklaas ben. Hoop ik ze een sneue hint te geven dat ik er ook nog ben? Ergens halverwege stop ik. Volgend jaar doen we dit wel anders, nu ga ik naar buiten waar Ro en June naar het vuurwerk kijken. Schitterend! Even weer terug naar het echte leven. Ik voel een goed voornemen opkomen: volgend jaar doe ik rustiger aan, met een minimale hoeveelheid social media en weinig app-en. Moet lukken toch?

Meer dan een goed voornemen

Hoe langer ik erover nadenk, hoe beter het lijkt te worden. Terwijl de rest van de wereld aanstalten maakt voor volgende digitale revoluties, trek ik me terug. Ik heb mezelf voorgenomen om er een ‘echt’ jaar van te maken. Niet meer vastgeplakt zitten aan mijn telefoon of snel even checken of ik niets mis. Niet langer op een feestje uit verveling (of omdat iedereen het doet) mijn apps bekijken. En misschien word ik dan pas echt eenzaam, aangezien de hele wereld zo gefixeerd lijkt op zijn smartphone. Maar wie weet ben ik niet de enige. Alhoewel we in ons non-digitale leven geen gezamenlijke Facebook-pagina kunnen beginnen, zullen we elkaar in elk geval herkennen: we kijken elkaar immers weer in het gezicht aan.

Hoe denk jij over jouw gebruik van social media? Kan dat minder?
En heb jij een goed voornemen voor 2015?

P.S. Later dit jaar begon ik vaker te bloggen (vrijwel elke doordeweekse dag). Langzaam bleek dat ik eigenlijk niet zonder social media kon en keerde terug op Facebook en Twitter. Mijn voornemen hield dus helaas niet heel lang stand.


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

One Reply to “Goed voornemen: weg met die overdaad aan social media!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge