generatiekloof

Generatiekloof? 11 redenen waarom ik als dertiger aan de ‘andere’ kant sta

Kind uit een ander millennium

Mijn vierendertigste levensjaar is vandaag begonnen. Ik groeide op in de jaren tachtig en negentig, voornamelijk op straat en ver weg van computers of smartphones. Internet? Kregen we pas richting de millenniumwisseling. Kinderen van nu kunnen zich helemaal niks voorstellen bij de millennium bug – een fenomeen dat de hele Westerse wereld in zijn greep hield. Zouden alle computers na 24.00 uur echt stoppen met werken omdat ze de datumwisseling niet aankonden? Dit is echt een duidelijke generatiekloof met kinderen van nu. Maar er is meer!

Lees ook: Vroeger sloot ik de kroeg, nu open ik Hema

11 keer de generatiekloof

Typemachine of uitschrijven

Laatst moest June een werkstuk inleveren. Via internet zocht ze naar de mooiste plaatjes om erbij te zetten. Gewoon hop, knippen en plakken in je bestand, kleuren aanpassen als je dat wil en een leuk lettertype kiezen. Als je een foutje maakt, hoef je niet meer te prutsen met een dikke laag typex waar je lettertje of pen eigenlijk niet goed meer doorheen komt. ‘In onze tijd’ zocht je informatie in de bibliotheek. Dikke encyclopedieën doorzoeken in de hoop dat je er niet overheen las, je informatie en eventueel plaatjes kopiëren, zelf tekeningen maken om iets uit te leggen… Niet te vergelijken!

generatiekloof
Typemachine – Shutterstock

Zelf knutselen

Ik vond strijkkralen één van de leukste dingen om te doen. Althans, het neerleggen van de strijkkralen op kleur, mijn moeder streek. De vormpjes waren simpel: ster, hart, cirkel of -iets extremer- een zeshoek. Tegenwoordig is alles voor je uitgekauwd. Je kan het hoofd van Hello Kitty namaken. En je hoeft ook niet te peuteren om dat ene kraaltje op het juiste ‘stekeltje’ te krijgen, want zelfs daar heb je speciale tools voor. Zo is het met bijna alles. Bedrijven maken je het zo makkelijk mogelijk.

Big Brother is watching you

Twintig jaar geleden kon ik me er niets bij voorstellen dat je altijd en overal gefilmd kon worden. Eerlijk gezegd had ik er toen waarschijnlijk niet aan moeten denken. Onze kinderen groeien echter op in een wereld waar je altijd en overal op beeld kan worden vastgelegd. Of het nu stomdronken is, halfnaakt of gewoon in een normale winkelstraat. En wat dat betreft ben ik (en velen waarschijnlijk met mij) blij dat ik aan de ‘goede’ kant van de generatiekloof sta!

Bordspelletjes?

Met vrienden spelen we nog regelmatig een spelletjesavond. Dan trekken we de ouderwetse bordspellen uit de kast (niet uit het stof; dat krijgt geen kans) en maken ons op voor een fanatiek potje Risk of 30 seconds. Hoewel June het heel leuk vindt om Monopoly te spelen -maar goed, ze krijgt het dan ook met de paplepel ingegoten- zijn veel van haar leeftijdsgenoten vooral bezig met een spel op hun smartphone of tablet. En natuurlijk, wij speelden vroeger ook Prince of Persia en Block-out, maar die spellen haalden het qua graphics en aanbod absoluut niet bij tegenwoordig.

Overal bereikbaar

Eigenlijk kan je niet meer zonder internet, ondanks dat ik begreep dat de 3310 een terechte comeback maakt (eindelijk weer een toestel dat geen batterij verslindt en heel blijft na een valpartij). Het bezitten van een mobiele telefoon maakt je overal bereikbaar. Vroeger stond je soms minutenlang te wachten op een afgesproken punt, in de hoop dat de vriend of vriendin waarmee je had afgesproken je niet zou laten zitten. Of je ging buitenspelen en kwam vanzelf weer thuis. Nu kan je vaak op hele jonge leeftijd al even laten weten dat je iets later komt. Of waar je uithangt. Handig, maar die onbereikbaarheid had ook zijn charme (of is dat gewoon de generatiekloof die spreekt?)

Generatiekloof
Zouden kinderen van nu nog weten waarom je soms een potlood nodig had voor je bandjes? – Shutterstock

Muziek opnemen

Stel dat je een liedje op de radio hoort en je weet niet welke artiest het is, dan ‘Shazam’ je hem gewoon. Wil je hem afspelen? Zoek het nummer via YouTube en je kan zelfs de videoclip zien. Wij behielpen ons met een cassettebandje. Daar zaten wat nadelen aan: wanneer je lint per ongeluk niet strak genoeg zat, kon het eruit lopen. Dan moest je met een potlood alles weer terugdraaien. Bovendien ging de kwaliteit achteruit naarmate je steeds vaker opnam. Ook kon je zomaar vergeten dat je muziek opnam via de radio en kreeg je het journaal, reclameblokken en talloze stomme liedjes cadeau (vaak over je eerdere, zorgvuldig opgenomen muziek).

Videoland

Ken je Videoland als die leuke internetsite waarop je jezelf kan aanmelden om films en series te kunnen kijken? De Nederlandse tegenhanger van Netflix zeg maar. Wij niet. Naar Videoland ging je wanneer je zin had om een videoband (!) te huren. Dat was een soort grote cassetteband waarop een film stond, de voorloper van de DVD. En ook hier gold dat de kwaliteit sterk verslechterde naarmate hij vaker werd afgedraaid. Een scène terugkijken? Spoelen maar! En dat kon heel lang duren, zeker als je een oude videorecorder had.

De strippenkaart!

Ik mis hem. Niet alleen omdat hij vele malen goedkoper was dan een tripje met je ov-chipkaart nu, maar vooral ook het nostalgische klikgeluid dat de buschauffeur met zijn stempel maakte. Even tussen ons, ik wilde toen ik heel klein was zelf ook buschauffeur worden. Alleen om die reden! Ook fantastisch vond ik het om zelf mijn buskaart te mogen afstempelen bij de metro. Als ik het June enthousiast vertel, kijkt ze me niet-begrijpend aan. Tja, generatiekloof…

Overal binnen roken

Inmiddels kan ik me eigenlijk niet meer voorstellen dat we ooit in een afgelegen ruimte rookten op ons kantoor. Zo’n kamer met okergele muren, waar je na twee seconden binnen staan al een uur in de wind stonk. Of wat te denken van uitgaan? De ochtend erop voelde je keel droog en stonken je haren gigantisch, doordrongen van pure sigarettenrook – ook als je zelf niet rookte. Misschien nog het verst van ons hedendaagse bed: zo’n autootje waarin twee kinderen op de achterbank zaten te smoren terwijl moeder lekker zat te paffen met de ramen dicht? Enige nadeel na het afschaffen van het binnen roken vond ik wel dat je nu ineens veel duidelijker allerlei (te) sterke lichaamsgeuren ruikt.

Persoonlijk aanspreken

Wat mij opvalt aan de generaties die nu opgroeien, is dat ze niet altijd meer weten hoe je persoonlijk met elkaar spreekt. Maar ook ouderen doen dat niet altijd. Even iemand opbellen om een en ander te bespreken? Is eng! Liever mailen we. Ikzelf ook trouwens, puur vanwege het gemakkelijke en omdat je het snel tussendoor kan doen. Zonde, want telefonisch los je iets vaak veel sneller op. Maar waar het volgens mij soms ook ‘misgaat’ is wanneer twee mensen samen zijn. De één op zijn smartphone, de ander zonder. Veel jongeren zitten zo aan hun scherm gekluisterd dat ze niet meer opkijken naar de spreker. Of pakken hun telefoon tijdens het eten. Al zie je hier ook weer verandering in komen. Toch een kwestie van nieuwe fatsoensnormen die we nog moeten ontwikkelen.

Generatiekloof
Kleine wereld – Shutterstock

Kleine wereld

Als een jaar of twintig, dertig geleden iets gebeurde, kon het zomaar een (halve) dag duren voor je het terugzag op het nieuws. De satelliet, om maar iets te noemen, werd volgens mij voor het eerst gebruikt door CNN (de nieuwszender die in 1980 is opgericht). Tegenwoordig zie je alles terug via internet, inclusief beelden. Dat maakt het bijna onmogelijk om gebeurtenissen elders in de wereld te zien als een ver-van-je-bed-show. Je wordt er immers constant mee geconfronteerd als je het nieuws een beetje volgt. Aan de ene kant maakt dit natuurlijk het bewustzijn groter (positief) en in geval van reizen het contact met thuis stukken makkelijker, maar creëert ook een beetje irreëel wereldbeeld. Alsof we letterlijk in elkaars achtertuin leven.

Generatiekloof

Na deze opsomming kan je niet anders dan toegeven dat hier daadwerkelijk sprake is van een kloof tussen twee werelden. Niet volledig natuurlijk. Soms spring ik weleens naar de kant van nu, maar vaak zit ik ook als een nukkige Waldorf of Statler (Muppetshow, ook iets van vroeger!) te mopperen dat het vroeger beter was. Leuker, gezelliger. Maar is dat zo? Ik vermoed stiekem van niet. De enige reden waarom toen leuker lijkt dan nu is dat je destijds kind was en je leven (hopelijk!) onbezorgder. Het gevaar in de wereld -in welke vorm dan ook- was evengoed aanwezig, maar je kreeg het minder mee. Kinderen nu zijn bewuster van alles en dat maakt ook dat de jongere generaties volgens mij meer dan wij zullen streven naar een mooiere, betere en gelijkere wereld. Dus wat dat betreft is het misschien maar goed ook dat die generatiekloof is ontstaan.

Waaraan merk jij dat je de generatiekloof niet meer kan ontkennen?

Meerdere generaties op de foto – foto afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

15 Replies to “Generatiekloof? 11 redenen waarom ik als dertiger aan de ‘andere’ kant sta

  1. Zo herkenbaar! 😀
    Wat mij vooral opvalt is dat die jongeren tegenwoordig alles waar maar een scherm aan vasthangt zien als touchscreen-toestanden. Zo kocht ik met de feestdagen een sporthorloge die vanalles voor me bijhoudt en zoonlief begon er meteen op te ‘swipen’ en duwen 😀 Het ding heeft helemaal geen touchscreen. Maar bij die jeugd tegenwoordig is het eigenlijk al vreemd als iets géén touchscreen heeft. Voor mij is dit nog steeds de meest normale zaak ter wereld 😀
    Ik ben wel blij dat die 3 hier bij ons nog steeds het liefst van al gewoon buiten spelen. Basketten, voetballen, even gaan wandelen, … als ze maar kunnen ravotten. De games en tablets liggen netjes in de kast en worden alleen op vraag er eens uitgehaald. Ze moeten nog altijd weten hoe ze in een boom moeten klimmen, zeg ik altijd 😀
    Anneke onlangs geplaatst…DIY: foto op hout.My Profile

    1. Haha! Inderdaad, onze dochters hebben ook weleens op het tv-scherm zitten prikken in de hoop dat iets zou verschijnen. Gek om te zien, want voor ons is het inderdaad de normaalste zaak van de wereld dat iets geen touchscreen heeft.

      Heerlijk hoor! Dat vind ik ook 🙂 Zeker met dit soort weer, lekker naar buiten!

  2. Ik mis de telefoonkaart en wat denk je van het wachten bij een telefooncel tot iemand klaar was met bellen.. niet vaak mee gemaakt haha maar geeft wel een nostalgisch gevoel dat ik die periode meegemaakt heb.

    Gister trouwens nog een pieper gezien. Ook in onze jeugd kon je al veel bereikbaar zijn haha

    1. Hahaha! Idd. En collect call, als je geen belkaart had. Of wat dacht je van internet waarmee je moest inbellen, inclusief dat geluidje. En de telefoonlijn niet te lang bezet houden…

  3. Ik merk het het hardst als ik moet vragen aan mijn dochter van tien hoe iets werkt op mijn iPad. Ze draait dan even met haar ogen maar helpt wel graag. En ik ben dan nog goed mee, maak zelf mijn websites, maak filmpjes, volg en geef online webinars… dat is toch niet niks. Maar toch… zij gaat er nog veel intuitiever mee om.

    Ben net ook oma geworden. Ben heel benieuwd hoe het met de volgende, volgende generatie zal gaan. Hoe lang zal ik mijn kleinkinderen kunnen bijbenen?
    Linda onlangs geplaatst…15 voordelen van wandelen in de natuurMy Profile

    1. Inderdaad, ze pakken het zo natuurlijk op. Vanaf heel jonge leeftijd al.
      Bijzonder, gefeliciteerd nog! Denk dat kleinkinderen het nog sneller oppakken, ook omdat digitalisering zelfs nog meer in ons leven verweven is dan tien jaar geleden.

  4. Grappig eigenlijk. Of in sommige gevallen verontrustend 😉 maar je groeit er zo in mee. Maar als je dit zo opsomt, mis ik die goeie ouwe tijd wel hoor! Gewoon een sport van maken om je favoriete muziekclip op de tv te zien. Hopen dat ie nog steeds in de dag top 5 stond. En inderdaad Videoland. Nu hoef je alleen maar lui op de bank Netflix aan te zetten. Maar goed, sommige dingen zijn wel veel makkelijker geworden. En daar genieten ik ook van mee 😉 haha
    Leonie van Mil onlangs geplaatst…Mijn zoektocht naar geluk #8My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge