gênant

Alle moeders zijn weleens gênant, zo bleek vandaag maar weer

Die arme jongen

We wandelen in het dorp. Het motregent. Ondertussen duw ik me een ongeluk tegen de dubbele kinderwagen aan, die normaal erg handig is, maar momenteel loodzwaar. Met moeite krijg ik hem de heuvel op. Bovenaan hijg ik uit en terwijl ik me klaarmaak voor het vervolg van ons tripje, valt mijn oog op een ongelukkig uitziende puberjongen. Zijn lange, ietwat slungelige gestalte en de blik in zijn ogen roepen voornamelijk medelijden op. Gelaten wacht hij middenin de lingeriezaak op zijn moeder, die gefocust de rekken afstruint. Dan trekt ze een pareltje tevoorschijn: een dieprode, kanten bh. Triomfantelijk haalt ze hem tevoorschijn, waarna die jongen duidelijk hoopt te kunnen wegzakken in het spreekwoordelijke gat in de grond. Gênant!

Lees ook: Funest voor je zelfvertrouwen: June is (iets te) goudeerlijk! 

Logisch toch?

Ik kan het me zo goed voorstellen. Misschien fantaseert hij weleens over meisjes en wie weet zelfs over dieprode kanten bh’s. Die gedachten zijn zojuist finaal om zeep geholpen, doordat elke dieprode, kanten bh vanaf nu gelijk staat aan zijn moeder. Ben je mooi klaar mee op je vijftiende! Helemaal omdat hij waarschijnlijk ook wel weet dat ze deze niet wil aanschaffen om lekker in te gaan sporten. Althans, niet in het openbaar (mag je hopen!) Somber staart hij naar buiten en hoopt waarschijnlijk dat zijn vrienden hem niet zien. Ik hoop maar dat June die gevoelens voorlopig nog niet bij mij zal ervaren! Maar ergens schat ik mezelf ook wel hoger in; ik zou nooit zoiets gênants doen.

Of vindt June me weleens gênant?

Eenmaal thuis besluit ik toch de proef op de som te nemen. Eigenlijk wil ik gewoon horen dat ik nog prima meekan natuurlijk, maar dat zeg ik niet hardop. ‘Nah…,’ begint ze. Ai, die kennen we. Dat betekent waarschijnlijk niet veel goeds. ‘Ik vind je niet gênant hoor. Zolang je maar niet in je joggingbroek met lelijk haar de deur opent wanneer ik word opgehaald.’ Hm. Valt nog mee! Ze doelt op de rommelknot die afgelopen zomer niet van mijn hoofd week. En voor die joggingbroek gold min of meer hetzelfde. Een klein beetje verbouwereerd staar ik haar na. Zou het echt zo erg zijn? Nou ja, ik weet in elk geval wel gelijk dat mijn houding van vanmiddag duidelijk misplaatst was. Kennelijk zijn alle moeders weleens gênant…

Schaamt jouw kind zich weleens voor je?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

2 Replies to “Alle moeders zijn weleens gênant, zo bleek vandaag maar weer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge