Freelance schrijven

Over bloggen #4 | Freelance schrijven? Dat is toch geen echte baan?

Dochter June vindt het maar oneerlijk. In haar ogen heb ik een beetje vakantie en doe ik waar ik zin in heb (freelance schrijven), waarmee ze volledig voorbij gaat aan mijn werkzaamheden. Pijnlijk, maar eerlijk. Ik schreef hierover een column, want kennelijk was hier toch nog wat werk aan de winkel. Freelance schrijven en bloggen is namelijk soms keihard werken, ook als je het vanuit huis doet.

Onze geschiedenis: ‘Je mag niet werken!’

Bedroefd staart ze me aan. ‘Ik wil niet dat je gaat werken, mama,’ klinkt het die ochtend heel zielig. En hoewel ik dit varkentje vaker dan eens heb gewassen, gaat het me ook dit keer niet in de koude kleren zitten. Ik leg uit dat mijn werk net dat beetje extra is, waardoor we een dagje vaker weg kunnen. Dat mijn bijdrage ervoor zorgt dat zij drie verschillende sporten kan beoefenen en voor alles bijbehorende pakjes kan aanschaffen. Maar het maakt haar niets uit natuurlijk. Ze wil alsnog gewoon zien dat ik thuis blijf.

Mannen vs. vrouwen

Waarom werkt dat niet zo bij de mannen in haar familie? Als Ro op zijn werk zit, ziet ze dat als normaal. Dat geldt voor beide opa’s en haar biologische vader eveneens. Zodra oma of mama echter aan de slag gaat, piept ze vrij dramatisch dat ze ons al mist voor we de voordeur uit zijn. Dat maakt je werkdag er niet beter op, kan ik je vertellen. Komt het doordat ze nooit naar het kinderdagverblijf ging en ik altijd bij haar was?

Lang leve de vakantie?

Later hoor ik dat ze haar eigen verklaring daarvoor heeft. ‘Mama heeft altijd vakantie,’ zo mokt ze tegen Ro, ‘en dan gaat ze ook nog eens voor haar eigen plezier een beetje zitten schrijven. Ik vind dat gewoon oneerlijk.’ Gedeeltelijk heeft ze daar gelijk in: ik schrijf met heel veel plezier. Maar er gaat vaak ook een heleboel bloed, zweet en tranen vooraf aan mijn stukjes. Schrijven, nakijken, herschrijven, nakijken; de frustratie van een leeg scherm dat maar niet gevuld wordt; de druk om te móeten presteren, omdat dit je werkdag is en elke seconde dus kostbaar…

Ook leuk werk is werk

Hoe leuk het ook is, schrijven is toch echt mijn baan. Mijn blog is daar inmiddels onlosmakelijk onderdeel van, al levert het niets meer op dan heel leuke reacties en fijn contact met anderen (wat trouwens minstens zoveel waard is). ’s Middags hebben we daarom nog eens een goed gesprek. Ze begrijpt me inmiddels beter en raakt zelfs zo enthousiast, dat ze zegt net als ik vanuit huis te willen werken. Dan kan haar man later het basisinkomen verdienen, zij de extraatjes. Want ze wil natuurlijk wel van de kinderen genieten! Wat ze later ook gaat doen, ik ben blij dat ze weer iets genuanceerder naar mijn werksituatie kijkt.

Merken jullie dat de kinderen anders kijken naar het werk van papa ten opzichte van mama’s baan? Als jij freelance schrijven als baan hebt, hoe ga jij hiermee om?

Lees ook eens dit artikel van MarStyle, waarin blogster Marguerita haar dochters van 4 en 5 vroeg wat zij dachten dat papa en mama doen om de kost te verdienen. Hun antwoorden zijn erg grappig!

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

12 Replies to “Over bloggen #4 | Freelance schrijven? Dat is toch geen echte baan?

  1. Hoewel ik het bloggen als hobby doe, merk ik wel dat ik naast mijn werk (soms teveel) op mijn telefoon of laptop zit. Terwijl Liam op de grond of in de box speelt, is mijn aandacht vooral op deze schermen gericht… Tot nu toe kan hij er nog niks van zeggen, maar wie weet als hij wat ouder is…
    Mèlanie onlangs geplaatst…Meet the bloggers… Meet YvonneMy Profile

    1. Het sluipt er zo makkelijk in he? En aan de andere kant, soms zijn ze gewoon even lekker bezig met hun spel en dan kan jij even aan je werk 🙂

  2. Hier zeiden de jongens wel, toen mijn man na drie weken vakantie weer ging werken; ‘mama heeft altijd vakantie’. Omdat de jongens overdag op school zitten zien ze niet wat ik doe. Ik ontvang cliënten en blog, doe het huishouden en alles meer. Ik snap hun idee wel, ik ga niet het huis uit om ‘te werken’, maar vertel ze dan wel, dat ook ik het echt wel druk heb hoor 🙂

    1. Haha bij jou dus ook al?
      Inderdaad, thuis kun je het ook best wel (behoorlijk) druk hebben 🙂 Maar misschien zoals Kinderen voor Kinderen ooit zong: wat je niet ziet, bestaat niet..

    1. Moest wel lachen om je vrijwilligerswerk opmerking, maar gek dat het zo werkt he?
      Ah! Haha grappig dat ze zo flexibel blijken wanneer het in hun eigen voordeel is 😉

  3. Ik werk dus nog niet, al zeg ik soms wel dat ik moet werken als ik bijv een afspraak heb en zij niet mee kan. (Bij het uwv bijvoorbeeld). Dan accepteert ze het beter dan wanneer ik zeg dat ik ergens heen ga zonder haar haha. Nu ze 2.5 is vind ik het gewoon lastig uitleggen hoe het echt zit. Dat komt nog wel als ze wat ouder is. Ben benieuwd hoe het dan gaat overigens!
    Nicole onlangs geplaatst…Heimwee naar de zeeMy Profile

    1. Ja kan ik me voorstellen, is ook lastig uitleggen. Zeker op die leeftijd. Ik zou ook zeggen dat ik ging werken, is het makkelijkst en snappen ze.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge