In deze korte serie vraag ik mijn moeder de hemd van het lijf over opvoedkundige zaken, zoals in dit geval de extreme focus op gezondheid. Is het van alle tijden dat moeders zich volproppen met vogelzaad en vergeten granen of echt iets nieuws? En wat vindt zij er eigenlijk van?

Lieve mama,

Het land lijkt in de ban van de ultieme gezondheid: die simpele bramen, die wij vroeger gewoon uit de struiken plukten, heeft inmiddels het dubieuze predikaat superfood. Het lijkt een schande als je kind niet volledig biologisch eet en sommige ouders proppen zelfs vogelzaad in hun rawfood smoothies. Ik vind het echt volledig hysterisch. Natuurlijk is het belangrijk je kinderen gezond te leren eten, maar dat kan toch ook door ze te wijzen op een balans tussen lekker en gezond, met soms een koekje? Tegenwoordig lijkt bovendien alles vergif: knakworsten zijn kankerverwekkend, pakjes en zakjes zitten vol suikers en zout, diksap en limonade geven, staat bijna gelijk aan een bekertje arsenicum…

Meten met twee maten

Wat ik ook niet begrijp, is dat het drinken van wijn algemeen geaccepteerd is. Als er dan iets bewezen slecht is voor je gezondheid, lijkt me dat alcohol – de meest onderschatte verslaving van onze tijd. Maar toch schijnen de geneugten van Chef Olvarit een stuk slechter te zijn. Althans, een vriendin stond laatst op een feestje en gaf toe dat ze haar zoontje weleens potjes voeding geeft. De aanwezigen behandelden haar bijna als de paria van de avond.

Is dat nieuw, die hysterische focus op gezondheid?

Is dat iets van alle tijden? Ik begrijp dat we nu meer kennis hebben, die bovendien toegankelijker is dan vroeger dankzij internet. En als zelfbenoemde gezondheidsgoeroe zal je daardoor wellicht alle mogelijke waarschuwingen ter harte nemen, uit angst je kind te schaden. Maar draafden sommige ouders destijds ook zo door in hun drang tot gezond leven? Kreeg je vroeger ook zoveel commentaar als je afweek van die ‘bewuste’ ouders?

Liefs,
Merel

Lees ook: Biologisch vlees met één salaris? Het kan!

Lieve Merel,

Om maar met de deur in huis te vallen: ja, ook toen jullie klein waren, kon je moeders verdelen in ‘gemakkelijk’ en ‘idealistisch’. Over en weer werd natuurlijk veel commentaar geleverd. De idealistische vrouwen kozen voor katoenen luiers, borstvoeding, sap uit de centrifuge en zelfgemaakte groente-en fruithapjes. Heel lovenswaardig allemaal natuurlijk, uiteindelijk zaten ze vol goede intenties.

Grenzen aan idealisme

Ik viel denk ik grotendeels onder de tweede categorie, maar vond wel dat er grenzen zaten aan het idealisme: ik maakte de hapjes zelf, gaf borstvoeding en nam me stellig voor alleen wasbare luiers te gebruiken. In de praktijk viel het echter tegen. De vieze katoenen luiers moesten namelijk weken in een emmer. Wat niemand me verteld had, was dat die luiers zorgden voor een lucht waar een beerput jaloers op kan zijn. Ik werd zo kotsmisselijk dat ik de emmer met luiers en al heb weggegooid en direct overstapte op Pampers.

Ongevraagd

Ongevraagde adviezen waren, net als nu, ook niet van de lucht. Zeker niet waar het de opvoeding betrof. Terugkomend op je vraag omtrent het eten: de kennis is weliswaar veranderd, maar ouders (met name moeders) onderling niet. Nog steeds meent de ene helft het superieure wiel te hebben uitgevonden en vindt de andere helft dat er niets mis mee is om het jezelf een beetje gemakkelijker te maken. Ik denk dat je daar als ouder gewoon je eigen weg in moet vinden; afhankelijk van wat bij je past, het één is niet altijd beter dan het andere.

En los daarvan, die vogelzaadhype? Nee, die begrijp ik ook niet 😉

Liefs, Mama

Vind jij de hang naar de ultieme gezondheid ook overdreven? Of vind je juist dat onze mening te gemakkelijk is?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

One Reply to “Oma weet raad (3): is die extreme focus op gezondheid iets van nu?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge