Maak kennis met de dreumespuberteit!

Terwijl ik zit te voeden, ziet Rose haar kans schoon. Ze klimt op de houten bank die bij onze eettafel hoort en kijkt me triomfantelijk grijnzend aan. Alsof ze in een soort dreumespuberteit zit en wil zeggen: ‘Pak me dan als je kan.’ Tja, goed punt. Ik kan haar letterlijk toch niet pakken. In elk geval niet als ik het voedingsproces van onze kleine May niet wil verstoren. Ze blijft uitdagend staan en kijkt me aan.

Lees ook: De leukste momenten met een dreumes

Toch maar dat spoedbezoek aan de EHBO voorkomen

Met een baby op mijn arm wandel ik naar Rose, pluk haar van de bank en keer terug naar mijn eigen voedingsplekje. ‘Zo jongedame,’ begin ik mijn relaas, ‘dat vond mama niet leuk.’ Het maakt weinig indruk. Ze kijkt even naar buiten, ontwijkt mijn blik en begint dan te worstelen omdat ze naar haar speelgoed wil. ‘Kijk mij eens aan,’ vervolg ik streng. Ze draait haar hoofd naar me toe, geeft een uitbundige hoofdknik en hopt van mijn schoot. Een beetje verbouwereerd staar ik haar na, terwijl ik tegelijkertijd een opkomende lachbui probeer te onderdrukken.

Ze lijkt wel tien jaar ouder

Iedereen spreekt altijd over de peuterpuberteit, maar volgens mij bestaat er echt zoiets als een officieuze dreumespuberteit; ze is immers net één jaar. Maar ze heeft de air van een vermoeide tiener die ‘jaahaaaaa’ bromt wanneer je iets zinnigs wil uitleggen. Ik ben bang dat als ik niet alsnog mijn punt maak, ze over een paar jaar niet onderdoet voor kindjes uit die televisieshow The Nanny. Kortom, ik sta weer op en loop haar achterna. Internet predikt immers dat consequent zijn het antwoord is op al uw pedagogische problemen.

Praten op ooghoogte

Ik zak tot haar niveau en zeg haar: ‘Lieverd, kijk me eens aan. Goed zo. Jij mag niet op die bank staan.’ Weer die theatrale knik. Grinnikend kijk ik haar na, terwijl ze verder speelt met haar vormenstoof. Nu is het grote wachten begonnen op het moment dat ze echt begrijpt wat ik bedoel en daarnaar handelt. Of zal die peuterpuberteit dat begrip in de weg staan? In elk geval moet ik volgens mij vooral heel goed oefenen om mijn eigen gezicht in de plooi te houden, als dit de voorbode voor de toekomst is.

Hoe ga jij om met ondeugend dreumesgedrag? Of als je er middenin zit: met de peuterpuberteit?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

4 Replies to “Dreumespuberteit: dwarsliggen als je 13 maanden bent, waarom niet?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge