Schaamte

Nog niet zolang geleden zat ik met mijn handen in het haar. Niet alleen slaakte onze middelste oerkreten waar je spontaan migraine van kreeg, ook haar babyzusje deed inmiddels enthousiast mee. Ik kan het niet helemaal goed omschrijven, maar om jullie een idee te geven: het geluid klonk schel, hoog en hard (trommelvliesdoorborend dus). Wanhopig vroeg ik mezelf soms af of dit ooit zou stoppen; onze oudste gilde nooit zo, dus enig vergelijkingsmateriaal ontbrak. Bovendien bekroop me steeds vaker een torenhoog schaamtegevoel naar de buren toe. Niet alleen dat gekrijs van onze kinderen, maar soms ook luid geschreeuw van mijn kant om korte metten te maken. Dat was namelijk het enige dat echt hielp, alle ‘gewoon negeren’-adviezen ten spijt.

Hele verhalen

Inmiddels kletst peuterlief de oren van ons hoofd. Van de ene op de andere dag komen er hele verhalen uit. En dat is zo rustgevend, kan ik je vertellen. Want dat was natuurlijk het hele eieren eten: ze kon zich slecht uitdrukken in woorden en gilde dus maar. Nu al die woorden naar buiten stromen, begrijp ik het beter. Ze had zoveel te zeggen! Bijkomend voordeel is dat baby meegaat in de verbale ontwikkeling. ‘Mama’ en ‘papa’ kwamen laatst al voorbij, maar ook ‘au’ en ‘eten’. Echt, wat een uitvinding, dat praten (hadden ze eerder moeten doen!)

Een paar grappige uitspraken

En eerlijk is eerlijk, misschien heeft dat ook te maken met het clowneske hoofd dat ze erbij trekt:

  • Stralend: ‘Nee tuurlijk niet’, wanneer de buurman vertelt dat het eind deze week minder wordt (en ze had nog gelijk ook) en bij het weglopen trots: Mama ikke lachen naar die mevrouw!’
  • ‘Au, voet doet pijn mama! Kom snel!’ op het moment dat ze eigenlijk zou moeten slapen, maar het veel leuker vindt om mama te zien en onverdeelde aandacht te krijgen.
  • ‘Ikke lekker kentebol eten, jammie jammie disjes’ (met dank aan Dora) inclusief uitdrukking alsof ze de crème de la crème onder de broodjes naar binnen zit te werken.
  • (pakt tijdens avondeten stukje pasta uit haar bord en blaast erop) ‘Klaar? Weggewezen maar!’ (Ernst, Bobbie en de rest)
  • ‘Papa nogge meer koek?’ nadat ze een stukje rijstwafel kreeg. ‘Koek is op,’ zegt mijn vriend. En om haar af te leiden: ‘Hoor je die baby huilen buiten?’ ‘Ikke ook huilen, wil koek. Magge niet van papa.’ (inclusief nephuilen)

Soms leidt haar nieuw gevonden woordenschat ook al tot zinloze discussies, waarbij ze kwaad wordt zodra wij haar geen gelijk geven (of niet snappen, hoewel dat in haar ogen meestal samenhangt). Maar echt alles is beter dan dat gillen, dus heb ik daar niet zoveel problemen mee. Het is gelukkig goed gekomen, dus voor alle ouders die kampen met hetzelfde probleem: hou hoop! Echt!

Wat is de grappigste uitspraak van jouw kindje?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

4 Replies to “Dochter gilt niet meer, maar kletst eindelijk!

    1. Hahahahaha geweldig!

      Die laatste ook 😀 Ja blijft zeker leuk, eigenlijk zou je ze allemaal moeten opschrijven. Mijn oma deed dat vaak met onze uitspraken, toch leuk om terug te zien.

    1. Die eerste fase van het praten is inderdaad vaak het grappigst. Zeker als er zo’n wijze uitspraak uit die kleintjes komt, al dan niet omdat ze je napraten.
      Maar ook oudere kinderen kunnen onverwacht nog erg leuk uit de hoek komen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge