Mag ik je pin? (Toen een Digital Detox nog ondenkbaar was)

Lang voor ik aan mijn Digital Detox meende te moeten beginnen had ik nog een ‘gewone’ telefoon. Om me heen zag ik echter steeds vaker vrienden die hun levens vulden met hun BlackBerry. Dat pingen nam alle tijd in beslag. Ik benijdde hen niet. Sterker nog, het leek me eerder ongelooflijk beklemmend om altijd maar bereikbaar te moeten zijn voor de buitenwereld. Ik hield stug vast aan mijn uitschuifbare Samsung. 3MP kleurenfoto’s maken was zijn spannendste functie en ik vond het lange tijd prima. Maar mijn nieuwsgierigheid groeide, bijna onvermijdelijk. Als iets zo’n grote hit is, blijkt het toch lastig om standvastig te blijven en ik was inmiddels de laatste in mijn kennissenkring die nog zonder BB of iPhone door het leven ging. Ik ging overstag, maar nam me heilig voor gedoseerd om te gaan met mijn nieuwe telefoon: constant te moeten ‘MSN’en’ leek me nog steeds niks.

Smartphoneverslaving

Vanaf dat moment was er natuurlijk geen houden meer aan. Ik kan slecht maat houden met alles dat ook maar enigszins mijn verslavingsgevoeligheid triggert. In het begin pingde ik doorlopend en dat ging over in spelletjes toen ik een betere smartphone met WhatsApp en Android kreeg. Vanaf dat moment bestond mijn digitale leven uit fanatiek meedoen aan spelletjes als Candy Crush, Wordfeud, De Slimste Mens, Ruzzle, Angry Birds, Patience… Noem het maar op en het stond op mijn telefoon. Daarnaast Facebookte ik (te) veel, postte vaak foto’s op Instagram en app’te regelmatig. Soms voerde ik tien gesprekken naast elkaar. Moet je eens indenken dat je dat in je normale leven doet: met tien mensen tegelijkertijd praten en aan iedereen evenveel aandacht willen schenken. Onmogelijk toch? Waarom doe je dat op zo’n telefoon wel?

Bloggen en mijn telefoon

Tijdens mijn zwangerschap van Rose nam ik tijdelijk afstand van mijn smartphone en gebruikte hem nauwelijks nog voor nutteloze zaken. Mijn Facebookpagina zette ik offline en ook Twitter ging eraf. Tot mijn blog beter begon te lopen. Ik ‘moest’ wel. Hoe konden potentiële lezers me anders weten te vinden? Ik legde mezelf op dat ik mijn nieuwste artikelen moest promoten, controleren of iemand op Facebook reageerde, natuurlijk ook andere artikelen lezen en daarbij een reactie plaatsen, mijn Twitterfeed in de gaten houden en notificaties bekijken, Instagram en Pinterest bijhouden… Te veel. Veel te veel. Ik merkte vorig jaar steeds vaker dat ik niet alleen vergroeid leek met dat apparaat, maar ook soms doodop raakte door de veelheid aan informatie. Dat moest anders. Mijn plan en wens om een Digital Detox in te voeren werd steeds groter. Het blog van Marjo over dit onderwerp versterkte dat gevoel.

Digital Detox

Anno 2017 volledig afstand doen van mijn mobiele telefoon en andere schermen lijkt me niet realistisch. De laptop heb ik nodig om te kunnen schrijven -alleen al omdat verbeteren en schrijven nu eenmaal sneller en efficiënter gaat met een toetsenbord dan handmatig- en mijn smartphone om foto’s te kunnen maken, te app’en of af en toe een spelletje te spelen ter ontspanning. Mijn Digital Detox houdt vooral in dat ik mijn telefoon bewust boven laat liggen, vaker de televisie uitlaat om die tijd te besteden aan het lezen van een boek of een gezelschapsspelletje. Bovendien geef ik hiermee een goed voorbeeld aan de kinderen: hoe kan ik van hen verlangen dat ze niet constant met zo’n smartphone bezig zijn, als ik hem zelf niet kan laten liggen?

De effecten van een Digital Detox in de praktijk

Gisteren was mijn allereerste dag waarbij ik heel bewust mijn telefoon links liet liggen vanwege die Digital Detox. En dat was best gek op 1 januari, dé dag dat bereikbaarheid voor telefoonverslaafden belangrijker lijkt dan normaal: even kijken of niemand de beste wensen heeft gestuurd, zien hoe mijn allereerste blog van 2017 het doet en… Maar ik doe het niet. Typen kan op de laptop ook, net als even op Facebook spieken en eventuele reacties bekijken. Bellen kunnen we net zo goed met de vaste lijn (al duurde het even voor ik dat besefte). En wat blijkt? Ik ben productiever dan normaal. Maar, misschien nog wel erger, ook onrustiger. Ik voel nu pas hoe vaak ik ‘even’ op mijn telefoon kijk. Die Digital Detox bleek dus behoorlijk noodzakelijk. Over een tijdje geef ik een update, dag 1 was in elk geval behoorlijk verfrissend en confronterend tegelijk.

Zou jij de uitdaging van zo’n Digital Detox aan willen (en kunnen) gaan?

De foto van de vergrendelde smartphone is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

16 Replies to “Digital Detox, hoe voelt dat nu eigenlijk?

  1. Sinds ik in oktober mijn telefoon verloor moet ik het doen met een heel basaal toestel. Bijna alles wat ik wil crasht. Om frustratie te voorkomen, zit ik er dus niet heel veel op. Het heeft toch geen zin. Overigens heb ik mijn telefoongebruik heel goed in de hand. Ik ben er niet mee vergroeid. Ik neem op wanneer ik dat wil. Soms neem ik hem niet eens mee. Maar vaak genoeg staat het geluid ook gewoon uit. Het idee dat ik mijn gebruik zelf in de hand heb en niet wordt opgejaagd geeft veel rust.
    Josan onlangs geplaatst…De kat from hellMy Profile

    1. Dat scheelt wel, maar zo te horen maakt het voor jou sowieso niet uit. Beter! Kan me voorstellen dat het inderdaad veel rust geeft als je hem gecontroleerd gebruikt.

  2. Detoxen vind ik in mijn geval niet nodig, ben nog niet helemaal vergroeid met mijn smartphone. Maar thuis kan ik best wat betere momenten kiezen om ‘m wel of niet in de buurt te hebben. Hij komt sowieso niet mee aan tafel of naar de slaapkamer, maar als iedereen net thuis is van werk en school, zou ik ‘m ook best wel even links kunnen laten liggen.
    Jacqueline onlangs geplaatst…Dag 2016, hallo 2017My Profile

    1. Hele fijne reactie! Precies dat inderdaad, de hoeveelheid informatie is zeker vermoeiend. Ik merk nu ik alles via mijn laptop doe, dat het veel efficiënter kan ook. Besteed minder tijd aan bepaalde zaken en dat scheelt echt.

  3. Ongemerkt sluipt het er wel in hè. Heel verstandig. Ik probeer er zelf bewust mee om te gaan, maar toch merk je dat het erg ‘meeslepend’ werkt. Gelukkig ben ik nog steeds zo iemand die de telefoon vergeet als ze weggaat en ligt hij nooit op de slaapkamer. Maar het is echt iets om bewust mee om te gaan. Succes!
    Marije onlangs geplaatst…Elfje van één januariMy Profile

    1. Ja dat is het inderdaad, je hebt er eigenlijk geen erg in, maar je leeft voor de helft online.
      Gelukkig, dat mag je koesteren 😉 En zeker! Dank je wel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge