dertig dagen

Van avond- naar ochtendmens: dertig dagen vroeg op!

Laat bioritme

Zoals ik wel vaker schreef, ben ik absoluut geen ochtendmens. Fluiten kan ik best hoor, maar niet voor tien uur ’s morgens. Maar je hebt weinig te willen met kinderen in de buurt: die stemmen hun bioritme niet af op jouw leefpatroon. Gevolg is dat je na een paar maanden met een beetje pech in zodanig deplorabele fysieke staat verkeert dat je zomaar midden op de dag, waar dan ook, in slaap kunt vallen.

Lees ook: Drie dochters met alle drie een eigen biologische klok 

Einde aan het slaaptekort!

Er moest een oplossing komen, vooral omdat zowel Rose als May geen avondmensen zijn.Daarom struinde ik illustere fora af met tips voor ouders die te kampen hebben met langdurig slaaptekort. Ik ontdekte dat het wel degelijk mogelijk is om je slaapritme te veranderen. Het vergt alleen wat inspanning. Ik besloot de uitdaging aan te gaan; inmiddels kon het immers toch niet echt slechter, meende ik. En Ro (die wel gezegend is met een ochtendritme) had aanzienlijk minder last van de gebroken nachten. Dat wilde ik ook!

Daarom een challenge: dertig dagen vroeg op!

Ik schreef er nog niet eerder over, omdat ik ook al regelmatig liet weten dat de combinatie voornemens en ik niet perse de grootste kans van slagen heeft. Dus ik hield mijn experiment nog even stil en stelde mezelf voor een uitdaging van dertig dagen vroeg op. Mijn ochtenden zouden vanaf nu als volgt verlopen:

06.00 uur: wakker worden! Weer of geen weer, weekend of niet.
06.05 uur: drie keer een plens ijskoud water in mijn gezicht – ook als het buiten koud is en ik geen zin zou hebben! Daarna afsluitend rek- en strekoefeningen (in de praktijk voldeed simpel uitrekken ook)
07.00 uur: na het douchen/aankleden/ochtendritueel tijdens het ontbijt een glas ijskoud water drinken

Gezonde weerzin en argwaan

Eigenlijk had ik er een hard hoofd in. Maar misschien is dat wel mijn sleutel tot succes. Voor iemand die maar kort borstvoeding wilde geven, houd ik het immers ook aardig lang vol. Ik heb deze dertig dagen dus volledig afgemaakt en met succes. Vriend en vijand verraste ik elke morgen weer door stipt zes uur mijn bed uit te rollen. Soms zelfs eerder! En wat ik niet verwacht had: de gebroken nachten krijgen aanzienlijk minder vat op me dan voorheen. Ik sta soms zelfs vrolijk op. Bovendien ben ik vaker op tijd dan ooit. We zitten immers al om 7 uur volledig aangekleed op de bank en dat geeft zeeën van tijd om me met andere dingen bezig te houden. Ik ga morgen de volgende dertig dagen in.

Wie doet met me mee?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge