dappere dodo

Dappere dodo: onze dreumes is onverschrokken als een echte stuntpiloot

Boom inklimmen met 21 maanden

‘Mama, kijk!’ schalt een trotse peuterstem door de wijk. Het is die van ons natuurlijk weer en waarom? Omdat ze met 21 maanden het lumineuze idee kreeg onze boom te beklimmen – dappere dodo! Tja, waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan? Ik schrik er niet eens meer van. Voor iemand die met tien maanden zelfstandig liep, elf maanden op tafel klom en inmiddels al een paar maanden (los van de grond) springt en koprollen maakt, heeft het eigenlijk nog lang geduurd.

Lees ook: Bewegen met kleine kinderen –Β ook voor luie mama’s

Dappere dodo met eigenzinnig karakter

Haar oudere zus was als klein kind al doordacht. Vrij vlot kreeg ze door dat je eerst met je benen van de bank afgaat en dan met de rest van je lichaam. Bovendien keek ze wel uit voor rare hoge paaltjes en deed weinig onverwachte, enge dingen. Ze liep keurig aan mijn hand mee en luisterde zodra ik haar terug riep. Ook haar jongere zusje lijkt die kant op te gaan en heeft vooralsnog geen waarschuwingen nodig. Hoe anders was de middelste dus.

Vaak gevallen, maar niks hield haar tegen

De eerste drie, vier maanden van haar leven sliep ze voornamelijk. Vanaf het moment dat ze ontwaakte, leek iets te zijn veranderd. Ze tijgerde de huiskamer door, leerde vlot kruipen en staan, vervolgens lopen en rennen, klimmen… En alles met een onuitputtelijke hoeveelheid doorzettingsvermogen. Viel ze op haar hoofd, dan stond ze alweer op voor ik verschrikt kon kijken of het geen hersenschudding had opgeleverd. Van de bank gleed ze keer op keer met haar hoofd naar beneden, tot ze doorkreeg hoe ze dit pijnloos kon oplossen. Omdat ze eigenlijk veel te jong was in verhouding tot wat ze kon, bleek uitleggen weinig zin te hebben.

Dappere dodo

‘Onze dappere dodo’ noemen we haar liefkozend. Het type kind waarvoor je urenlang op kabouterstoeltjes in de klas zit omdat de juf haar gedrag wilde bespreken. Of dat kennelijk noodzaak zag in het beklimmen van een huizenhoge boom. Ondanks mijn eigen voorzichtige karakter ben ik inmiddels wel wat gewend. Zodra ze valt en niet huilt, stokt mijn adem bijna nooit meer. Dat geldt ook voor het beklimmen van bomen. We houden haar ijzersterke wil toch niet tegen, dan leer ik haar maar liever hoe ze moet klimmen. Het enige dat we nog kunnen doen is beneden blijven staan om haar altijd weer op te vangen. Maar wennen is het wel!

Hebben jongensmoeders nog handige tips? (of meisjesmoeders met stoere dametjes)

Meisje klimt in boom – Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

14 Replies to “Dappere dodo: onze dreumes is onverschrokken als een echte stuntpiloot

  1. Mijn dreumes stond op de creche heel lang bekend als “de baby die altijd zat” dus ik heb het tegenovergestelde. Is net zo’n lefgozer als zijn moeder!
    Lijkt me wel spannend af en toe hoor, zo’n stoer kindje dat geen gevaar ziet.. 😱

    1. Wat lijkt me dat heerlijk! 😊
      Lekker rustig mannetje. En ja haha dat is het zeker, vooral omdat ik zelf helemaal niet zo’n held ben.

  2. Je hart vooral goed vasthouden en thuis kijken of er niets is wat erger verwonden kan dan een gebroken arm. Of zoiets…. Ik vind alles eng eerlijk gezegd πŸ˜‰ Maar verbieden werkt helemaal averechts. Dan maar gecontroleerd het gevaar opzoeken zodat hij zo veilig mogelijk zijn grenzen verkent. Ongeveer. Of zoiets…. ❀ vasthoudend πŸ€”

    1. Ja ik ook hoor! Ze halen soms zulke gekke toeren uit… En verbieden maakt het inderdaad des te interessant. Jammer voor ons moederhart πŸ™‚

  3. Volgens mij ben je relaxt genoeg voor het ondernemende typje. Zoals je schreef in de laatste paar zinnen: ik denk dat je meer niet kan doen. Makkelijke kleding sowieso haha.

    1. Fijn om te horen (vooral voor de oudste was ik volgens mij soms best een lastige, zat overal bovenop). En ja haha, geen jurkjes meer (zoals de laatste keer)…

  4. Dat gaat wel heel snel met 21 maanden!!! 😱.
    J is ook behoorlijk ondernemend en heeft een ijzersterke wil, maar bomen klimmen heeft hij nog niet uitgevonden.
    Zelf ben ik ook nog op zoek naar wat tips om hem onder controle te houden. Vooral als we buiten lopen rent hij alle kanten op. Handje vasthouden weigert hij 9 van de 10 keer en als het hem niet zint, gaat hij gewoon zitten/liggen op de grond.
    We proberen hem duidelijk toe te spreken en uit te leggen wat wel en niet kan, maar of hij daar oren naar heeft…

    1. We hebben er eentje in de achtertuin, dat scheelt denk ik! En dat herken ik ook ja, lastig hΓ¨? Zo’n bandje of tuigje vind ik een beetje zielig, maar het wegrennen soms moeilijk om in veilige banen te leiden #hetiseenfase

      1. Haha ja inderdaad; ik zou het bijna gaan overwegen om zo’n tuigje om te doen, maar ja het is geen hond he πŸ˜‚. Het zal ook vast wel goed gaan komen πŸ’ͺ🏻

        1. Ja precies. En zolang je niet in een zodanig dichtbebouwd gebied woont dat het tuigje van levensbelang is (in hartje Rotterdam zou het bijvoorbeeld wel moeten)… Gelukkig merk ik hoe ouder ze worden, des te beter het luisteren gaat (mini stapjes, maar goed ook dat is vooruitgang)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge