Deze column schreef ik naar aanleiding van een gebeurtenis die me overkwam. Dochter Rose gilt het uit van de honger en ik sprint Hema in. Ik stuur June naar de kassa, terwijl ik plaatsneem. Borstvoeding met publiek vind ik normaal al vervelend, maar helemaal nu word ik bekeken als een uitgestorven diersoort. Een mobieltje gaat zelfs de lucht in!

Borstvoeding met publiek: een mobieltje gaat omhoog

Met een gillende baby sprint ik Hema in. Terwijl oudste dochter June de verplichte consumptie haalt, plof ik opgelucht neer op een bank. Ik trek mijn shirt omhoog. Misschien komt het omdat ik ooit vooraan in de rij stond toen de borsten werden uitgedeeld, maar ik vind het verschrikkelijk irritant als anderen meekijken terwijl ik voed. Maar helaas voor mij: ik heb publiek. De moeder en haar dochter die verderop lunchen, stoppen met eten zodra ik mijn borst (voor een klein stukje) ontbloot. Vol ergernis zie ik zelfs hoe een smartphone de lucht in gaat. Tot ze klaar zijn met eten, kijken ze kauwend toe. Serieus?

Vertoon ik uitzonderlijk gedrag?

Hoe spectaculair is borstvoeding geven? Of hebben deze vrouwen nog nooit een borst ‘in het wild’ gezien? Je zou bijna gaan denken dat ik behoor tot een uitstervende soort… Na mijn eerdere zwangerschap besloot ik al snel dat ‘die hele borstvoedingstoestand’ niets voor mij was. Ik wilde mijn lichaam terug, niet noodgedwongen voeden op het toilet omdat mijn baby krijst van de honger en nergens een rustige plek te vinden is. En eerlijk gezegd ook wel weer eens een wijntje drinken. Afvallen bleek niet voldoende als enige motivatie; ik gaf redelijk snel op.

Dit keer is het anders

Want hoewel ik vanmorgen de slaap met veel moeite uit mijn ogen wreef (ik ontdekte laatst dat het dus heel normaal is dat borstgevoede baby’s de eerste maanden tot jaren geen volledige nachten doorslapen), ik vind dit het allemaal waard. Alleen is het jammer dat er over het algemeen zo weinig begrip is voor vrouwen die hun baby voeden. Dat zie ik vandaag maar weer aan dat stel verderop, dat mij blijkbaar moest fotograferen of filmen. Behalve dat ik het bespottelijk vind, begrijp ik het niet. Dit is toch moeder natuur in optima forma? Laat me lekker; het is niet zo dat ik in je blikveld hang.

Het ‘publiek’ kan ook de andere kant opkijken

Achteraf had ik natuurlijk mijn mond moeten opentrekken. Misschien is het een restje verlegenheid of gebrek aan assertiviteit, maar verder dan kwaad kijken kom ik niet. Aan de andere kant had mijn publiek natuurlijk ook gewoon de andere kant op kunnen kijken. Zeker omdat ik schuin achter ze zat. Borstvoeding met publiek hoort niet zo ongemakkelijk te voelen. Ik hoop echt dat het in de toekomst geaccepteerder wordt dan nu. Je hoeft echt wat mij betreft echt niet overal te gaan voeden, maar in een stille Hema moet toch kunnen? Of ligt het nu aan mij?

Hoe ga jij om met het geven van borstvoeding met publiek?

Een van de mooiste filmpjes die ik ooit zag over het geven van borstvoeding in het openbaar

Borstvoedende moeder – Shutterstock)

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

3 Replies to “Borstvoeding met publiek – waarom kijken ze zo?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge