Ik vind het verschrikkelijk, maar ook na de bevalling blijken vrouwen van alles te blijven vergeten. Een soort voortvloeisel van de zwangerschapsdementie, die ook al geen pretje was natuurlijk. En of het ooit ophoudt? Ik weet het niet. Het enige dat ik wel zeker weet, is dat ik voorlopig nog steeds niet durf te vertrouwen op mijn eigen geheugen.  

Blijven vergeten

Ik sta in de supermarkt en baal even keihard van mezelf. Geïrriteerd zucht ik en probeer nog eens mijn boodschappenbriefje voor ogen te halen: macaroni, gehakt, groenten, geraspte kaas, roomboter, optimel… Wat vergeet ik toch? Nou ja, in elk geval dus mijn briefje, dat momenteel in volle glorie op de eettafel ligt. Het is zeker niet de eerste keer dat dit me overkomt. Soms maak ik voor de zekerheid een foto van het lijstje in mijn telefoon, maar vandaag ben ik dat dus ook vergeten. Pas wanneer ik binnenstap, weet ik het weer: toetjes. Stom!

Lees ook: 5 onvergetelijke vergeetmomenten: zwangerschapsdementie in de praktijk

Houdt het ooit op?

Of er wetenschappelijke bewijzen voor zijn, weet ik niet, maar volgens mij houdt zwangerschapsdementie nooit helemaal op. Tijdens de zwangerschap van June vergat ik bijvoorbeeld gegarandeerd of ik de auto wel op slot had gedraaid. En nog steeds check ik dit regelmatig, ook al zijn we ruim acht jaar verder. Al dan niet tot ergernis van mijn medepassagiers bovendien, die daardoor noodgedwongen ook dat hele stuk terug moeten hobbelen. Helaas altijd voor niets: ik ben het namelijk nog nooit echt vergeten.

blijven vergeten
Vrouw die iets vergeet – Shutterstock

Chaotisch

Mijn vergeetachtigheid strekt zich uit tot allerlei dagelijkse dingen. De luiertas, om maar iets te noemen, staat soms verloren bij de deur en een andere keer neem ik hem half ingepakt mee. Of zelfs niet, waardoor ik in elk geval altijd misgrijp waar het luiers en doekjes betreft. Sinds de komst van de kinderen heeft mijn toch al ongeorganiseerde karakter zich nog verder ontplooid. Echt, ik vind het een wonder dat ik nooit opgepakt ben, omdat ik baby en kind in de supermarkt heb laten staan. Noem het namelijk op en ik kan het blijven vergeten!

Voorlopig geef ik de hoop maar op

Komt het ooit nog goed? Dat je op een dag je auto dichtklikt en er verder geen enkele keer meer over nadenkt of hij wel op slot zit? Dat je van huis vertrekt mét je zorgvuldig geschreven boodschappenlijstje? En dat je een afspraak direct in je agenda zet, wat mede mogelijk gemaakt wordt door het feit dat je hem überhaupt bij je hebt? Ik vrees dat het in mijn geval een utopie blijft. Als jong meisje had ik er al nooit erg in om belangrijke papieren aan mijn ouders te geven en verloor altijd van alles. Omarm jezelf, zeggen ze weleens. Misschien moet ik dat maar doen. Alleen is het dan te hopen dat ik mijn nieuwe voornemen niet vergeet…

Had jij ook zo’n last van zwangerschapsdementie? En wanneer trok dat weer weg?

De foto bij dit blog over vergeten is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

2 Replies to “Blijven vergeten – zwangerschapsdementie na de bevalling

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge