bij ons thuis

Hoe gaat dat nu eigenlijk, zo’n dag bij ons thuis?

Een week bij ons thuis

In navolging op Tips for dads besloot ik ook een week te beschrijven bij ons thuis. Vooral om de vraag te beantwoorden hoe druk het nou kan zijn als thuisblijfmoeder. Want een beetje spelen met een baby is toch juist heerlijk? En hoeveel tijd kun je daar nu helemaal aan kwijt zijn? Beter gezegd: je zou dus eigenlijk gewoon elke dag je woning spic en span moeten hebben én de kinderen fris en fruitig.

Een week werd een dag bij ons thuis

Ik gebruikte veel te veel woorden tijdens het beschrijven van één maandag; ik heb jullie die week dus maar bespaard. Lees je mee hoe het bij ons thuis eraan toegaat?

Nacht

5.45: Na een gebroken nacht met twee voedingen, doorbreekt een piepstemmetje de stilte. “Papa! Paapaaaaa! Hallo?” Je moet wel harteloos (of diep in slaap) zijn wil je daar niet op reageren. Naast me rolt Ro het bed uit, terwijl ik besluit ook maar wakker te blijven. Het schiet immers niet op om nu nog tien minuten te slapen en de rest van de dag door te moeten brengen in deplorabele stemming.

5.47: May houdt het ook voor gezien en begint te huilen. Blijkbaar had ze alleen trek in een snack of behoefte aan troost, want vier minuten later slaapt ze alweer.

5.55: Ik ga mijn bed maar uit. Mijn lichaam schreeuwt aan alle kanten dat het hier nog niet aan toe is, maar ik moet. Ik zet de droger aan, pak handdoeken en andere zwemspullen en loop terug naar de slaapkamer. Baby ligt nog tevreden in dromenland, terwijl ik mezelf snel klaarmaak voor vandaag.

Ochtend

6.10: Als ik de huiskamer inloop, begroet Rose me met een enthousiaste glimlach en een enthousiaste ‘Hallo!’ (haar nieuwste woord, dat ze te pas en onpas uitprobeert). Het grote wachten op June begint, terwijl mijn maag hard rammelt. Om mijn trek te stillen eet ik een banaan, die halverwege bruut uit mijn handen wordt getrokken door Rose die kennelijk ook trek had.

6.45: Ik roep June en ga er vanuit dat ze zich klaar gaat maken.

7.15: Kennelijk niet. Baby in de box, met Rose onder mijn arm naar boven en zie daar dat June geen zin had om haar lekker warme bed uit te gaan (geef haar geen ongelijk met die kou), maar wat moet, dat moet.

7.30: Ontbijt. Eindelijk!

7.31: Rose heeft ook trek en gilt om wwworst! Oudste zeurt over gebrek aan lekker beleg en neemt uiteindelijk met een vies gezicht mokkend genoegen met kipfilet.

7.40: May is de box zat en huilt. Met baby op schoot en een jengelende dreumes aan mijn rechterbroekspijp probeer ik een stukje brood naar binnen te werken.

7.41: Gevecht om het pak kipfilet, die in een onbewaakt ogenblik in de knuistjes van Rose dreigt te worden meegenomen. Ik win.

7.42: Chagrijnige dreumes, vermoeide moeder en baby verplaatsen zich naar bank. Ik geef me gewonnen en zet Ernst, Bobbie en de Rest op om de tijd te doden (even rust). Nog achttien minuten en dan klaarmaken voor school.

7.50: June is nog steeds aan het knabbelen op een stukje brood, omdat Ernst, Bobbie en de rest interessanter zijn dan haar eten. Ik stel een kijkverbod in tot brood op is; het werkt gelukkig.

7.55: Televisie uit, tanden poetsen en schoolspullen pakken. Uiteraard is de beker weereens kwijt. Een tien-minuten-lange zoektocht later ontdek ik hem onder in de kinderwagen. Hij ligt daar al sinds vorige schoolweek, bah. Dan maar zonder beker naar school en onthouden dat ik vaker moet opletten of ze hem in de vaatwasser zet.

Naar school en boodschappen doen

8.10: Gillende dreumes in de kinderwagen. Rose wil haar jas niet aan. Schoenen ook niet. Eigenlijk wil ze überhaupt niet zitten…

8.20: Wandeling richting school. June huppelt vrolijk vooruit, terwijl ik verkleum. Rose is tevreden, omdat er genoeg te zien is en May slaapt alweer bijna.

8.30: De oudste is op school en wij wandelen richting het dorp voor wat boodschappen. Er komen vanmiddag twee vriendinnetjes eten en ik kan moeilijk ook bij hun aan komen zetten met een paar plakjes kipfilet en een restje jam.

8.40: Beetje opwarmen in de bakker, terwijl Rose een koekje eet. Zo blijft ze tenminste een beetje rustig… tot in de supermarkt.

8.55: Supermarktmedewerkster is hartstikke lief voor onze dreumes en probeert haar op te vrolijken. Ze kijkt bloedchagrijnig terug.

9.01: Ruzie met dreumes. Ze wilde de broccoli vasthouden. Ik stopte hem onderin de kinderwagen, dom…

9.10: Terug naar huis. Onderweg verorbert ze de laatste Nijntje-koek en is kwaad als de verpakking leeg blijkt te zijn. Zuchtend laat ik het haar zien maar het heeft geen nut. Het gegil stug negerend, wandel ik door en ben blij dat May doorslaapt.

Naar zwemles

9.15: Een bevroren autoruit, geen erg in gehad! Snel boodschappen in de koelkast, voor de laatste keer de zwemtas controleren terwijl ik tussendoor de billendoekjes uit handen van Rose vis en terug stop.

9.20: Kinderen snel in de auto en de autoruiten met een krabbertje te lijf.

9.30: Mijn moeder ophalen.

9.41: Rose wil bij het zwembad een kluisje in.

9.42: Rose duikt in andermans schoenen en loopt even later parmantig met onbekende zwarte sokken in haar handen rond. Ik hoop maar dat de eigenaresse schone voeten heeft en pak ze af,ondertussen de smetvrezende gedachten negerend. Ik probeer zo goed en kwaad als het kan onze worstelende dreumes te voorzien van zwemluier en badpak.

9.50: Snel zelf omkleden voor dreumes gat in hoofd valt vanaf de bank. Oma gaat met May vast naar binnen toe.

9.55: Trots speelt Rose in het pierenbadje. Verandering van omgeving zorgt voor een ander kind, lijkt wel.

10.00: De zwemles begint. Even drie kwartier lol en ‘rust’. Aan het eind van de les relaxen we in het bubbelbad, tot Rose een ander meisje met emmer in het vizier krijgt. Gedaan met de rust!

10.50: Douchen met May op mijn arm, terwijl Rose zichzelf insmeert en de fles badschuim daarom bijna leegknijpt. Gelukkig schiet mijn moeder snel te hulp.

11.00: De kleedkamer. Rose pakt rozijntjes af van meisje in de kleedkamer, voert ze daarna aan datzelfde meisje (die van de emmer), May huilt van de honger, ik voed, Rose klimt op bank en hangt aan stang, May weer in maxi cosi, Rose hangt in maxi cosi en kiept haar zusje bijna om… Ik ben blij als we weer goed en wel veilig in de auto zitten.

11.30: Snel even de supermarkt in voor wat vergeten boodschappen. Rose slaapt inmiddels. Als een roosje – toepasselijk!

11.55: Zat te kletsen met mijn moeder, zie verschrikt de tijd en moet nu met noodgang naar huis voor die meiden voor de deur staan. Snel Rose in bed, wasmachine aan. Gelukkig slaapt May door al het gehaast heen!

Middag

12.07: Kan nog net op tijd de deur openen voor drie uitgelaten dames die honger hebben. Er worden broodjes gesmeerd en tosti’s gemaakt. Ondertussen kletsen ze over een ‘spookhuis’ dat hier in de buurt schijnt te zijn.

12.45: Klaar met eten. Ze mogen nog even buitenspelen met een bal, het is te lekker om binnen te zitten. Aan de uitgelaten stemmen te horen vinden zij dat ook.

13.00: Tijd om naar school te gaan. Ik roep ze en ze lopen samen die kant op.

Werken?

13.10: Eindelijk tijd om uitgebreid onderzoek te doen voor een telefonisch interview.

13.13: May wakker. Ik doe haar in de draagzak, voed haar kort en al snel slaapt ze tegen me aan.

13.20: Ik breek een chocoladereep aan. Ook omdat ik lekkerder eet nu niemand het uit mijn handen kan waren. Ondertussen werk ik braaf door.

14.15: Ben klaar (contactpersoon kan morgen pas bellen) en begin aan een blog, nu het kan.

14.30: Gepiep van boven, maar blijkbaar niet wakker want al snel is het weer stil. Ik gebruik deze tijd snel voor het huishouden, waar ik normaal meestal niet aan toekom.

June is weer thuis

15.25: June is uit en gaat op avontuur met haar vriendinnetjes naar dat geheimzinnige spookhuis. Ze wachten hier thuis op de jongens. Terwijl zij babysitten, vlieg ik door de rest van het huishouden heen.

15.30: Ga maar boven kijken, t is zo stil. Ik moet haar wakker maken, gelukkig is ze vrolijk.

15.40: June roept: “Mama, ik weet niet goed wat we moeten doen. We hebben geen zin om heel de middag op die jongens te wachten. Straks komen ze niet.” “Waarom denk je dat?” “O, jongens liegen vaker dan meisjes. Dat is bewezen, zag ik pas in een tv-programma.” Ik onderdruk een lach. “Ze komen vast wel mop, en anders wacht je nog een minuut of 5.”

15.42: En inderdaad, ze staan aan de deur. De meisjes rennen giechelend naar de gang en we spreken af dat ze half 5 thuis is.

1545: Rose eet een broodje kaas en gooit haar beker melk lachend over de tafel en grond. Wat een pret! Ze schrijft erin met haar vinger.

16.30: Keurig op tijd belt June aan, of ze nog even mag. Om haar woorden kracht bij te zeggen kijken drie paar extra ogen me smekend aan. Rose voert een gelegenheidsshowtje op, zoveel aandacht mag je natuurlijk niet aan je voorbij laten gaan!

17.00: Ik begin met koken. June helpt, May hangt in de draagzak, Rose trekt aan been voor een stukje broccoli – haar lievelingsgroenten.

17.10: Groenten in pan. Rose kwaad omdat alle broccoli erbij zit.

17.13: Rose vindt verloren stronkje op de grond en eet het op voor iemand “Nee!” kan roepen. Goed voor de weerstand dan maar.

17.25: We schuiven aan tafel. Dat betekent baby voeden, dreumes in de gaten houden (ze doet een poging haar hele bord in 1 hap naar binnen te krijgen), gesprek voeren met June en intussen proberen ook snel te eten.

Avond

18.00: Sinterklaasjournaal. Even rust. Ik was een pan af en vul de vaatwasser, waarna ik een poging doe om kerstkaarten te schrijven met slapende baby tegen me aan.

18.10: Rose ontdekt pen en mama. Einde oefening.

18.15: Ro en dreumes gaan naar boven, terwijl June en ik kletsen.

19.20: Na Spangas gaat ze douchen, geniet ik van een rustmomentje en precies wanneer ik aan mijn toetje wil beginnen wordt May wakker. Gebeurt altijd. Ruiken baby’s dat ofzo?

20.00: June gaat naar bed.  

20.30: Tijd voor onszelf. In alle rust maken we een welverdiende roze koek soldaat en kort na De slechtste chauffeur van Nederland valt Ro als een blok in slaap, helemaal kapot van de drukke dag.

22.30: Naar bed. Gebeurt niet vaak zo laat. Living on the edge met een baby die nog niet doorslaapt.

Hoe verlopen jullie dagen?
Is dat vergelijkbaar met zo’n dag bij ons thuis?


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge