Van nature ben ik lui in deze koude(re) periode. Aartslui durf ik bijna te zeggen. Natuurlijk gedraag ik me niet zo, omdat het niet algemeen geaccepteerd is dat anderen je dagenlang fêteren terwijl je zelf niks doet, maar het liefst zou ik dagenlang in sluimerende winterslaap op de bank liggen. ’t Siert me niet, maar het is wat het is. Ik ben gewoon niet zo dol op onnodig veel bewegen.

Maar toen kwamen de kinderen: drie dochters die juist lekker actief zijn en graag buiten komen. Ze lopen graag flinke stukken, worden dolblij van urenlang klimmen en klauteren in de speeltuin en zijn op hun gelukkigst als ik urenlang met ze door de snijdende herfst- en winterkou fiets. Kortom, je kunt in dit geval best spreken van een kleine ‘mismatch’ in onze karakters.

Je snapt dat ik de kinderen natuurlijk heus niet dwing om dagenlang binnen te zitten, ben de beroerdste niet. Ik heb zelfs een paar oplossingen gevonden om meer te bewegen. Dingen waar ook ik, als doorgewinterde huismus, mee kan leven:

  1. Wandelen

    En dan heb ik het echt niet over lopen als het waait, want dan krijg je me met geen stok de deur uit. Nee, ik heb het hier over struinen door het park in zo’n zacht novemberzonnetje, op zoek naar glimmende kastanjes. Vaak ontstaan dit soort  wandelingen spontaan, maar dan geniet ik er wel extra van.

  2. Bewegen in de speeltuin

    In deze natte seizoenen is alles vies en glibberig, dus je moet ze niet met hun kekke Petit bateau tregging van een modderige glijbaan laten gaan. Maar doe ze een stevige spijkerbroek (vaak de lelijkste uit de kast, die je op de één of andere manier altijd goed schoon krijgt) aan en laat ze lekker hun gang gaan. Wel ben ik nog steeds op zoek naar een soort skipak dat van top tot teen gevoerd is met teddy, aangezien je als moeder toch vaak zit toe te kijken (dus oké, dit is niet echt een moment van bewegen voor ouders, maar in theorie zou je het dus wel kunnen doen).

  3. Kinderboerderij

    Je hoeft echt niet lang te blijven. Als je maar een halfuur rondwandelt, zijn kinderen echt al hartstikke blij. En je kunt jezelf met een beetje mazzel opwarmen in de stallen.

  4. Schaatsen

    Zouden we het nog meemaken? Ik heb het natuurlijk niet over de Elfstedentocht, maar gewoon een fatsoenlijke laag ijs op de sloten en plassen. Moet dit puntje trouwens wel nuanceren; mensen die me kennen, weten dat ik eigenlijk een bloedhekel heb aan schaatsen nadat ik twee keer op mijn buik viel. Maar de hele toestand erom heen: zittend op een krantje die schaatsen aantrekken, voorzichtig rondrijden en dan als een gek naar de kant vliegen omdat het kraakt (en ja ik weet het, als het kraakt, dan is het juist goed), de gezelligheid en vooral warme chocomel met slagroom achteraf… Ja, daar kan ik echt naar uitkijken!

  5. Stampen in de plassen

    Een paar jaar terug regende dat het goot. De oudste en ik zaten tegen de verwarming geplakt en keken naar buiten. Ik bedacht me ineens hoe heerlijk ik het als kind altijd vond om lekker in de regen te lopen en te stampen in de plassen. Waarom ook niet? Nog geen tien minuten later liepen we richting opa en oma, waar we doorweekt aankwamen. Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat oma ons thuisbracht. De douche die we na onze wandeling namen was zo lekker. En de rest van de dag hielden we pyjamadag, win-win!

Doe jij veel buitenshuis of zit je het liefst tegen de kachel geplakt deze dagen?

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

10 Replies to “Bewegen met kleine kinderen – ook voor luie mama’s

  1. Normaal gesproken sport ik 2/3 keer per week (waarvan 1 keer op zaterdagochtend om 9 uur. Ik vind mijzelf een bikkel. Aan de andere kant. Kleuter is toch vroeg wakker). De laatste tijd schiet het er bij in omdat ik erg druk ben met de blog, kinderboekjes en andere projecten. Tja, als ik mij niet helemaal lekker voel, dan is sporten toch een van de eerste dingen die afvalt. Waar een ander er meer energie van krijgt, trekt het bij mij juist het laatste beetje energie eruit.
    Eigenlijk wil ik veel buiten zijn en bijvoorbeeld lekker in het bos lopen. Maar ik merk dat het erin geslopen is dat ik in het weekend veel vooruit werk en mijn geëxplodeerde inboxen bijwerk. Dus gaat de hubbie met het kleutertje alleen erop uit. Niet leuk. Daar ga ik verandering in aanbrengen…

    1. Jeetje, ja wat herkenbaar. Dan zit je inderdaad thuis keihard te werken, terwijl je veel liever bij je gezin had willen zijn. Dat is voor mij ook een aandachtspuntje, goed dat je daar die verandering in gaat aanbrengen. En in het bos zijn is heerlijk om even bij te komen, afgesloten van de drukke wereld.

  2. Je bent niet de enige, hoor, hier ook eentje die het liefst in een winterslaap valt en er niet meer uitkomt totdat de thermometer terug richting 20 graden schiet 😀
    Maar die koters altijd, hè 😀 Wandelen is hier echt ons dingetje. Alle 5 een dikke trui, jas, muts en sjaal aan, de hond aan de leiband en het bos in. Zalig! En daarna, als we thuis komen, warme chocolademelk drinken in pyjama 😉
    Anneke onlangs geplaatst…Banaan-notencakeMy Profile

    1. Haha en ik dacht eigenlijk dat jij zo’n superfitte moeder was die het liefst buiten is 😄
      Laten we hopen dat deze winter die kans een keer voorbij komt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge