band tussen vader en kind

Band tussen vader en kind beter door aanwezigheid tijdens eerste jaar

Ro sprak laatst over zijn ouderschapsverlof met een collega. ‘Ik wacht daar nog wel even mee,’ lachte die, ‘straks als mijn zoontje wat ouder is, wordt het een stuk leuker. Dan hebben we tenminste iets aan die extra tijd met elkaar, nu merkt hij er toch niets van.’ En hij staat niet alleen in deze opvattingen. Vaker hoor ik dat veel mannen pas later echt gaan investeren in de kinderen, omdat het voor die tijd niet concreet is en ze het idee hebben weinig toe te voegen. Ze geven immers geen borstvoeding, zijn bang voor die fragiele lichaampjes of hebben gewoon weinig met luiers (moeders evenmin natuurlijk, maar dat is weer een andere discussie). Toch is het zinvol die eerste jaren veel samen te zijn voor de band tussen vader en kind. Dat leggen ook deze vaders je uit.

Waardevol voor de band tussen vader en kind

Negen vaders vertellen over hun eigen ervaring. Zij namen allemaal waar mogelijk ouderschapsverlof op en anders zorgden ze op een andere manier voor meer betrokkenheid.

Lees ook: Ouderschapsverlof in een mannenwereld? Daar is weinig ruimte voor!

9 vaders over de band tussen vader en kind

Eray

‘Ik werk als docent en direct na de zomervakantie begon ik met opnemen van ouderschapsverlof om elke week een dag extra met onze dochter te kunnen doorbrengen. Volgens mij heeft dat onze band zeker versterkt. Ik vind het geweldig om tijd met haar door te brengen, ze veranderde de prioriteiten in mijn leven. Na het ouderschapsverlof zal ik dan ook vier dagen per week blijven werken. Het fijnst vind ik als ik haar ’s ochtends uit bed haal, ze lacht en haar armen naar me uitstrekt. Ook vind ik het fijn dat ik haar zo zie ontwikkelen en hierdoor minder mijlpalen (zoals de eerste keer kruipen etc.) mis.’

Adil

‘Om een objectiever beeld te krijgen, vroeg ik de mening van mijn vriendin. Zij vond me betrokken vanaf dag 1. En nog belangrijker dan de verplichte nummertjes (luiers verschonen, eten geven etc.) is daarbij het één op één contact, zoals spelen, samen douchen en veel knuffelen. Die momenten zijn echt; niet omdat je doet wat moet, maar omdat die momenten uit jezelf komen. Voor onze dochter heel belangrijk, je ziet dat terug in haar houding. Ze voelt zich heel veilig en fijn bij mij, zoekt ons allebei op als ze zich niet lekker voelt. We hebben ook één keer per maand een echte vader-dochterdag, ook om te investeren in die diepe, hechte band.’

Niels (Tips voor papa’s)

‘Hoewel ik geen ouderschapsverlof had, nam ik wel de eerste paar dagen na de bevalling vrij. De kraamverzorgster werd afgelost door mijn schoonmoeder en toen zij vertrokken was, nam ik het stokje twee weken lang van haar over. Bewust, om quality time met vrouw en zoon door te brengen. Dankzij mijn flexibele werktijden kan ik vroeg beginnen en dus ook vroeg thuis zijn, waardoor ik de middagen met J. doorbreng.

Ook probeer ik hem waar mogelijk te halen of brengen naar het kinderdagverblijf. Ik ben ervan overtuigd dat onze band hierdoor heel sterk is. We weten wat we aan elkaar hebben, voelen elkaar goed aan. Dat zie ik als een van de grootste voordelen. Soms heeft hij liever dat ik bepaalde dingen doe, zoals naar bed brengen en voorlezen. Dat heeft hij bij andere dingen weer met zijn moeder.’

Man van Tineke (Working Mommy Abroad)

‘Mijn man is hockeytrainer op scholen, dus heeft altijd schoolvakantie. Hij bleef langer bij ons dan het vaderschapsverlof van twee weken, zoals gebruikelijk hier in Spanje: van twee weken voor tot twee maanden na de geboorte. Hij ging mee naar alle bezoeken op het consultatiebureau en we verdeelden onderling alle taken, dus hadden daardoor niet constant (schoon)moeders over de vloer om te helpen.

Als trainer geeft hij pas ’s middags les, dus elke ochtend is hij thuis en ook andere momenten maakt hij bewust meer tijd voor Lucas. Ze hebben echt een ontzettend hechte band en ik weet niet of het hier direct mee te maken heeft, maar Lucas heeft niet sterk die ‘alleen maar mama’ periode gehad.

Lionel

‘Wij verwachten onze zoon komende zomer en na zijn geboorte zal ik ouderschapsverlof opnemen. Ik weet zeker dat ik daarmee een betere band kan opbouwen met hem, omdat ik als vader meer aanwezig ben. Elke minuut die je aan je kind kan besteden, leer je dingen van elkaar en versterkt die onderlinge band tussen vader en kind. Ik had als kind zelf ook behoefte aan aandacht en liefde van een vader, maar kreeg het niet omdat hij afwezig was. Ook daarom wil ik er zijn voor onze zoon.’

Benjamin, man van Mary-Lou (Mama Lou blogt)

‘Toen mijn vriendin weer ging werken na haar zwangerschapsverlof nam ik één dag ouderschapsverlof op, Mila was toen 3 maanden oud. Anderhalf jaar lang werkte ik één dag minder per week, daarna ging ik weer fulltime aan de slag. Die extra dag nam ik op om tijd met onze dochter door te brengen en vond dat echt heerlijk.

Gelukkig werk ik in het onderwijs, waar een deel van dit verlof betaald is, dat maakt de stap naar mijn mening een stuk makkelijker. Inmiddels hebben we twee kinderen en het nieuwe verlof is al aangevraagd voor komend schooljaar. Heb daar nu al veel zin in! Ik weet zeker dat het ouderschapsverlof onze band versterkt heeft. Een dag extra is niet niks, ben heel blij dat ik dat gedaan heb. Als je samen met je partner bent, wissel je de verantwoordelijkheden nog weleens af, maar op zo’n dag komt het allemaal op jou aan. En dat was in het begin nog weleens eng, maar daarna vooral fijn en leuk!’

Bas 

‘De eerste week na de geboorte kreeg ik bijzonder verlof van mijn werk. Daarop aansluitend nam ik een jaar lang iedere vrijdag de welbekende ‘papa-dag’ op. Dit heeft invloed gehad op onze onderlinge band, omdat je meer one-on-one tijd doorbrengt met je kind zonder aanwezigheid van de moeder. Ik zie dat omdat onze dochter geen specifieke voorkeur heeft: ze is geen papa’s of mama’s kindje, maar komt naar ons beiden toe als er iets is.

Frank, man van Joyce (Mams at work):

‘Betrokken bij de opvoeding ben ik altijd geweest. Pas toen bij ons de jongste geboren was kwam ik tot de conclusie dat het ‘hoog tijd’ werd eens wat meer tijd met mijn kinderen door te brengen. Aangezien Joyce ook altijd fulltime gewerkt heeft, maar meer vanuit huis deed, besloot ik toen om mijn ouderschapsverlof op te nemen. Ik nam ook het verlof voor de oudste nog op, waardoor ik zo’n vier jaar elke week een halve dag opnam. De rest van die dag werkte ik thuis (vooral tijdens haar slaapjes).

Onze zoon Luc was tussen de middag thuis van school. Hij trok in de begintijd sowieso heel erg naar me toe en hoewel ik het daar niet voor deed, is het gewoon erg fijn meer tijd met je gezin te hebben. Inmiddels gaan beide kinderen naar school, maar die vrijdag is echt mijn ‘zorgdag’ gebleven en dat vind ik eigenlijk niet meer dan normaal. Het beviel namelijk zo goed, dat ik aansluitend op het ouderschapsverlof parttime ging werken (wekelijks een halve dag vrij). Ondanks dat Luc ’s middags op school zit en Lotte vaak afspreekt om te spelen, voelt het als extra family-time. Ook handig met weekendjes weg 😉

Ro, vriend van ondergetekende

‘Vanaf het moment dat Merel zwanger was, wist ik dat ik een heel betrokken vader wilde worden. Ik ging mee naar ieder bezoek aan de verloskundige (echt een aanrader: als zij in paniek raakte, kon ik haar geruststellen) en na de geboorte ook naar afspraken op het consultatiebureau. Ouderschapsverlof hoort wat mij betreft in ditzelfde rijtje thuis. Elke vrijdag is echt mijn dag en daar geniet ik van. We gaan er vaak op uit.

De kinderen neigen bij ons volgens mij door die betrokkenheid niet direct naar één ouder, als iets misgaat roepen ze ons allebei. Daaraan zie ik dat onze band heel hecht is. En ook als ik naar andere vaders kijk, merk ik dat aanwezig zijn de band tussen vader en kind versterkt. Omdat ik werk in een mannenwereld kreeg ik veel kritiek en zogenaamd lollige opmerkingen naar mijn hoofd, maar dat doet me niets. De sterke band met onze drie meisjes is veel meer waard.’

Alle vaders bedankt voor jullie verhalen over de band tussen vader en kind!
Kon en wilde jij (of je man/vriend) ouderschapsverlof opnemen?

Papa en baby – Shutterstock

Author: Ro

Ik ben Ro (32), vriend van Merel en (stief)vader van June (10), Rose (2) en May (1). In het dagelijks leven werk ik als uitvoerder voor een grote energiemaatschappij, behalve vrijdag: die dag is voor de kinderen. Zo nu en dan schrijf ik een blog met mijn vaderlijke kijk op opvoeden.

3 Replies to “Band tussen vader en kind beter door aanwezigheid tijdens eerste jaar

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge